writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ONDER SATRAPEN (35)

door koyaanisqatsi

HOOFDSTUK 35 (Waarin Bugsy de man in de kelnerschort in vertrouwen wil nemen)

Nadat Bugsy niet zonder moeite zijn stukken cake naar binnen had gewerkt, had hij toch maar besloten om zich op zijn kamer terug te trekken. Het was zeker niet zo dat de satraapachtigen hem waren blijven aanstaren -integendeel, hun gegaap had net zo snel weer opgehouden als het begonnen was- maar na het kleine incident met de man in de kelnerschort voelde hij zich nog minder op zijn gemak en verkoos hij de stilte en het isolement van zijn kamer.
Hij probeerde te lezen maar kon zich niet concentreren, liep wat doelloos door de kamer en ging een paar keer aan het raam kijken, om uiteindelijk enig soelaas te vinden in een middagdutje.
Rond twee uur in de namiddag werd hij echter gewekt door het gekletter van een hevige regenbui. Hij stond op en stelde vast dat de hemel gevuld was met pikzwarte wolken die de dag hadden herschapen in een voortijdig nachtelijk duister. Na een kwartier hield het echter op met regenen en trok de hemel langzaam weer open.
Bugsy keek op zijn horloge. De kwelling van de werkeloze dag was verre van ten einde. Hij dacht aan zijn pensionering, die zich gelukkig pas in een erg verre toekomst aandiende en mocht er niet aan denken dag-in-dag-uit niets om handen te hebben. Het voorproefje dat hem momenteel werd opgedrongen maakte hem al bijna gek van verveling, wat moest het dan niet zijn wanneer er niets anders meer dan dagen van nietsdoen in het verschiet lagen.
Gelukkig was hij nuchter genoeg om te beseffen dat hij tegen die tijd heel wat jaren ouder zou zijn en hij meer dan waarschijnlijk anders tegen de dingen aan zou kijken.
Satrapen of niet, Bugsy besloot opnieuw naar beneden te gaan. Hij had trek in koffie en bovendien wilde hij toch wel graag de mening van de man in de kelnerschort over de Wasvrouw weten. Maar toen hij de deur van zijn kamer opentrok kwam hij oog in oog te staan met het gemaskerde meisje in het groene, doorzichtige kleedje, dat net op het punt stond om aan te kloppen.
'Goh, u deed me schrikken, meneer,' hijgde ze, terwijl ze een stapje naar achter deed.
'Ik kan niet ontkennen dat ik iets soortgelijks ervoer,' bromde Bugsy.
Het meisje keek even achterdochtig in het rond, boog zich vervolgens lichtjes voorover en vroeg: 'Zou ik even mogen binnenkomen?'
'Alleen als daar een goede reden voor is,' zei Bugsy, na het voorval met de Wasvrouw danig op zijn hoede.
'De aard van een reden, eender welke reden, ontsnapt nooit aan enige subjectiviteit, ' zei het meisje, terwijl haar heldere, door het masker omrande blauwgrijze ogen priemend in die van Bugsy keken.
'Als het moet,' zuchtte Bugsy, waarop hij de deur verder opentrok.
Met een speelse tred stapte het meisje de kamer binnen.
'Mmm, een kamer zoals de andere,' liet ze zich, in het rond kijkend, ontvallen.
'Zou ze anders moeten zijn?' vroeg Bugsy verveeld.
'Ik zou het niet weten. Ik had alleen gedacht, aangezien u niet… Maar ach, laat maar zitten.'
'Nee,' drong Bugsy aan, 'aangezien ik niet…?'
'Och, u weet toch ook wel wat ik bedoel. U behoort niet tot de euh, hoe zal het zeggen? U bent geen suikerpappie.'
'Nee, dat ben ik beslist niet,' zei Bugsy.
'Kan nog altijd komen natuurlijk,' grijnsde het meisje, 'als u een paar jaartjes ouder wordt, en meer geld en macht hebt vergaard.'
Bugsy blies door zijn neus, duwde de deur tot op een nauwe kier en zei: 'Kan u ter zake komen, juffrouw, want ik was van plan om naar beneden te gaan.'
Het meisje slikte even, knikte en sloeg ze de ogen neer alsof ze wilde laten uitschijnen dat ze tot één of andere bekentenis werd gedwongen.
'Tja, Briekschotte zei dat u me niet had herkend, maar ik had toch graag van u zelf gehoord of dat inderdaad het geval is.'
'Briekschotte? Is dat de naam van de man in de kelnerschort?'
Het meisje knikte opnieuw.
'Hoe en vanwaar kan ik u herkennen?' zuchtte Bugsy wanhopig. 'U bent gemaskerd.'
'Oh, en daarom herkent u mij niet?'
'Waarvoor dient een masker anders?'
Het meisje trok een verbaasd gezicht.
'Een masker kan voor velerlei redenen gedragen geworden, meneer. Om iets uit te drukken bijvoorbeeld. Of om, zoals in mijn geval, een mysterie te huisvesten. Althans, zo heb ik het altijd bekeken. Het kwam eerlijk gezegd nooit in me op dat het diende om onherkenbaar te worden, of te blijven.'
'Dan verkeert u vanaf nu wel in die wetenschap,' zei Bugsy, waarna hij de deur opnieuw open duwde.
'Als u het zegt,' zuchtte het meisje. 'En dus kan ik ervan uitgaan dat u me niet herkend heeft, naar ik veronderstel?'
'Dat is een correcte conclusie.'
'In dat geval weet ik genoeg,' glimlachte het meisje opgelucht, waarna ze langs Bugsy naar buiten huppelde. Toen ze weer in de gang stond draaide ze zich echter met een felle draai om en zei: 'Oh, nog even dit: als u de bedoeling had om in de club iets te gaan slijten, er is momenteel niemand aanwezig.'
'Zelfs Briekschotte niet?' vroeg Bugsy ontgoocheld.
'Zelfs Briekschotte niet,' antwoordde het meisje hoofdschuddend, waarna ze zich weer omdraaide en op een drafje wegliep.

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    schitterend - ik val in herhaling, maar tja - het is een genot om het te lezen -:)
    koyaanisqatsi: we blijven ons best doen... ;-) bedankt Ivo
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 4

Uitstekend: 2 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 2 stem(men)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .