writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Producten van de Westerse Beschaving DEEL3 (13)

door koyaanisqatsi

DEEL 3
HET EINDE

CHAPITER 13
DE WAPENSTILSTAND

Wat in de vroege ochtend nog hoopgevende geruchten waren, werd om tien uur officieel bevestigd: vanaf middernacht zouden de wapens zwijgen. De oorlog was ten einde.
Een wapenstilstand was getekend. Beide partijen verkochten hem als een overwinning, wat in het beste geval beschouwd kon worden als een cynische grap. Een spoor van vernieling had zich doorheen de landschapen van de strijdende naties geklauwd, duizenden levens verloren waren gegaan of voor altijd verminkt, diepe haat voor de tegenpartij had zich voor de volgende jaren in de geesten genesteld,
Aan het treinstation waar duizenden soldaten waren uitgewuifd ontstond een grote feestvreugde. Mensen vielen mekaar in de armen, huilden, lachten, schreeuwden, smeten hoofddeksels in de lucht, kusten volstrekt vreemden, dansten en zongen. Het leek wel alsof er een prachtige belevenis viel te vieren terwijl er werkelijkheid sprake was van het einde nachtmerrie die ontelbare mensen tot het einde van hun dagen zou verteren door onuitwisbare trauma's.
Een oude man in vieze, kapotte kleren en met een onverzorgde hangsnor aanschouwde, steunend op een wandelstok, de taferelen. In zijn ogen, waterachtig en rooddoorlopen van de ouderdom, brandde een opgekropte woede. Een jong meisje kwam gillend langs hem heen gelopen, gilde: 'Opaaaaa!!' kuste hem vluchtig op de wang en liep verder. Een jonge kerel in haar kielzog pakte hem bij de schouders, schudde hem dooreen en brulde: 'Jaaaaa!' alsof zijn geliefde voetbalteam zonet het doelpunt had gescoord dat de landstitel opleverde.
'Jullie imbecielen!' schreeuwde de man uit alle macht. 'Nu feesten jullie, omdat jullie het er weer eens over eens zijn dat oorlog een vreselijke onvergeeflijke misdaad is! Morgen zweren jullie zweren allemaal dat deze ramp zich niet meer mag herhalen en binnen afzienbare tijd gaan jullie er verhalen over oprakelen met de bedoeling de volgende generaties ervan te weerhouden dezelfde stommiteit als jullie te begaan! Maar wat jullie er niet bij vertellen, is dat jullie zich als achterlijken hebben laten manipuleren om zich vervolgens als kippen zonder kop in het inferno te storten! En dat jullie geheugens zo kort zijn dat ze niet eens de omvang hebben van die van een straatmus! Want natuurlijk zijn jullie al vergeten dat het voor deze oorlog net zo ging! Ook jullie waren gewaarschuwd -de mensheid is al eeuwen gewaarschuwd- en toch lieten jullie je weer vangen aan jullie ziekelijke sensatiezucht, misplaatste nieuwsgierigheid en blind geloof in de zogenaamde welmenende intenties van jullie leiders, die niets anders zijn dan machtswellustige schoften, zwelgend in de strontemmer van hun overtuigde grote gelijk!'
De man wist van geen ophouden, maar zijn versleten stembanden gaven het op en zijn zwakke geratel werd volkomen weggeblazen door het tumultueuze feestgedruis. Radeloos keek hij om zich heen, beseffend dat niemand naar hem luisterde. Integendeel, het leek alsof na ieder woord dat over zijn tong rolde de feestvreugde alleen maar toenam. Uiteindelijk gaf hij het op. Met bevende hand ging hij in de zak van zijn colbert om een foto boven te halen. Vanop de foto, verkreukt en besmeurd met enkele koffievlekken, lachte zijn achttienjarige kleinzoon hem toe, met de brede glimlach van iemand voor wie de dood nauwelijks meer is dan een vaag, ver begrip. Zijn ogen straalden trots uit, die als een helder licht afstraalde op zijn keurige legeruniform waarvan maar enkele flarden waren overgebleven nadat een mortiergranaat hem aan stukken had gereten

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    wat een realiteit - nog even en hier zullen de wapens ook gaan spreken, misschien niet die met kogels en bommen en granaten, maar een van uitsluiting en verderf, zo een van jij mag er nog bij en jij bent onze vijand buiten .. pfff

    een knap verhaal
    koyaanisqatsi: de meerderheid snapt het niet...
  • greta
    Wat doen we onszelf aan, wij oorlogvoerend en feestvierend dom volk.
    Je slaat ons met de waarheid om de oren hier.
    koyaanisqatsi: wat doen we onszelf aan? dat we er niet in slagen ons uit de ketens van de onmacht te bevrijden (?)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 8

Uitstekend: 4 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 4 stem(men)
Er zijn 8 bezoekers online, waarvan 0 leden: .