writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Titel Gezocht 17

door Koyaanisqatsi

Kaalkopje mocht dan wel behoorlijk wat minder kilo's met zich meezeulen dan ik, na enkele minuten koersen door een wirwar van gangen begon hij astmatisch te piepen en veranderde zijn houterige pas in een soort wanhopig snelwandelen.
'Ik heb je,' gromde ik triomfantelijk, maar toen ik op het punt stond hem bij zijn rimpelige nekvel te grabbelen werd ik eensklaps een voetje gelicht. Vloekend probeerde ik mijn evenwicht te behouden maar helaas ging ik na wat ongecontroleerd gestrompel compleet onderuit. Het rare kwastje keek om, leek eerst niet beseffen wat er aan de hand was, maar toen hij doorhad dat zijn belager eraan was voor de moeite begon hij opgelucht te glimlachen en vervolgde hij zo snel hij kon zijn weg.
'Schaamt u zich niet, meneer, als grote loebas zo'n breekbaar mannetje achterna te zitten?'
Ik krabbelde overeind en draaide me om. Vanuit een gang rechts van me waren twee meisjes tevoorschijn gekomen. Ze hadden een karamelkleurige huid, bijna zwarte ogen, opvallend egale gezichten en droegen allebei een extreem eenvoudig, bijna vormloos, beige kleedje van grof katoen. Hun haren zaten onder witte kapjes die moeilijk te beschrijven vielen. Het waren niet van de soort die verpleegsters droegen maar beslist ook geen nonnenkapjes, ook al verborgen ze zo goed als iedere haarlok.
'Wat mocht daar de bedoeling van zijn?' snauwde ik, terwijl ik mijn
pijnlijke knieŽn betaste.
'Dat zeiden we toch,' antwoordde ťťn van de meisjes.
'Dat breekbaar mannetje is een smerige dief,' zei ik.
'Dat is toch geen reden om zo'n zwak iemand naar het leven te staan,' zei het andere meisje.
'Ik was ook niet van plan hem te vermoorden.'
'Zo zag het er nochtans wel naar uit,' antwoordde het eerste meisje. 'De moordlust viel van uw gezicht af te lezen.'
Ik moest even nadenken. Eťn van die snotneuzen had me een voetje gelicht vanuit de gang waaruit ze tevoorschijn waren gekomen. Om enige intentie van mijn gezicht te kunnen aflezen, hadden ze me toch eerst enige tijd in de gaten moeten houden.'
'Ik zal beslist geen vriendelijke snuit getrokken hebben, maar dat kunnen jullie, opgesteld in een hinderlaag als prairie-indianen, onmogelijk gezien hebben.'
'U besefte het waarschijnlijk niet,' lachte het tweede meisje, 'maar u hebt daarnet een hele poos rondjes gelopen. U was ons dus al een paar keer gepasseerd en we hebben dus wel degelijk de tijd gehad om uw intenties in te schatten.'
'Wel, ik blijf erbij: ik wilde alleen terug wat van mij was. Ik heb die kleine smeerlap nog een heel vergevingsgezind gebaar gemaakt, maar hij vertikte het om op mijn aanbod in te gaan.'
'Wij vreesden dat er doden zouden vallen,' zuchtte het eerste meisje. Uit de toon die ze aansloeg liet ze verstaan dat ik niet op excuses hoefde te rekenen.
'Een dode zou er nu wel eens kunnen vallen. Ik! Want het gestolen goed behoort toe aan een gangster dieÖ'
'Oh bent u een gangster?!' onderbraken de meisjes me in koor.
'Ik?'
Wat absurd idee! Had ik zo'n tronie? Een sloeber die naar zijn pensioengerechtigde leeftijd ging en zich al heel zijn leven als een lamme goedzak gedroeg?
'Een gangster, hoe spannend allemaalÖ'
De meisjes sloegen hun handen in mekaar en trokken hun ogen, die begonnen te tranen, zo ver open dat ik vreesde dat ze gingen scheuren. Maar het schokkendste moest nog komen. Ter hoogte van hun borsten begonnen zich opeens natte kringen te vormen, die gestaag groter werden.
'Wat is dat?' stamelde ik verbouwereerd.
De meisjes lieten hun armen zakken en sloegen de ogen neer.
'Oh, we lacteren,' zei het eerste meisje alsof ze liet verstaan last te hebben van een bloedneus. 'Dat gebeurt wel meer als we opgewonden geraken.'
'We kunnen maar best droge kleren gaan aantrekken,' zei het tweede meisje, ' en komt u ook maar mee, meneer, zodat we uw knie kunnen verzorgen.'
'Mijn knie?'
Ik keek naar mijn knieŽn en moest tot mijn ontsteltenis vaststellen dat mijn broek ter hoogte van mijn linkerknie gescheurd was en dat er zowaar bloed uit mijn geschonden knieschijf sijpelde.
Ook dat nog, sakkerde ik binnensmonds. Al besefte ik dat een kapotte knie klein bier was in vergelijking met wat me te wachten stond als ik in Gangster Bobs handen viel.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    De situatie hier gaat van slecht naar erger.
    Koyaanisqatsi: het kan ALTIJD slechter :-)
  • doolhoofd
    Hoogst komisch.
    Ik volg.
    Koyaanisqatsi: En ik maar denken dat ik een drama aan het neerpoten ben... :-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 3 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .