writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Ritter (34)

door koyaanisqatsi

34.
Harkman zat met zijn hoofd in zijn handen, onder hem, op het tafelblad, waren een paar druppels tranen en speeksel terechtgekomen.
'Gaat u maar verder, meneer Harkman,' zei Ritter.
'Op de fatale dag stond mevrouw Papin rond een uur of zeven 's avonds in mijn bureau. Ik wilde net afsluiten, want ik verwachtte niemand meer, ik had de zoveelste slechte dag achter de rug. Ze kwam nog wat foto's laten maken, zei ze. Ik wees haar op onze afspraak maar ze blafte me toe dat ik moest stoppen met mijn onnozele gemoraliseer en dat ik maar beter kon meewerken. Wat wilde ze dan weer van me, vroeg ik haar, waarop ze met die waanzinnige grimas van haar antwoordde dat ze ditmaal met Mariner wilde… Copuleren... Ik… Als ik niet meewerkte zou ze met haar foto's naar de politie stappen en verklaren dat ik haar tot naakt poseren had gedwongen omdat ik anders onze zogezegde buitenechtelijke verhouding kenbaar zou maken. Ze zou me er ook van beschuldigen dat ik haar had voorgesteld exotische vrouwen zonder verblijfspapieren te ronselen, die zich in een zodanig slechte situatie bevonden dat ze tegen betaling bereid waren tot seksuele handelingen met paarden.'
Harkman tilde zijn hoofd op. Zijn ogen waren gezwollen en rooddoorlopen, zijn lippen waren nat van het speeksel en trilden.
'Ik dacht aan mijn vrouw en kinderen… Ik voelde me zo klein, een insect dat vertrapt dreigde te worden onder een grote laars. Ik gaf toe. Ik wilde dat die nachtmerrie ophield. Ik maakte alles klaar in de stallen, sloot alles goed af. Mevrouw Papin noemde me een arme sukkel.
"Waarom kan je hier niet van genieten, idioot?" zei ze, terwijl ze haar kleren begon uit te trekken. Toen brak er iets. Ik maakte van een kort moment van onoplettendheid gebruik om haar beha te pakken…'
Er viel een extreem gespannen stilte die de verhoorkamer leek te vullen met een veel te hoge luchtdruk. De chef begon ongemakkelijk heen en weer te schuifelen, wat hem een geïrriteerde blik van Ritter opleverde.
'Ik verwachtte felle weerstand maar blijkbaar was mevrouw Papin te verrast of beschikte ik over een kracht die ik niet voor mogelijk had gehouden. Het duurde even voor ik besefte dat ze dood was en toen pas voelde ik dat ik mijn broek had gepist…'
De chef grinnikte, waarop de advocaat een klakkend, afkeurend geluid maakte.
'Het waren niet haar beledigende woorden maar mijn plotse besef dat het nooit zou ophouden…'
Harkman wreef voor de zoveelste keer over zijn gezicht. Ter hoogte van zijn haargrens begonnen zich piepkleine zweetdruppels op zijn voorhoofd te manifesteren.
'Ik heb altijd een paar reservekleren liggen, omdat werken in de stallen je algauw smerig kan maken. Ik verschoonde me en brak me het hoofd over wat ik met het lichaam moest doen. Toen dacht ik aan de tunnel. Mevrouw Papin leek me te zwaar om te dragen. Ik stopte haar in één van de grote sisalzakken waarin ik veevoeder bewaar, wachtte op de schemering en sleepte haar toen naar de tunnel. Aanvankelijk overwoog ik haar daar achter te laten maar ik wilde haar zo ver mogelijk van me weg. Ook al was ze nu dood, ze moest zo ver mogelijk van me weg. En dus keerde ik terug naar de manege om een zaklantaarn te halen, wat achteraf niet nodig bleek aangezien mevrouw Papin een zaklantaarn aan de ingang van tunnel had laten liggen.'
Harkman keek Ritter aan met een blik alsof hij smeekte om begrip. Ritter kende die blik want het was verre van de eerste keer dat hij er mee werd geconfronteerd. Maar Harkman kon niet op zijn begrip rekenen, want zo ver liet Ritter het nooit komen, hoe zeer er ook redenen voor enig begrip konden zijn.
'Ik heb haar de hele tunnel uitgesleept en nadien -geen flauw idee hoe ik dat voor mekaar heb gebracht- het tuinhuisje in gedragen. Vreemd genoeg achtte ik mij daar toe verplicht, alsof ik haar daarmee op een respectvolle plaats achterliet…'
Ritter sloeg de map open die de ganse tijd voor hem op tafel had gelegen.
'Dit zijn de foto's waar u het over hebt, meneer Harkman?' vroeg hij, terwijl hij de map naar Harkman toe draaide en voelde hoe zijn chef naar het puntje van zijn stoel schoof.
Harkman knikte: 'Ja, dat zijn ze.'
'Waarom heb je ze bijgehouden? Als deze hele toestand je zo verachtelijk leek?' snauwde de chef.
Er rolden enkele tranen over Harkmans wangen en hij antwoordde, plots hees: 'Omdat ik wist dat deze dag zou komen.'

 

feedback van andere lezers

  • GoNo2
    Zo, weer bijgelezen!
    koyaanisqatsi: waarvoor dank!
  • greta
    Drama. Wat een gek wijf.
    koyaanisqatsi: er lopen niet alleen gekke mannen rond...
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 4

Uitstekend: 2 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 2 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .