writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Titel Gezocht 2

door Koyaanisqatsi

Vanzelfsprekend wist ik niet waar te beginnen toen de loketbediende me vroeg om mijn verhaal te doen, en daarom stelde ze voor om ons even met zijn tweetjes terug te trekken in het park aan de overkant van het overheidsgebouw waar behalve de Arbeidsdienst ook de lokale afdeling van het Ministerie van Verkeer was gehuisvest.
De "man die moest zeggen waar andere mensen moesten gaan staan" nam het ogenschijnlijk niet in dank af dat ik zijn collega mee naar buiten troonde maar toen ik hem in het voorbijgaan toefluisterde dat het initiatief van haar was uitgegaan, gaf hij een begripvolle hoofdknik en liet hij me met gebarentaal verstaan dat ik me daarover geen zorgen hoefde te maken.
Na drie dagen aanschuiven bij de Arbeidsdienst had ik er geen flauw benul van hoe het weer was buiten, maar tot mijn verrassing bleek de zon nog even aangenaam te schijnen als tweeŽnzeventig uur eerder.
'Wat een genot om even een frisse neus te kunnen halen,' zei de loketbediende, waarna ze mijn linkerhand vastpakte om er stevig in te knijpen.
'Is het lang geleden dat u een voet hebt buitengezet?' vroeg ik haar, waarop ze alleen maar de schouders ophaalde.
We staken de straat over, wat geen sinecure was tussen de voorbijrazende auto's, die zonder uitzondering bestuurd werden door zenuwachtige mensen die bezig waren overal te laat te komen. Een potloodventer die zich met zijn kraampje bij de ingang van het park had geposteerd, probeerde ons een deels opgegeten hamburger aan te smeren die hij de dag voordien in een hamburgertent had gekocht maar hem niet had gesmaakt, en toen we hem lieten verstaan alleen interesse te hebben in zijn kleurpotloden begon hij vloekend tegen zichzelf zijn kraam op te breken.
Een agente hield ons onderweg naar de parkvijver staande omdat ze per se onze mening wilde weten over haar nieuwe kepie. We antwoordden gelijktijdig dat hij een verbetering was ten opzichte van het oude model maar in mijn binnenste was ik er zeker van dat de loketbediende even hard loog als ik, want in werkelijkheid leek de kepie meer op een omgekeerde lavabo dan op een hoofddeksel.
Bij de vijver posteerden we ons op een bank die net was verlaten door een man die een kleine aap aan een leiband hield. Een paar op het water dobberende eenden kregen ons in de gaten, kwamen onze richting uit gepeddeld en begonnen kwakend om eten te bedelen.
'Wat een ellendige beesten,' zuchtte ik, terwijl ik mijn hoofd wanhopig in mijn handen legde.
De loketbediende begon me troostend op de rug te kloppen en zei, na enkele seconden te hebben nagedacht: 'Probeer het vanuit een positief oogpunt te bekijken.'
Maar hoewel ik wist dat ze het goed bedoelde en overschot van gelijk had, kon ik weinig anders doen dan nog wat wanhopiger mijn hoofd te schudden.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Je bent al bij deel 8 en ik pas bij 2. Ik neem deze ochtend vrij om verder te lezen. :)
    Alles pluim voor je stijl.
    Koyaanisqatsi: :-)
    Voorwaarts Greta'tje
  • GoNo2
    Spannender kan haast niet. Zal hij haar in het water gooien? Vallen die schijnbaar onschuldige eendjes hen aan? Is het positief oogpunt seropositief?
    Wordt er een serie van gemaakt? Help me, ik houd het niet meer uit!
    Koyaanisqatsi: :-)
  • doolhoofd
    Met plezier gelezen.
    Koyaanisqatsi: ;-) thnks
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 5

Uitstekend: 2 stem(men), 67%
Goed: 1 stem(men), 33%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .