writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ONDER SATRAPEN (41)

door koyaanisqatsi

HOOFDSTUK 41 (Waarin Oscar Pulp met een nieuw probleem komt aandraven)
Oscar Pulp staarde naar de machine alsof hij een wereldwonder aanschouwde.
'Het heeft geen nut hier te zijn,' viel Bugsy met de deur in huis, 'u kan maar beter naar huis gaan en afwachten.'
Als uit een droom geschud draaide de arbeider zich met een sprongetje om en antwoordde: 'Ik ben hier niet voor de machine, meneer Waldorf, ik ben hier voor u. Ik vrees namelijk nogmaals een beroep te moeten doen op uw levenservaring, als man van de wereld. Mijn vrouw doet namelijk erg vreemd de laatste dagen, meneer Waldorf. Ik weet me echt geen raad. U moeten weten, om in te slapen leg ik mij uit gewoonte op mijn linkerzij, met mijn gezicht naar de muur, zodat eventueel binnenvallend maanlicht me niet kan storen. Maar sinds enige dagen vlijt mijn echtgenote zich van zodra ik het licht heb gedoofd tegen mij aan, waarna ze in mijn pyjamabroek graait en mijn fluit omklemd. Ik kan u verzekeren, meneer Waldorf, dat ik door deze omklemming binnen de kortste keren met een keiharde stijve zit opgezadeld; een keiharde stijve waar ik niet weet wat mee aan te vangen. Nu gisteren was het nog erger. Enige seconden nadat de vingers van mijn vrouw me hadden vastgegrepen moest ik tot mijn ontsteltenis schieten. En dat was nog niet alles. Toen ik uit bed stapte om schone kleren aan te trekken, stelde ik vast dat mijn vrouw zo goed als naakt was. Behalve zwarte nylons, opgehouden met een complex systeem, dat ik niet anders kan omschrijven dan een soort rekbare gordel, was er niets dat haar lichaam bedekte. Kan u zich zo iets voorstellen, meneer Waldorf?'
Bugsy geloofde zijn oren niet. Het duurde even voor Pulps woorden volledig tot hem doordrongen maar toen hij de onbetamelijke openhartigheid had verwerkt, gromde hij: 'En wat verwacht u nu van mij?'
Pulp keek Bugsy stomverbaasd aan. Ogenschijnlijk volkomen verrast door de reactie begon zijn onderlip te trillen en verscheen er een wanhoop in zijn gezicht die leek te willen uitschreeuwen dat hij tot de vreselijke vaststelling was gekomen een taal te spreken die hij als enige ter wereld verstond.
'Iků Iků,' begon hij te stamelen, 'had graag geweten hoe u zo'n handeling zou beantwoorden.'
'U hebt meer hulp nodig dan ik kan bieden,' antwoordde Bugsy zonder aarzelen, waarna hij aanstalten maakte om de fabriekshal te verlaten.
'Wacht, meneer Waldorf! Wilt u daarmee soms zeggen dat ik er niks van begrijp?'
Bugsy draaide zich verveeld om, zuchtte: 'De nagel op de kop, mijn beste,' en maakte zich uit de voeten terwijl hij wenste Pulp nooit meer onder de ogen te moeten komen.


 

feedback van andere lezers

  • greta
    Geweldig weer, jouw droge humor. Maar ook de triestheid van zo'n man die niet weet wat ie ermee aan moet. En dan dit ".. complex systeem, dat ik niet anders kan omschrijven dan een soort rekbare gordel", super.
    Weer graag gelezen en meebeleefd.
    koyaanisqatsi: En het zou me niet verbazen dat ze bestaan, zo'n figuren... :-)
  • doolhoofd
    Met de woave niks as last!
    koyaanisqatsi: En met de 'onwetenden'!!! :-)
  • ivo
    toch knap hoe je dit hier schrijft :) - het lange wachten heeft enkel de goesting om te lezen nog meer gerijpt, het was een marteling om niet verder te kunnen lezen, en het genot is nu nog eens zo groot (y)
    koyaanisqatsi: Bedankt alweer Ivo. We blijven proberen... ;-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 3 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .