writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Ritter (26)

door koyaanisqatsi

26.
Net nadat de kelner hun bestelling had opgenomen begaf Jutta zich naar het toilet. Ritter keek haar na, op een manier die door iemand die hem per ongeluk in de gaten zou hebben als schaamteloos beschouwd zou worden, en twijfelde er niet aan dat haar echtgenoot een ander had. Hoewel er geen fysiek gebrek aan Jutta viel op te merken was ze op geen enkele manier aantrekkelijk. Ze droeg haar zwarte haar altijd in dezelfde eenvoudige paardenstaart, had een normale lichaamsbouw en kleedde zich doordeweeks, maar leek op een onverklaarbare manier vormeloos. Ze was het soort vrouw dat niet eens beroep kon doen op een aantrekkelijke onvolkomenheid of op tekenen van lichamelijk verval die sommige vrouwen, zoals Eva bijvoorbeeld, al dan niet onbewust wisten uit te buiten.
Toen Jutta terugkeerde van de toiletten werd Ritter overvallen door een gevoel van medelijden; een gevoel dat hij haatte omdat het de persoon in kwestie geen stap verder hielp en hij van oordeel was zichzelf daardoor een zekere superioriteit aan te meten.
'Mag ik je iets bekennen?' vroeg hij nog voor Jutta weer goed en wel aan tafel zat.
'Ja,' antwoordde Jutta, terwijl er een ongerustheid over haar gelaat trok.
'Ik heb al altijd het gevoel gehad dat je niet gelukkig was met je huwelijk.'
Jutta lachte flauw en zei: 'De rechercheur in u is altijd aan het werk blijkbaar.' Ritter zweeg en begon met zijn lepel te spelen. 'Maar u hebt gelijk. Het eerste jaar was best goed, maar het ging algauw bergaf en sinds ik bij de recherche zit is het een ramp.'
'Het spijt me voor je, Jutta,' zei Ritter, 'echt.'
Hij vroeg zich af of Jutta geen soortgelijke veronderstelling over hem had en het lag op het puntje van zijn tong om de vraag te stellen op het ogenblik dat de kelner terug aan tafel verscheen.
'Het spijt me heel erg,' begon de man haast verlegen terwijl hij de wijnkaart tegen zijn borst aangedrukt hield, 'maar de wijn die u wenste is niet meer voorradig. Zal ik u de wijnkaart opnieuw geven?'
Ritter keek Jutta vragend aan. Ze hoefden geen woorden te gebruiken om mekaar te laten verstaan dat ze wel andere zorgen aan het hoofd hadden.
'Kiest u dan zelf maar iets dat er op lijkt,' antwoordde Ritter zo luchtig mogelijk om te laten verstaan dat er geen man overboord was.
De kelner bedankte hem en lachte verlegen naar Jutta, waardoor Ritter heel even dacht zij misschien toch iets aantrekkelijks had.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Jutta is niet doordeweeks maar juist mysterieus. Het lijkt tegenstrijdig maar jij begreep dit toen je eindigde met "...waardoor Ritter heel even dacht dat zijn misschien toch iets aantrekkelijks had."

    koyaanisqatsi: Een wel zeer aandachtige lezeres... ;-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 4

Uitstekend: 2 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 2 stem(men)
Er zijn 8 bezoekers online, waarvan 0 leden: .