writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Koyaanisqatsi's Hallucinogene Rondreis (3 HERBERG DE NIEUWE MORIAAN)

door koyaanisqatsi

HERBERG DE NIEUWE MORIAAN
Op donderdagavond werd de meerderheid van de tafeltjes bezet door koppels die er een buitenechtelijke relatie op na hielden. Om klokslag acht uur kwam een man letterlijk naar binnen getuimeld om vervolgens moeizaam overeind te kruipen. Het betrof een man van middelbare leeftijd, gekleed in erg ruim zittende, versleten kleren die zodanig aan flarden hingen dat het leek alsof hij geworsteld had met een beer. Nadat de man zowel echt als ingebeeld stof van zijn schouders had geklopt liep hij naar het midden van de herberg, strekte beide armen horizontaal, draaide een paar keer om zijn as en zei, luid: 'Mensen, aanhoor wat ik vertellen heb en luister goed want ik het vertel het maar één keer! Wie me onderbreekt met de vraag: "Kan u dat nog eens herhalen, want het was me niet helemaal duidelijk," mag rekenen om mijn antwoord: "Dan had u maar beter de oren moeten spitsen!" Wie achteraf komt vragen om mijn verhaal nog een keer over te doen hoeft niet eens een antwoord te verwachten! Maar genoeg getreuzeld! Ik ben net terug van het Wilde Westen en geloof mij: daar wilt u niet naar toe! Het is een duivels oord, bevolkt met leeglopers, havelozen, schurken, religieuze charlatans, machtsgeile potentaten en syfilis verspreidende hoeren. En toch had ik alles om het er te maken. Niet eens een maand geleden trok ik er naar toe met een goed spaarpotje, bijeengeschraapt met verstand en labeur. Maar tegen de tijd dat ik goed en wel op mijn bestemming was, waren mijn zakken al zo goed als leeg, geslachtofferd als ik was door een afperser, een zwendelaar en een stel gauwdieven. Ten einde raad besloot ik terug te keren, in het gezelschap van een gezin quakers dat door bandieten zo goed als letterlijk in het hemd was gezet. Te voet, zonder geld voor een beschermer of een gids, vatten we de terugtocht aan met als enige wapen onze smeekbeden aan de Almachtige om het er leven vanaf te brengen. We waren niet eens halfweg toen een krijger van de Oglala Sioux op ons kwam toegereden, wat ons de angstaanjagende overtuiging opleverde dat het gedaan was. Maar de krijger deed weinig meer dan zijn paard in rondjes om ons heen leiden terwijl hij de volgende woorden sprak: "Ik haat jullie blanken! Jullie hebben geen geest! Jullie komen hier, planten een vlag in de grond en roepen: 'Dit is vanaf nu ons land!' Na een gevecht steken jullie de ogen van onze gedode krijgers uit, zodat hun geest niet kan zien waar hij heen moet. Jullie ontheiligen onze begraafplaatsen, vergiftigen ons met water dat ons gek maakt, doden de bizons om het eten uit onze monden te roven en slachten onze vrouwen en kinderen af. Ik zou jullie hier ter plekke kunnen afmaken, want jullie zijn zwak en ongewapend, maar ik ben een krijger, geen lafaard." Daarop reed hij weer weg, ons achterlatend met een onbeschrijfelijk gevoel van opluchting maar net zo goed vervuld van eeuwige angst voor de haat die als hellevuur in zijn dodende blik brandde.'
De man perste de lippen opeen en keek in het rond, op zoek naar ontvankelijkheid. Maar na een korte, tamelijk pijnlijke stilte barstte een toehoorder in lachen uit, algauw gevolgd door de meeste van de andere aanwezigen. De man liet de vernedering gelaten over zich heen lopen terwijl zijn blik op zoek bleef naar verstandhouding. Toen de meute stilaan was uitgelachen riep iemand: 'Weet jij wel in welke tijd we leven, makker?' waarop de man zonder aarzelen antwoordde: 'Wat ik vertel is waar, en de waarheid is van alle tijden!'
Er volgde geen reactie. De overspelige koppels begon weer liefdesverklaringen af te steken, plannen te smeden voor een nieuwe rendez-vous, oprechte en valse beloften over echtscheidingen te maken of naar woorden te zoeken om te laten verstaan dat het avontuurtje uit was. De man liep naar één van de weinige vrije tafeltjes, ging zitten, stak een arm in de lucht, knipte met duim en wijsvinger en riep: 'Kastelein!' Hierop kwam de herbergier vanachter zijn toog, zijn handen afvegend aan zijn schort. Hij knikte de man gedag, zoals hij iedere bezoeker gedag knikte, boog licht voorover, liet zijn handen steunend op het tafelblad zakken en zei: 'Ik heb nog één kamer vrij. Maar er staat niets anders dan een bed in. Als je je gevoeg moet doen, zal je naar beneden moeten komen om het toilet van de herberg te gebruiken. Voor een was- of scheerbeurt kan je op fatsoenlijke uren hierover in het badhuis terecht. Je mag de kamer een week gratis hebben. Nadien betaal je een pondje per overnachting. Je hebt dus een week de tijd om een baantje te vinden. Als je na een week nog altijd blut bent, vrees ik dat je er uit moet.'
De man keek de kastelein ernstig in de ogen en antwoordde, onbewogen en zijn hand uitstekend: 'Dat lijkt me meer dan billijk. U bent een goed mens.'
De kastelein schudde de man de hand en antwoordde: 'Ik doe mijn best,' waarop hij zich terug achter de toog begaf en zijn dienster de opdracht gaf de man een biertje te serveren.
'Op kosten van het huis,' voegde hij er mompelend aan toe, om geen afgunst bij de andere klanten op te wekken.

