writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Vloeken...

door GoNo2












Vloeken….'t mag niet, zei de pastoor vroeger altijd. Tot hij een keer op z'n duim sloeg bij het ophangen van één of andere heilige. Jezus, zelf zoon van een timmerman die alle dagen meerdere malen vloekte, deed alsof hij niets gehoord had. Ieder huisje heeft z'n kruisje, dacht hij. Waarbij hij zich plots de bedenking maakte dat hij geweldige jeuk in z'n eigen kruis had…

Vloeken… 'k heb gevloekt en nog geen klein beetje ook. 'k Heb alle heiligen en konsoorten hartsgrondig verwenst. Inclusief de paus en z'n nageslacht. De reden? Omdat m'n dierbare venster-op-de wereld het weer eens opgegeven had. Windows noemen ze dat. M'n gat ja…
Bij mij was het meer een zwart venster. Door zwarte vensterramen ziet men niets hé? Een kwartier heeft het geduurd eer ik doorhad dat er geen leven meer in m'n pc zat. Maar geen nood, als bijna volleerde pc-technicus heb ik altijd een USB-stick achter de hand. Alleen wist ik niet meer waar dat rotding gebleven was. Vroeger zei ik altijd tegen m'n kinderen dat ze hun gerief op een vaste plaats moesten leggen zodat ze niet moesten zoeken. Al goed dat ze hier niet waren, 'k had nogal wat moeten horen…

Heel m'n kot afgezocht, waar is dat ding toch gebleven? Intussen liep ik te vloeken alsof m'n leven ervan af hing. Musti bekeek me met een half oog. Te lui om haar beide ogen open te doen. Ik vermoed dat ik haar stoorde in haar overpeinzingen over het wel en wee van een kattenleven. Kan ook zijn dat ze droomde van een kater. Een krolse kater die teveel aan de drank gezeten heeft en nu opgescheept zit met een fikse kater. Een homo-kat als 't ware. Die moeten er ook zijn, nietwaar? Kwestie van de voortplanting in stand te houden. Alhoewel?

Je hebt zo van die momenten in 't leven dat je wenst dat de aarde stil staat. Dat je terug kunt gaan in de tijd. Al was het maar om te zien waar je een USB-stick gelegd hebt. Waarom wordt al die elektronica niet in een visstick gestopt? Moet je nooit zoeken. Diepvries openen en daar ligt hij. Dat m'n pc daarna naar rotte vis ruikt, neem ik er graag bij. Je kunt niet alles hebben en krijgen in 't leven hé?

Ik tast m'n geheugen af. Wanneer heb ik dat kloteding nog eens gebruikt? Een goed jaar geleden? Da's lang geleden. Ik onthou maar van vijf voor twaalf tot twaalf uur. En da's al een hele prestatie. Wacht eens...heb ik die stick niet in de schuif met al die draden en andere benodigdheden om een pc deftig te laten draaien gelegd? Je moet eens kijken hoeveel kabeltjes er achter een pc lopen. Je houdt het niet voor mogelijk. Een kabeltje voor je boxen, eentje voor je toetsenbord, eentje voor je muis en ga zo maar door. Een wirwar van draden achter m'n pc. Tot er iets misloopt. 't Lijkt een beetje op de Gordiaanse knoop. Veel zin om die door te hakken met m'n chef-mes…

Schuif open getrokken. Na enig zoekwerk vind ik meerdere sticks. Ik wist niet eens dat ik er zoveel had. Waarvoor dienen die allemaal? Heb ik zoveel opgeslagen waarvan ik nu niet eens meer weet het hoe en nog minder het waarom? God mag en kan het weten. Hé, er ligt ook een recovery. Wat een naam voor een doodgewoon herstelschijfje. Klinkt als een afdeling in één of andere ziekenhuis. Misschien moet ik wel naar 't ziekenhuis met m'n pc? In de handleiding staat er niets dat verwijst naar een ziekenhuis. Even bellen dan maar?

' Hallo? Spreek ik met de afdeling recovery? Ja? Welnu, ik heb een klein probleempje. Het zit namelijk zo, m'n pc heeft schijnbaar de geest en z'n pijp aan Maarten gegeven. Er zit geen greintje leven meer in. Mond-op-mondbeademing heb ik al geprobeerd, maar 't valt niet mee om met uw muil op die verluchtingsgaatjes te plakken. Telkens ik inadem krijg ik een dosis stofdeeltjes binnen die smaken naar verschaalde sigarettenrook. De vraag is nu, kunnen jullie met al jullie gesofisticeerde apparatuur mij niet helpen? Ik ben ten einde raad en krijg de onweerstaanbare neiging en drang hem tussen hier en vijf minuten door het raam te kieperen…'
' Meneer, ik zal u doorverbinden met de afdeling psychiatrie. Als u eventjes uw adres opgeeft, komen we u en uwen pc gelijk ophalen…'
' Da's geweldig vriendelijk, ik ben blij dat er nog mensen bestaan die anderen onbaatzuchtig willen helpen. U verdient een standbeeld op uw grafzerk. Of op z'n minst toch een medaille voor moed en zelfopoffering…'

Waarna ik de rest van m'n al zo korte leven mag doorbrengen in een geluidsdichte gecapitonneerde kamer, gekleed in een dwangbuis van Armani. Maar zo ver is het niet gekomen hé?

Ik vertel de hele historie aan m'n kat. Bij gebrek aan vrouw is zij de enige waar ik tegen kan zagen. Ze kijkt me begrijpend en liefdevol aan. Voor één keer is ze een katje om zonder handschoenen aan te pakken. Er is nog toekomst voor deze rotwereld, denk ik plots en ineens. Zie ik nu een traan in haar ogen? Of is het m'n verbeelding? Bij nader inzien was het een druppel water die op m'n brilglas kleefde. Weeral eens vergeten om hem af te zetten bij het wassen van m'n aanminnig gelaat. Moet kunnen, ook een bril heeft recht op een portie water hé?

Ik steek de recovery in m'n pc, het kreng sputtert als een overjaarse hippie, die z'n Volkswagen niet meer in gang krijgt. Rare geluiden, niet meer normaal. Ik besluit om deze keer niet meer te vloeken, 't is al welletjes geweest. 't Is ook geen voorbeeld voor m'n kat hé? Een beetje opvoeding moet er toch nog zijn, denk ik dan…

Ik ruik iets dat aan 't verbranden is. Miljaarde, subiet schiet heel m'n kot in de fik. Ik woon op de derde verdieping en heb helemaal geen zin om naar beneden te springen. Ik lijd namelijk aan dieptevrees gepaard gaande met hoogtevrees. Dodelijke combinatie als men moet springen. Voor je te pletter slaat, ben je al gestorven aan een hartaderbreuk. M'n laatste gedachte zal zijn, amai dat gaat hier goed vooruit…

't Is niet m'n pc die in de fik staat, 't is verdorie men tafellaken waar m'n van de asbak gevallen sigaret een deftig gat in aan 't branden is. Ook dat nog. Nu vloek ik wel. Dat tafellaken heb ik als cadeau gekregen van m'n dochter. Speciaal meegebracht uit Egypte. Ik moet nu al op zoek naar een verklaring voor dat brandgat. 'k Zal haar wijsmaken dat de kat het gedaan heeft. Dat beest moet dringend stoppen met roken voor er ongelukken gebeuren…

Er komt leven in de brouwerij. Gepruttel en gesputter. Maar kijk, de vooruitgang staat niet stil. M'n beeldscherm floept aan. Voilà, c'est ça, rien ne va plus, ik kan beginnen aan een urenlange recovery. 396 updates moeten er binnen gehaald worden. Man, wat kan het leven toch eenvoudig zijn hé?

Ik vloek binnensmonds. Hoop dat God en al z'n heiligen me niet gehoord hebben. Vloeken, 't mag wel niet, maar 't kan toch zo'n deugd doen?

©GoNo

 

feedback van andere lezers

  • Ghislaine
    Zat hier op een zeer onchristelijk uur de schaterlachen. Waar haal je het toch? Alles netjes op z'n plaats, wordt hier ook gepredikt, maar als me vent aan het opruimen geraakt, ruimt hij het mijne op en laat zijn eigen rommel liggen, waardoor dit meisje niks meer terugvind. Ik lijd zo nu en dan aan selectief geheugenverlies, al is het om hem te kloten.
    GoNo2: Dank u wel!
  • andremoortgat
    Schitterend
    Mijn sporadisch bezoekje is beloond
    GoNo2: Dank u!
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 3 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 7 bezoekers online, waarvan 0 leden: .