writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Jeugdherinnering.

door Michelly




Wij hebben ze allemaal. Sommigen mooi en vertederend, andere minder mooi en minder fraai, en soms beangstigend.
Als jong kind woonde ik in een gehucht vlak bij de Maas. Als ik erop terugkijk, was het in die tijd een heel idyllisch plekje om te wonen. Waar nu allemaal huizen gebouwd zijn langs de weg, lagen toen weilanden, een stuk lager dan de weg en afgezet met prikkeldraad. Ik herinner mij die weiden met het gras hoog en vol margrieten en blauwe bloempjes, die wij Onze-Lieve-Vrouwehandjes noemden. We liepen naar en van school steeds in groepjes van enkele kinderen en gevaar was er nauwelijks mee gemoeid, want er kwam maar nu en dan, héél sporadisch een auto voorbij.
Als wij naar de school gingen kwam ons steeds een motorrijder tegen, die via het veer op de Maas, naar Nederland ging werken. Voor mij was de man een héél geheimzinnige figuur. Hij reed op dat grote monster, had een lange lederen jas aan met dito "helm" in leder. Het was een helm, zoals je op oude foto's ziet door piloten gedragen, met kleppen over de oren en onder de kin met een riempje vastgebonden. Bovendien had hij dan ook nog een motorbril op en een behoorlijke snor. Eigenlijk helemaal niet verwonderlijk, dat hierdoor mijn fantasie geprikkeld was en ik de man allerlei krachten toemat, waarvan hij zich, och arme, nooit bewust is geweest!
Op een zonnige dag liepen mijn broer, ik en een vriendje aan de rechterzijde van de weg naar school. Een jonger broertje liep aan de andere zijde van de weg in het gras. Op dat ogenblik kwam de motorrijder ons tegemoet in een rustig tempo, op zijn weg naar de veerpont. De man reed nooit hard.
Toen de man ons bijna voorbij was, stak mijn jongere broertje de weg over om naar ons toe te rennen en liep tegen het achterwiel van de motor aan en werd verschillende meters meegesleurd. Wij zagen dit gebeuren, en je denkt dat héél de wereld stilvalt! De man stopte, totaal van streek en raapte mijn broertje op, legde hem met zijn bebloede hoofdje heel voorzichtig op zijn schouder, vroeg waar wij woonden en liep te voet, met ons als angstige kuikentjes achter hem aan, naar ons huis. Ik herinner mij het bloed dat over zijn rug en die mooie lederen jas dreef.
De arme kerel kon er helemaal niets aan doen, maar hij was zo bezorgd en voelde zich zo schuldig, dat hij verschillende keren op bezoek is gekomen in de dagen na het ongeval. Mijn broertje had zijn linkerslaap, waarmee hij over de grond was gesleurd, open liggen en dat verklaarde al dat bloed. Of hij verder nog iets mankeerde, weet ik niet meer. Als kind van acht is alleen dat bloed beangstigend en belangrijk.
Het gevolg hiervan was, dat ik over de man een droom kreeg, die steeds weer terugkwam.
Ik droomde dat hij met zijn motor steeds weer door de stadsgraaf reed en toertjes maakte door het dorp, telkens en telkens opnieuw, op zoek naar ons. Ik was panisch en had mij verstopt, samen met mijn twee broertjes, in het wortelgat van een uitgetrokken boom langs een brede beek, die rond het kasteel liep. Toen de man lang genoeg had rondgereden en ons niet bespeurde, reed hij door, en konden wij uit onze schuilplaats te voorschijn komen en naar school gaan.
Die brede beek bestond echt en dat gat, waarin een grote boom had gestaan ook. Ik voel nu nog de spanning en angst, die ik in mijn droom voelde, telkens de man met zijn motor rondjes draaide.
Jaren lang is die droom teruggekomen, ofschoon ik wist, dat het eigenlijk een heel lieve man was, en ons zeker geen kwaad wilde doen.
Misschien was het wel een schuldgevoel, omdat ik mijn broertje niet had kunnen beschermen, en moest ik dat in mijn slaap goedmaken, door hem te verstoppen voor de motorrijder. Ik zal het wel nooit weten, maar de droom was echter dan elke realiteit.

 

feedback van andere lezers

  • danvoieanne
    Graag gelezen en knap geschreven. Groetjes.
    Michelly: Dank je Anne.
  • andremoortgat
    Zeker geen Hells Angel
    Een Lieve Man en een goed verhaal
    Knap en gevoelig verwoord
    Michelly: Dank je André.
  • lin
    Al;s je aan dit verhaal begint lees je vanzelf door om het einde te hal;en. Dat kenmerkt een goed verhaal!
    Michelly: Dank je Lin.
  • pieter
    Gewoon goed verteld. De arme man.
    Vriendelijke groet,
    Pieter.
    Michelly: Dank je!
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 9

Uitstekend: 4 stem(men), 80%
Goed: 1 stem(men), 20%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .