writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Ritter (14)

door koyaanisqatsi

14.
Ritter werd gewekt door zijn mobiel. Terwijl hij slaperig naar het brommende toestel tastte wierp hij een blik op de wekker. Het was half negen, van zijn plan om tot minstens negen uur uit te slapen zou niets meer in huiskomen.
'Jutta?'
'Goeiemorgen, Baas, heb ik je wakker gemaakt?'
'Maakt niet uit, vertel.'
'Ilona Aznar is gisteravond thuisgekomen. Haar vader belde zonet, ze wil haar moeder zien. Zal ik met ze meegaan?'
'Doe maar. En zeg Aznar dat we vanmiddag nog een keer langskomen.'
'Waar spreken we dan af?'
'Juan's Koffiehoekje, om twaalf uur.'
'Meent u het?'
'Natuurlijk.'
'Maar dat is echt op het drukste ogenblik van de dag.'
'Maakt niet uit, ik wil goeie koffie.'
'Oké, Baas, tot dan.'
Ritter stond op, slofte naar de badkamer, scheerde zich, nam een korte douche en kleedde zich aan. In de keuken trof hij Elena aan in de voor haar zo typische nonchalante vrijetijdskleding: een ruim zittende trui en een al te vaak gewassen spijkerbroek -waarmee ze hem kort herinnerde aan de zogezegde Colombiaanse assistente van Aznar. Hij liep op haar toe en kuste haar in de hals, iets wat hij geruime tijd niet meer had gedaan. Elena reageerde echter nauwelijks. Ze mompelde een goeie morgen, streek even voor de vorm langs zijn wang en las verder in de opengevouwen krant die een groot deel van de keukentafel in beslag nam.
Ritter stopte een koffiecapsule in het espressoapparaat en vroeg: 'Heb je plannen vandaag?'
'Niet echt; misschien ga ik straks even langs bij Michčle.'
Michčle was een oud-collega van Elena die haar baan van verpleegster had opgegeven nadat ze met een chirurg was getrouwd waarmee ze ondertussen vier kinderen had.
'Zullen we vanavond uit eten gaan?' vroeg Ritter terwijl hij een schepje suiker in zijn kopje liet vallen.
'Naar waar?' vroeg Elena. Ze klonk niet verrast, ook al leek het een eeuwigheid geleden dat haar echtgenoot haar een etentje had voorgesteld.
'Zeg het maar: Yoni's? Fong Mai? Thai? Roberto? Het Steakhuis?'
'Er is een Indiaas restaurant opengegaan, schuin tegenover het ziekenhuis. Ze zeggen dat het erg goed is.'
'Mij goed. Reserveer jij een tafel, voor zeven uur?'
'Oké.'
'Mag een stuk van de krant?
Elena haalde de krant uiteen, vouwde een deel ervan dubbel en schoof het naar de plaats waar Ritter net ging zitten. Er lag een immens verschil tussen de stilte die zich tussen hen worstelde en diegene waarvan Ritter en Cramer genoten. De eerste voelde aan als uitgedroogde lucht, de tweede was niets anders dan de voorbode van een korte maar steekhoudende dialoog. Terwijl Ritter de krant opensloeg gaf zijn mobiel aan dat hij een bericht had ontvangen. Het was de chef die hem liet weten dat hij zo gauw mogelijk contact moest opnemen met Ginette Freezer van de Persdienst.
'Dit maakt mijn dag goed,' zuchtte hij, zonder verdere uitleg. Elena deed of ze niets had gehoord.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Goed neergezet, kille afwezigheid tussen partners, doen alsof vanwege de sleur, communicatie op vriespunt-niveau.
    Saved by the bell.
    koyaanisqatsi: ding dong :-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 4

Uitstekend: 2 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 2 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .