writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ONDER SATRAPEN (48)

door koyaanisqatsi

HOOFDSTUK 48 (Waarin Bugsy op zoek gaat naar Hadrianus Wollbeker)

'Weet u toevallig waar meneer Wollbeker woont?' vroeg Bugsy.
Om zijn woede af te koelen was hij geruime tijd onder de douche gaan staan, waarna hij zich zo rustig mogelijk weer had aangekleed en naar beneden was gegaan.
Weduwe Holle, die in de woonkamer aardappelen zat te schillen, moest hem echter het antwoord schuldig blijven.
'Geen idee,' zei ze, 'maar waarom hebt u dat niet aan zijn assistente gevraagd?'
'Hebt u ons dan in de gaten gehouden?'
'Ik stond toevallig aan het raam toen ze op u kwam toegelopen. Maar ik heb zeker niet staan luistervinken, als u dat insinueert.'
'Nee, natuurlijk niet,' zuchtte Bugsy, 'en u hebt overschot van gelijk.'
Bugsy kon zich wel voor het hoofd slaan omwille van zijn domheid, al trok hij tegelijkertijd in twijfel of de assistente het adres van Wollbeker wel kende vermits zij zich in dat geval meteen nadat ze het bericht op de poort Makerij Peerpersack had gelezen logischerwijze naar hem thuis zou hebben begeven? Nu hoe dan ook, de kans was verkeken, tenzij Weduwe Holle Pipa wist wonen.
'Pipa? Oh ja, da's ook weer waar: zo heet dat ding,' merkte Weduwe Holle smalend op.
'Ding?'
'Een vrouw kan je haar toch niet noemen, en een man is het ook niet. Er doen allerlei geruchten over dat schepsel de ronde, het ene al wat gekker dan het andere. Volgens sommigen is het een hermafrodiet, volgens anderen is het gewoon een misbaksel zonder enige geslachtskenmerken. Er wordt ook verteld dat ze, of het, het bijslaapje is van meneer Wollbeker, maar daar twijfel ik aan want Wollbeker loopt de vloer plat bij Irma, de dorpshoer. Niet zelden wordt er spottend geopperd dat die twee beter zouden trouwen.'
'En waar kan ik die Irma vinden?'
'Elf huizen verderop,' antwoordde Weduwe Holle droog.
'Dan kan ik misschien maar beter daar mijn licht gaan opsteken.'
'Dat is misschien een idee,' zei Weduwe Holle. 'Als de kaars voor haar raam brandt is ze aan het werk, dan heeft het geen zin om aan te bellen. Dan kan je maar beter uit het zicht wachten. Tenzij je er niet mee zit dat de hele straat gaat denken dat je in de voetsporen van Wollbeker wil treden.'
Bugsy bedankte de weduwe voor haar advies en begaf zich naar buiten. Het was zachtjes beginnen motregenen waardoor de lucht erg vochtig was geworden en een muffe geur verspreidde. Aangezien er geen kaars voor het raam van het elfde huis verderop brandde belde Bugsy zonder aarzelen aan. Tot zijn verrassing werd de deur geopend door een magere, oude man in een mouwloos T-shirt en een uitgerafelde spijkerbroek.
''t Is voor Irma, zeker?' vroeg deze, nog voor Bugsy de kans had gekregen te vragen of hij zich soms van huis had vergist.
'Ik zou haar even willen spreken.'
'Dat is eens wat anders,' mompelde de oude man terwijl hij Bugsy binnenliet, 'maar ik denk niet dat het een probleem zal zijn. Irma pakt het zo nauw niet met de wensen van haar klanten.'
'Ik kom niet als klant,' repliceerde Bugsy haastig.
'Oh, maar da's iets helemaal anders,' zei de man terwijl hij Bugsy bij de arm greep, 'geen klant, geen Irma.'
Bugsy wilde zich lostrekken maar moest tot zijn schande vaststellen dat de magere ouderling behoorlijk sterker was dan hij.
'Laat me los,' gromde bij, 'begrijpt u het dan niet?'
'Er valt niets te begrijpen,' zei de man terwijl hij zijn greep nog wat verstevigde, 'geen klant is geen geld, en geen geld is geen Irma.'
'Ik wil alleen weten waar Hadrianus Wollbeker het uithangt!' snauwde Bugsy.
'Die slappeling?' begon de oude man te lachen, waarna hij Bugsy's arm liet schieten, 'wat moet je daarmee?'
Het zijn in feite zijn zaken niet, dacht Bugsy, maar omdat hij zo te zien de man zijn sympathie had gewonnen, antwoordde hij: 'Hij moet vervoer voor me regelen, naar Vlerkenstad.'
'Wat is er allemaal aan de hand?' vroeg een hese vrouwenstem vanachter een zwart gordijn dat voor een deuropening verderop in de gang hing.
'Iemand voor die slappeling van een Wollbeker,' lachte de oude man opnieuw.
'Laat hem dan toch verder komen, ouwe dwaas,' sneerde de vrouw.
De lach op de oude man zijn gezicht versteende. Verontschuldigend het hoofd buigend liet hij met een uitgestrekte arm verstaan dat Bugsy zonder zijn begeleiding kon verder gaan.
Het zwarte gordijn schoon half open, net voldoende om Bugsy binnen te laten.
'Sluit het gordijn achter u en doe de deur dicht,' zei de vrouw, met haar rug naar Bugsy gekeerd. Ze stapte op hoge hakken naar een lange sofa van rood velours en droeg een elegant groen kleed dat perfect rond haar zandloperfiguur zat gegoten.

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    het was even wachten, op dit mooi stukje verhaal, maar het was de moeite - knap hoor :)
    koyaanisqatsi: ja, het spijt me, het is nogal hectisch deze dagen. ;-)
  • doolhoofd
    Subliem. Zoals gewoonlijk.
    koyaanisqatsi: (auteur buigt nederig het hoofd)
  • greta
    Sfeer beschrijven, daar ben goed in. En in fantaseren natuurlijk.
    koyaanisqatsi: och... :-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 3 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .