writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Producten van de Westerse Beschaving Deel3 (6)

door koyaanisqatsi

DEEL 3
HET EINDE

CHAPITER 6
WANHOOP

Het was lang geleden dat er zo'n windstilte had geheerst. Op sommige ogenblikken leek het zelfs of de zee haar nooit ophoudende beweging had stopgezet. De vuurtorenwachter zijn voorganger had nog gezegd: 'Je gaat het zien, precies op het ogenblik dat je de wind gewend bent, krijg je een windstille dag. Niet eerder en niet vroeger. En onthou: windstille dagen zijn een zeldzaamheid, dus koester ze.'
Maar nu de vuurtorenwachter zijn eerste windstille dag meemaakte voelde hij niet de minste behoefte deze te koesteren. Integendeel, het afgelegen karakter van het kleine eiland, omsingeld door een eindeloze watermassa, werd er zodanig door versterkt dat hij zich finaal verslagen voelde door de verlatenheid die hem niet meer had losgelaten sinds het ondraaglijke verraad van zijn moeder. Niet voor het eerst stelde hij zich de vraag wat voor zin zijn vlucht naar dit godvergeten gat had, maar het was wel voor het eerst dat de omstandigheden aandrongen op een antwoord -en liefst een eerlijk.
Hij zag de schrijver tegen de deurstijl van zijn voordeur leunen, zijn hemd half uit zijn broek en, zoals meestal, met een fles in de hand en te dronken of te onge´nteresseerd om hem gedag te wuiven. Een blik op het huis van de filosoof herinnerde hem aan het vertrek van diens vrouw twee dagen voordien; een ijskoude scŔne, want de vrouw had iedereen behalve de zoetwatermatroos genegeerd en was zonder de minste aarzeling met een koffer aan elke hand aan boord van het bevoorradingsschip gegaan. Haar echtgenoot stond er bij, keek er naar en leek heel even het hoofd te schudden. Pas laat op de avond was het tot de vuurtorenwachter doorgedrongen dat ze nu met drie mannen waren overgebleven; drie mannen die nauwelijks een woord met mekaar wisselden omdat ze niets tegen mekaar te vertellen hadden of zodanig met hun verbittering worstelden dat ze geen energie meer hadden om een gesprek aan te gaan.
De zoetwatermatroos wist maar weinig te vertellen over de oorlog. Nadat de vrouw van de filosoof hem had gevraagd haar mee te nemen kon hij ook niet snel genoeg vertrekken. Er was een begerige glans in zijn ogen verschenen even later gevolgd door een wellustige glimlach op zijn lippen, en in tegenstelling tot zijn vorige bezoeken werd hij nerveus door de ergerlijke traagheid waarmee de schrijver en de filosoof hun geleverde goederen nakeken.
'De oorlog is nog aan de gang en niemand is aan de winnende hand,' luidde zijn verslag en daar moesten de resterende eilandbewoners het maar mee stellen.
De schrijver kon het allemaal weinig schelen. Hij beschouwde zijn leven als mislukt en voorbij en hoopte vroeg of laat voldoende moed in de drank te vinden om er een eind aan te maken. De filosoof wist niet wat te denken. Als tegenstander van de oorlog wilde hij natuurlijk niet liever dan dat het bloedvergieten ophield maar aangezien zijn toekomst afhankelijk was van de uitslag ervan probeerde hij zo weinig mogelijk toekomstplannen te smeden. En wat de vuurtorenwachter betrof, die leefde al jaren in een roes van onverschilligheid die nu, met de plotse windstilte, leek om te slaan in wanhoop.

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    ook hier weer psychologisch heel sterk, de reden waarom en hoe mensen met stilte omgaan is zo sprekend - en ook weer knap weergegeven .. mooi hoor
    de zinloosheid steekt zijn kop boven de chaos en de onrust die mensen drijft en maakt
    koyaanisqatsi: ;-)
  • doolhoofd
    Op een windstille zondag als deze kan ik me goed vinden in hetgeen je beschrijft. Alleen is er in mijn landje geen oorlog, en heb ik een laptop en een smartphone om me te entertainen.
    koyaanisqatsi: misschien een goed boek? ;-)
  • greta
    Windstil of zomaar stilte maakt rusteloos. De mens zit vreemd in elkaar. Zijn we te gevoelig of te bang voor het beleven van de stilte van binnen?
    Zeer mooi beschreven K.
    koyaanisqatsi: Stilte is nochtans een prachtig geluid. :-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 8

Uitstekend: 4 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 4 stem(men)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .