writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Producten van de Westerse Beschaving DEEL2 (2)

door koyaanisqatsi

DEEL 2
HET MIDDEN

CHAPITER 2
DE KOMST VAN DE FILOSOOF

Toen de vuurtorenwachter het schip zag naderen begaf hij zich met een vreemd voorgevoel naar beneden. Halfweg de trap schoot hem te binnen dat hij zowel zijn eigen als het boodschappenlijstje van de schrijver op tafel had laten liggen en dus haastte hij zich terug naar boven. Daar aangekomen werd hij een plotse druk op zijn blaas gewaar waardoor hij zich verplicht zag naar het toilet te gaan. Toen hij eindelijk beneden was, was het schip net bezig aan te meren.
Zijn voorgevoel werd bewaarheid. Niet de hem bekende kapitein maar een jonge kerel van in een kinderachtig matrozenpakje sprong de steiger op.
'Haa! Vuurtorenwachter!'
De vuurtorenwachter liep zwijgend op jongeman toe en knikte hem niet zonder enige argwaan gedag.
'Ik ben de zoetwatermatroos die kapitein Igloddock tijdelijk vervangt. Die is namelijk opgeëist door de marine om de leiding over een fregat te nemen. Ik kan u trouwens niet met zekerheid zeggen wanneer ik de volgende keer kan langskomen, want de oorlog breidt zich ook op het water alsmaar verder uit; ook noordwaarts. Trouwens, wat ik wilde weten maar vergeten te vragen ben aan de kapitein -sympathieke vent trouwens- is: Dobberen hier soms zeerovers rond in de buurt?'
'Zeerovers?' herhaalde de vuurtorenwachter met gefronste wenkbrauwen. De zoetwatermatroos knikte. 'Waar haal je het?'
'Uit de boekjes natuurlijk.'
'De vuurtorenwachter zuchtte en zei: 'Nog nooit wat van gemerkt.'
'Godzijdank,' haalde de zoetwatermatroos opgelucht adem, 'want met de vijandelijke marine valt waarschijnlijk nog wel te praten, maar met zeerovers…'
De vuurtorenwachter dacht even dat hij droomde. Over de schouder van de zoetwatermatroos heen zag hij een man en een vrouw, allebei met een kleine koffer in de hand, van boord gaan.
'Wat mag dat te betekenen hebben?' vroeg hij bits.
De zoetwatermatroos draaide zich heel even om en antwoordde: 'Oh, dat is de filosoof en zijn vrouw. Ze komen het leegstaande huis betrekken. Als fervent tegenstander van de oorlog voelt de filosoof zich niet langer veilig op het vasteland. Naar het schijnt heeft hij al doodbedreigingen ontvangen en op straat steken de mensen constant hun tong naar hem uit. En zijn vrouw is al een paar keer onbeschoft in de billen geknepen. Naar het schijnt dus, want wat er allemaal van waar is, weet ik niet echt natuurlijk.'
'Hier, de boodschappenlijsten voor volgende keer,' zei de vuurtorenwachter.
De zoetwatermatroos nam de twee velletjes papier aan, bekeek ze vluchtig en vroeg: 'Is het waar dat er ook een slechte schrijver op het eiland woont?'
'Een schrijver in alle geval, of hij slecht is, daar kan ik onmogelijk over oordelen want ik heb de man nooit gelezen.'
'Is het een zonderling?' vroeg de zoetwatermatroos, 'naar het schijnt zijn schrijvers allemaal een vijs kwijt.'
'Ik zou het niet weten,' zuchtte de vuurtorenwachter verveeld, 'we hebben niet zo veel contact met mekaar.'
Op dat ogenblik hielden de filosoof en zijn echtgenote halt naast de zoetwatermatroos en knikten ze beide de vuurtorenwachter gedag.
'Welkom,' zei deze, met enige tegenzin, 'als er iets is waarmee ik u van dienst kan zijn dan…'
'Wij zijn goed voorbereid,' onderbrak de filosoof op een bazig toontje, 'dus dat zal niet nodig zijn.'
Zowel de man als zijn vrouw hadden een nors, humorloos uiterlijk. Hij was mager, op het spichtige af, kalend en grijzend, zij net niet mollig en gezegend met glanzende, kastanjebruine haren die nonchalant zaten opgestoken.
'Hebt u nog spullen aan boord?' vroeg de vuurtorenwachter om toch maar de indruk te behouden hulpvaardig te willen zijn.
'Enkel proviand, zoals voor u en de schrijver,' antwoordde de zoetwatermatroos in de filosoof zijn plaats, waarop hij zich naar het schip haastte om alles uit te laden.

 

feedback van andere lezers

  • doolhoofd
    The plot thickens...
    koyaanisqatsi: as a matter of fact... ;-) (niks verklappen)
  • ivo
    potpourri en nog goede ook - knap hoor ..
    koyaanisqatsi: bedankt als steeds, ivo
  • GoNo2
    Zo, ben bijgelezen. Knap en nog wat van die woorden die steeds terug komen hé?
    koyaanisqatsi: bedankt maestro
  • andremoortgat
    Graag weer gelezen
    koyaanisqatsi: bedankt andre
  • greta
    Zoetwatermatroos. Waar haal je het ..
    :)
    koyaanisqatsi: uit de visbokaal van wijlen mijn oma? :-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 10

Uitstekend: 5 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .