writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Ritter (33)

door koyaanisqatsi

33.
Omdat Harkman was ingestort lastte Ritter, tot grote ergernis van zijn chef, een pauze in. Hij begaf zich met Jutta naar de kantine waar hij voor het eerst in weken een koffie uit de automaat pakte. Toen hij tegenover Jutta ging zitten en haar aankeek leken haar ogen veel helderder dan voordien. Hun kastanjebruine kleur had een sterke glans gekregen en maakte haar blik raadselachtig. Het was onmogelijk om uit te maken of het een gelukzalige of ongelukkige een blik was; of hij verlengde begeerte uitstraalde of spijt en afkeer, of bewondering, verliefdheid of onverschilligheid. Het was een blik die vol en leeg tegelijk was en Ritter zenuwachtig maakte.
'Wat denk je?'
'Wat moet ik denken?' vroeg Ritter nogal kortaf.
'Van Harkman…'
'Een pechvogel...'
'De chef is er niet gelukkig mee dat je hem op adem laat komen.'
'De chef kan naar de maan lopen. Ik wil een waterdichte, duidelijke bekentenis. Harkman stond op het punt complete wartaal te gaan uitslaan. Wat zouden we daar mee opschieten?'
'Mij moet je niet overtuigen,' zuchtte Jutta.
Ritter vroeg zich af of ze het afgelopen uur aan de ontwikkelingen tussen hen beide had gedacht. Hij alvast niet, want zoals altijd wanneer hij inde verhoorkamer zat, interesseerde hij zich voor niets anders meer dan de verdachte. Wat hem betrof waren ze de afgelopen nacht zo goed als bij toeval weer samen tussen de lakens beland.
'Het zal wel pijnlijk worden voor Aznar, deze bekentenis.'
'Hoeveel zetten we er op dat hij net zo'n grote ijsklomp als altijd zal blijven?'
Jutta glimlachte. Ritter bleef er bij dat ze niets aantrekkelijks had. Ze was gewoon gewoon.
De chef kwam de kantine binnen gestapt en liep recht op Ritter af.
'Een half uur had je toch gezegd? Wel?'
Ritter keek ostentatief of zijn horloge.
'En daar zijn we nog lang niet.'
'Jij gelooft die flauwekul toch niet? Die gestoorde vent… Je moet er maar opkomen…'
'We hebben bewijsmateriaal, chef.'
'Dat hoop ik, en laat het maar sluitend bewijsmateriaal zijn, zodat we ons niet belachelijk maken.'
'Sluitender kan niet,' zei Ritter, waarna hij naar Jutta knipoogde en van zijn koffie nipte.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Verliefdheid op de werkvloer. Altijd lastig.

    koyaanisqatsi: absoluut te (ver)mijden
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 4

Uitstekend: 2 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 2 stem(men)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .