writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Producten van de Westerse Beschaving Deel3 (1)

door koyaanisqatsi

DEEL 3
HET EINDE

CHAPITER 1
HET STEEKSPEL

De Minister, de ex-Burgemeester, die zich niet langer nog burgemeester noemde omdat de burgemeesterssjerp hem slechts door een paar stemmen verschil was ontglipt, en de daadwerkelijk verkozen burgemeester, die zich ondertussen niet langer Burgervader noemde om zijn verslagen rivaal niet voor het hoofd te stoten, zaten er verweesd bij. Sinds het zes maandelijkse steekspel omwille van een hele resem oorlogsperikelen was afgeschaft deed de woonkamer van de Minister niet langer dienst als klein sportpaleis. De geuren van zagemeelstrooisel, paarden en hun uitwerpselen vielen niet langer op te snuiven, het rumoer van het publiek leek al voor eeuwig weggestorven, alsof er nooit een steekspel ten huize van de Minister had plaatsgevonden.
Het gespreksonderwerp van de dag, de dood van de postbode aan het centrale front, maakte de sfeer er ook niet beter op.
'Toch onbegrijpelijk,' zei de Minister hoofdschuddend, 'dat de postbode was terechtgekomen bij een strafcompagnie. Hij leek mij altijd een tamelijk correcte man.'
'Naar het schijnt had hij een poging tot deserteren ondernomen,' zuchtte de Burgemeester.
'De postbode?! Nee, onmogelijk. Hij was één en al strijdvaardigheid toen hij vertrok,' zei de ex-burgemeester.
'Absoluut,' beaamde de Minister, 'ik heb hem zelfs nog wat geld gegeven om onderweg een pintje te drinken. Goh, ik herinner het me alsof het gisteren was. Het was op de dag dat het laatste steekspel werd gehouden…'
Er viel een sombere stilte. De Minister krabde aan zijn teennagels -binnenshuis liep hij altijd blootsvoets-, de Burgemeester verzonk in gepieker, de ex-burgemeester begon verveeld met zijn tong te klakken.
'De oorlog heeft niet veel goeds gebracht,' zuchtte de ex-burgemeester toen hij het spelletje met zijn tong beu was. 'En niets zal nog ooit zijn wat het vroeger was.'
'Enig idee hoe de postbode precies aan zijn eind is gekomen,' vroeg de Burgemeester.
'Gewoon, gesneuveld, meer weet ik,' antwoordde de Minister verveeld, alsof de vraag hem irriteerde.
Op dat ogenblik ging de bel. Het waren de drie hoeren die de Minister had ingehuurd om hem en zijn politieke vrienden te amuseren; om, zoals hijzelf het plechtstatig omschreef, hen ten minste voor een paar uur de ondraaglijke hardheid van het leven van een politicus in oorlogstijd te doen vergeten.

 

feedback van andere lezers

  • andremoortgat
    De bel belooft...p
    koyaanisqatsi: Klokkenspel?? :-)
  • ivo
    het leven zoals het is - zonder al te veel sublimatie weer gegeven, knap
    koyaanisqatsi: ;-)
  • doolhoofd
    Hoeren... ach, een mens moet iets doen met zijn tijd.
    koyaanisqatsi: en het werkt altijd... ;-)
  • greta
    Terugkijken op gebeurtenissen, ook wel evalueren genoemd in ambtelijke kringen, helpt niet.
    koyaanisqatsi: men kiest altijd voor een andere... remedie :-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 9

Uitstekend: 4 stem(men), 80%
Goed: 1 stem(men), 20%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 7 bezoekers online, waarvan 0 leden: .