 

feedback van andere lezers

  • danvoieanne
    Ik lees lekker met je mee ....
    koyaanisqatsi: goed zo... :-)
  • pieter
    Luc,
    Het is intrigerend wat je opchrijft.
    Maar verder weet ik niet zo goed wat ik er van moet / kan moet vinden.
    Het Zakwoordenboek van de Psychiatrie verwijst bij 'hallucinogeen' naar psycholiticum, een bewustzijnsverruimend middel. Met langjarige ervaring als sociaal psychiatrisch verpleegkundige komt de titel mij een beetje over als 'kretologie'. En dat dat zou zonde zijn, want je schrijft gewoon goed. Hallucinaties zijn namelijk meestal, voor degene die ze beleeft, verre van leuk en zelfs beangstigend. Dat haal ik ik (nog) niet uit jouw drie verhalen die ik tot nu toe gelezen heb. Of het moet de beschreven ervaring/belevenis zijn van iemand die, let op, bewustzijnsveranderende middelen gebruikt. Je merkt het, ik heb er toch wat over te zeggen.
    Vriendelijke groet,
    Pieter.
    koyaanisqatsi: Hey Pieter, Ik kan je verzekeren dat mijn geest helder is. Ik ben zelfs een erg saaie Piet want drink niet en rook niet. :-) Ik vond de titel gewoon goed klinken en passen bij een verzameling los aan elkaar bungelende knettergekke verhaaltjes. Meer hoef je er niet achter te zoeken. En bedankt voor het leze natuurlijk.
  • greta
    Er is nu Molique, Beatrice en de anonieme man met ervaring uit het Wilde Westen. Deze drie komen later ongetwijfeld op een kruispunt bij elkaar.
    De vlucht terug uit het Wilde Westen is briljante symboliek.

    koyaanisqatsi: Wie weet... Niet vergeten: dit is een hallucinogene rondreis...
  • lin
    ik vaar mee door de eeuwen...
    koyaanisqatsi: in een bootje of... ?
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 9

Uitstekend: 4 stem(men), 80%
Goed: 1 stem(men), 20%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 8 bezoekers online, waarvan 1 lid: Koyaanisqatsi.