writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Ritter (12)

door koyaanisqatsi

12.
'Waar zit je het meest mee?' wilde Cramer weten.
Ondanks de felle regen hadden ze een flink eind gewandeld. Ze waren bij een kleine brug over een rivier, nauwelijks die naam waardig, gekomen waar ze moesten beslissen om terug te keren of nog minstens een drietal kilometer verder te stappen.
Ritter keek Cramer aan op een manier zoals men alleen mensen aankijkt waarin men het volste vertrouwen heeft: met een blik die de drang verraadde om volkomen eerlijk te zijn.
'Ik zou liegen dat het me koud laat dat Elena me bedriegt, maar tegelijkertijd kwelt de gedachte me niet; integendeel, ze windt me op.'
'En de gewurgde vrouw?'
Ritter haalde diep adem en liet zijn schouders hangen.
'De lijst van onopgeloste moorden in de stad is lachwekkend, Chef, dat weet je. Maar de frustratie waar ik nu mee zit… Ik kan die idioot niet eens een deftig dossier voorleggen. Beeld je dat eens in: tekortschieten tegenover een imbeciel…'
Cramer grijnsde en sloeg Ritter sympathiserend op de rug.
'Zullen we?' vroeg hij, met zijn kin naar de brug wijzend.
Ritter knikte, waarop de mannen hun weg vervolgden.
'Weet je waar ik nog vaak aan denk, Robert?'
'Waaraan dan?'
'Aan de man die bij hoog en laag bleef beweren dat hij zijn buurman had vermoord, terwijl alles er op wees dat hij onschuldig was.' Ritter herinnerde zich het verhaal want het maakte deel uit van één van de eerste lessen die Cramer hem had geleerd: Neem nooit een bekentenis zomaar aan voor waar.
'Tijdens de ondervraging huilde hij tot hij geen tranen meer had. Mijn chef glunderde, alsof hij de meeste gezochte misdadiger aller tijden op de knieën had gekregen. De man was een simpele ziel, waarschijnlijk niet eens in staat een vlieg dood te meppen, maar hoe harder ik hem er toe probeerde te bewegen zijn bekentenis in te trekken, hoe feller hij tegen me van leer trok. Tot mijn chef me wegstuurde en een minder fanatieke rechercheur de zaak mocht afsluiten. Het vervolg van het verhaal ken je…' (De man werd tot levenslang veroordeeld en pleegde een half jaar later zelfmoord; de ware dader kwam zich bijna een jaar later bij de politie melden.)
Ritter begreep de boodschap.
'Oké,'zuchtte hij, 'maar wat als de moordenaar een tweede slachtoffer maakt?'
Cramer leek even in gedachten te verzinken maar antwoordde dan op directe toon: 'Niets wijst er op dat je te maken hebt met een psychopaat, Robert. Die vrouw is vermoord omdat ze uit de weg geruimd moest worden. De moord is te steriel gepleegd om een andere denkpiste te volgen, denk je niet?'
'Wat zoek ik dan? Een huurmoordenaar die haar eerst verleid heeft?'
'Dat lijkt me in alle geval aannemelijker dan een maniak, vind je ook niet?'
'Wat bevindt zich daar, op die heuvel?' vroeg Ritter terwijl hij naar een klein gebouw op een heuvel in de verte wees.
'Een schuiloord voor boeren en jagers,' antwoordde Cramer.
'Zullen we daar even wachten tot het wat minder hard regent?'
'Mij goed,' zei Cramer, 'want ik heb niet de minste haast.'


 

feedback van andere lezers

  • greta
    Heerlijke scene. Kabbelend verhaal K. I love it.
    koyaanisqatsi: xx
  • ivo
    toch mooi hoe je het schrijft, een vorm die echt wel goed is uitgebouwd .. knap witse is hier niets tegen
    koyaanisqatsi: (buigt)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 4

Uitstekend: 2 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 2 stem(men)
Er zijn 9 bezoekers online, waarvan 1 lid: Koyaanisqatsi.