writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Titel Gezocht 10

door Koyaanisqatsi

Zo opeens sloeg ze een afgrijselijk nauw zijstraatje in. Het was er zo smal dat ik het er onmiddellijk benauwd van kreeg. Zelf leek ze daar ook wel een beetje last van te hebben, want ze trok de ritssluiting van haar catsuit wat lager - zonder dat er wat van haar boezem zichtbaar werd. De huizen in het straatje waren allemaal op het randje van bouwvallig maar niettegenstaande was op zowat ieder gelijkvloers een winkeltje in snuisterijen gevestigd. In de deuropening van één van die zaakjes stond een sullige vent in een ruitjeskostuum met gekruiste armen een deuntje te fluiten wat me aan het volkslied van de Democratische Volksrepubliek van Korea deed denken. Ik wilde op hem toestappen om te vragen of mijn vermoeden klopte maar de loketbediende greep me stevig bij de arm en zei: 'Doorstappen, want we hebben geen tijd te verliezen.'
Twee winkeltjes verder bleken dat holle woorden te zijn, want ze hield eensklaps haar pas in om met een verscherpte blik minstens vijf minuten de etalage af te schuimen. Die was gevuld met allerlei prullaria, gaande van pillendoosjes tot opvouwbare paraplus.
Pas nadat ik drie keer zwaar gekucht had, kreeg ik haar opnieuw in beweging. Niet voor lang echter, want weer twee winkeltjes verder - maar dan aan de overkant van de straat - stapte ze zonder aarzelen naar binnen. De zaak stonk naar een mengeling van kandijsuiker en zweetvoeten en was gevuld met schappen die barstten van de schoendozen. Achter een lage toog, gemaakt uit een vezelplaat en lege bierbakken, lag een oud ventje dat me aan een kabouter deed denken in een strandstoel te snurken.
'Wakker worden!' schreeuwde de loketbediende zonder de minste schroom.
Het oude mannetje schrok zich haast te pletter. Spartelend met armen en benen sukkelde hij uit de stoel, alsof hij zo opeens besefte dat zijn huis onder water liep en hij op het punt stond te verzuipen.
'Straks bezorg je hem nog een hartaanval,' zei ik, maar enkel tegen mezelf.
'Ah, Madame,' zei het mannetje met een kurkdroog stemmetje, 'u komt zeker voor de eieren?'
De loketbediende zette haar handen in haar zij, keek ostentatief in het rond en antwoordde: 'Voor wat anders?'
Het oude mannetje gebaarde dat ze even geduld moest oefenen en verdween achter een smal deurtje achterin het vertrek.
De loketbediende schudde met het hoofd en klakte met de tong.
'Hij verkoopt alleen maar lege schoendozen, de stumperd.'
'En eieren, nee?' liet ik me ontvallen.
'Alleen op bestelling.'
We draaiden een paar minuten in het rond, zoekend naar woorden die we niet vonden om met een nietszeggende conversatie de tijd te doden. Uiteindelijk kwam het oude mannetje terug de winkel in gesloft.
'Hier zijn ze,' zei hij, terwijl hij een karton met dertig eieren, netjes en strak omwikkeld met vershoudfolie, aan de loketbediende overhandigde.
'Mooi.'
'Vind ik ook,' giechelde het mannetje.
Maar daar reageerde de loketbediende niet meer op. Ze maakte rechtsomkeer, liet met een hoofdgebaar verstaan dat ik haar moest volgen, en liep naar buiten. Ik wenste het mannetje gedag en ging haar, nog maar eens, achterna.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Beter dan Doolhoofd kan ik het niet verwoorden.

    Koyaanisqatsi: :-)
  • doolhoofd
    Loketbediende in catsuit koopt karton eieren van kabouter.
    Morgen in de bioscoop!
    Nu nog 'n passende soundtrack...
    Koyaanisqatsi: alle voorstellen welkom :-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 3 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .