writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Producten van de Westerse Beschaving Deel3 (3)

door koyaanisqatsi

DEEL 3
HET EINDE

CHAPITER 3
DE FILOSOOF EN ZIJN ECHTGENOTE

'Jij met je heilige principes ook!' schreeuwde de echtgenote van de filosoof. 'Had jij je grote mond maar gehouden, dan hadden we hier niet gezeten. Maar nee, meneer moest per se hardnekkig en openbaar volharden in de boosheid. "Nee, aan de waanzin van de oorlog! Nee! Nee! En nog eens nee!" En nu zitten we hier, op dit godvergeten eiland, waar ik niets anders kan doen dan gek worden!'
'Gek was je al, altijd al geweest,' reageerde de filosoof terwijl hij sto´cijns de indruk bleef wekken verder te lezen in zijn boek.
Het was niet de eerste keer dat zijn vrouw haar gefrustreerde gedachten ventileerde maar wel de eerste keer dat ze ook met een bord had gegooid; iets wat niet meer was gebeurd sinds de dag waarop ze was te weten gekomen dat haar man haar met ÚÚn van zijn studentes bedroog, en dat was ondertussen al meer dan tien jaar geleden. Misschien was het allemaal zo'n vaart niet gelopen als de vuurtorenwachter niet zo'n droogstoppel was geweest of de schrijver in meer ge´nteresseerd zou zijn dan zich te pletter zuipen. Dan had ze haar leegheid misschien kunnen vullen door zich eindelijk op zijn overspel te wreken.
'Ik ga terug,' schuimbekte ze,' met eerstvolgende boot! En je ziet me nooit meer terug. Ik zal openlijk afstand van jouw zogezegd nobele standpunt nemen en eenzijdig de echtscheiding aanvragen, hetgeen, gezien het feit dat je in ongenade bent gevallen wel geen probleem zal zijn.'
De filosoof sloeg ostentatief ontspannen een bladzijde om en mompelde: 'Een mens moet doen wat hij niet laten kan.'
'Oh, ja?! Werkelijk?!' riep zijn echtgenote terwijl ze begon te stampvoeten. 'Wel dan, als dat ÚÚn van je principes is, waarom erger je je er dan aan als mensen oorlog beginnen voeren?!'
De filosoof trakteerde zijn vrouw op een verbaasde blik maar sloeg algauw de ogen weer neer.
'Het kalf snapt ook niks,' zei hij tegen zichzelf en las verder.
In vroegere jaren zou hij zich ongetwijfeld de moeite hebben getroost haar uit te leggen dat een oorlog beginnen iets anders was dan iemands beslissing om een bepaalde persoonlijke keuze te maken. Als zij hem wilde verlaten en van hem scheiden, schaadde dat in het slechtste geval hen beide, maar oorlogsstokers sleurden ontelbare mensen tegen hun wil mee het hellevuur in.
Maar aan zo'n uitleg begon hij niet meer. Daarvoor was zijn vrouw al veel te lang en veel te ver van hem vervreemd. Kort na hun huwelijk al had zij haar interesse in zijn werk en denken verloren en was al vlug nog maar weinig overgebleven van de leergierige studente wijsbegeerte die zij was toen hij haar aan de universiteit leerde kennen. Hij doceerde nog maar pas en lag door de manier waarop hij zijn charme met een koelbloedige afstandelijkheid wist te combineren erg goed in de markt, niet alleen bij het handvol vrouwelijke professoren maar ook bij de laatstejaarsstudentes -wat zijn vrouw tot haar grote spijt later dus ook zou ondervinden.
'Een ego´stische smeerlap, dat ben je!' schreeuwde ze, terwijl ze in tranen uitbarstte, 'en het enige dat je nog aanraakt zijn die verdomde boeken van je!'
'Kan ik het helpen dat je een vroegtijdig oud verlept wijf bent geworden?' zei de filosoof tegen zichzelf, waarna hij zijn boek dichtklapte en onverstaanbaar mompelend aankondigde dat hij naar bed ging.

 

feedback van andere lezers

  • doolhoofd
    Verlept wijf... de woorden vloeiden eergisteren nog rond in mijn geest.
    Nee, van die verlepte oude wijven, daar heb je niks meer aan. Soms zie je er die met alle moeite van de wereld - zonnebank, botox, nagellak, oogschaduw, parfum, juwelen, lippenstift, designer handtas, hoge hakken enzovoort enzoverder - nog steeds een fetish-object van zichzelf trachten te maken. Maar 1 blik is voldoende om je ervan te vergewissen dat zowel hun lichamen als hun geesten al lang aan het rotten zijn geslagen.
    Walgelijk Ún meelijwekkend.
    koyaanisqatsi: en dat terwijl er wel degelijk mooie oudere vrouwen zijn... ;-)
  • ivo
    schitterend hoe je het schrijft en de oorlog plots heel klein maakt maar feitelijk van dezelfde principes in de mens gebruikt maakt,
    koyaanisqatsi: ;-) bedankt ivo
  • greta
    Flink aangebrand die twee.

    koyaanisqatsi: een koppel uit de duizenden?
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 7

Uitstekend: 3 stem(men), 75%
Goed: 1 stem(men), 25%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 4 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .