writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Ritter (11)

door koyaanisqatsi

11.
Zwijgend liepen de mannen zij aan zij door de velden. Cramer, ondertussen al de zeventig gepasseerd, had minder moeite om zich op de zompige bodem in evenwicht te houden dan zijn veel jongere oud-leerling. Maar hij was dan ook gewend aan dit soort wandelingen aangezien hij zich er aan hield om dagelijks op zijn minst acht kilometer af te leggen.
Ritters vermoeden dat zijn vrouw hem bedroog had bij Cramer een oude wonde opengereten en hij vroeg zich af of hij de oorzaak hiervan bij wijze van troost ter sprake moest brengen. Hij was nog jong, niet eens dertig, een veelbelovende rechercheur en nog maar twee jaar getrouwd toen het gebeurde. Een stralende herfstdag was het, met temperaturen die ver boven het gemiddelde lagen. Zijn veel te warme kleren voelden ongemakkelijk en toen hij opgeroepen werd voor een verdacht overlijden niet ver van de buurt waar hij woonde, besloot hij om van de gelegenheid gebruik te maken om zich te gaan omkleden. Achteraf gezien viel het nauwelijks te geloven dat hij niets had gehoord tot hij nietsvermoedend de slaapkamerdeur openduwde. De herinnering leek minder vervaagd dan ooit. Zijn vrouw, Helga, met een huid bijna zo blank als sneeuw, haren met de kleur van goud en volle borsten, die in combinatie met haar tengere lichaam onweerstaanbaar waren, liet zich op handen en knieŽn berijden door een indrukwekkend gespierde Afrikaanse man. De brutale confrontatie leek een eeuwigheid te duren en toen de man zich net zo geschrokken als beschaamd voor zijn naaktheid terugtrok viel Cramers oog op een waanzinnig detail. Zijn donkere fallus bleek zo enorm dat Helga's vulva als een holle buis bleef open staan, waardoor ze gedegradeerd werd tot de smaakloze opening van een gebruiksvoorwerp, samengesteld uit menselijk vlees. Terwijl de man met een ongemene vlugheid zijn kleren bijeen graaide en een vluchtweg zocht leek het alsof Helga zich naar haar echtgenoot keerde met een tergende traagheid die zijn vernedering moest vervolmaken. De daaropvolgende dagen, gevuld met tranen, verontschuldigingen, schuldbekentenissen en smeekbeden om vergiffenis, ervoer Cramer als een calvarietocht langsheen volkomen leegte. Helga zweerde op alles wat haar heilig was dat ze nooit meer aan haar nieuwsgierigheid -want meer was het niet!- zou toegeven en Cramer begon met de leugen te leven dat hij haar had vergeven. De volgende jaren, tot aan het overlijden van zijn vrouw, zou hij zich met een regelmaat op haar wreken door verhoudingen en avontuurtjes te beginnen met collega's en andere vrouwen waarmee hij beroepsmatig in aanraking kwam. Na Helga's begrafenis kwam haar tien jaar jongere zus, die nog voor ze Cramer haar schoonbroer mocht noemen naar het buitenland was verhuisd, hem discreet maar overtuigd op het hart drukken dat Helga haar had verteld dat ze zichzelf haar misstap nooit had vergeven. Ze was, precies zoals ze had gezworen, nooit in herhaling gevallen en met de jaren alleen maar meer van haar man gaan houden. Dat ze weet had van zijn uitspattingen en deze had verdragen als een terechte penitentie, had ze daarentegen voor zichzelf gehouden.
Cramer zag zijn vruchteloze wraakacties, die weinig meer dan een bittere nasmaak hadden gegeven, daarop op zijn beurt als zijn eigen straf, niet voor zijn gebrek aan vertrouwen -want hij had Helga's eed voor waar aangenomen- maar om zijn verfoeilijke weigering tot vergeving.
Het begon opnieuw te regenen toen ze nauwelijks enkele kilometers hadden gestapt. Cramer vroeg zich af of ze niet beter rechtsomkeer maakten want het zag er naar uit dat het weer alleen maar slechter zou worden. Was hij alleen geweest, dan zou hij nooit de overweging hebben gemaakt want hij was altijd naar het weer gekleed en stoorde zich niet het minst aan barre omstandigheden.
'Zullen we teruggaan?' vroeg hij, ervan overtuigd dat Ritter ja zou zeggen, maar tot toen deze tot zijn verbazing: 'Waarom zouden we?' antwoordde, besefte hij dat zijn oud-leerling meer en meer op hem begon te lijken.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Die Cramer torst heel wat mee uit zijn verleden. Ik zie hem voor me tijdens de wandeling.
    Zo ik ben weer bijgelezen. (Was even buiten de stad deze week)
    koyaanisqatsi: :-)
  • ivo
    knap hoe je de figuren een leven geeft, knap
    koyaanisqatsi: als steeds, hartelijk dank Ivo
  • GoNo2
    Boeit me nog steeds!
    koyaanisqatsi: toen we weten dat de tuinman het heeft gedaan? :-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 3 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .