writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Titel Gezocht 27

door Koyaanisqatsi

Leeg was ze in alle geval: de kamer achter de deur. De dierentuin die er ooit gevestigd was, had ik wel graag willen zien. Want de kamer was nog niet de helft zo groot als die waar het Volkstribunaaltje zitting hield. Veel meer dan salamanders, pijlgifkikkers en relmuizen kon die zo÷logische constructie onmogelijk bevat hebben. De muren, de vloer en het plafond waren van een oogverblindend wit en deden me afvragen of het er in de hemel ook zo angstaanjagend onbevlekt zou uitzien. Maar midden in de vloer zat een rond gat van zo'n anderhalve meter doormeter. Het was echter niet zomaar een gat maar de ingang tot een kronkelende, buisvormige glijbaan waaruit een frisse tocht blies.
'Dus langs hier ben je hem gesmeerd, smeerlap,' zei ik, terwijl ik de diepte in keek.
De vogel was waarschijnlijk al gevlogen maar wat had ik te verliezen? Opgeven was trouwens geen optie, als mijn leven me lief was. Als ik die sudoku niet afleverde zoals Gangster Bob me had opgedragen, stond me een lot te wachten dat mijn gedachten niet konden verdragen. Ik haalde diep adem, liet me in het gat zakken en gleed naar beneden. In een mum tijd suisde ik aan een onverwacht snelle vaart de dieperik in. Kwam daar nog bij dat ik door de kronkels in de buis als een speelbal op de golven van een wilde zee heen en weer werd geslingerd. Een snotaap zou zich waarschijnlijk te pletter amuseren tijdens zo'n ritje maar met mijn al tamelijk verouderde knoken was het voor mij algauw een martelgang. En er leek geen eind aan de afdaling te komen. De tocht die me tegemoet blies werd niet feller, wat er op wees dat de uitgang nog lang niet in zicht was. Hoe dat kon, was me een raadsel, want aan het tempo dat ik naar beneden donderde moest ik toch stilaan de begane grond hebben bereikt. Natuurlijk kon de glijbaan zich nog verder de aardbodem in boren, maar waar kwam dan die tocht vandaan?
Het antwoord kwam nog een hele resem seconden later toen de buis me uitspuwde op een grote matras, vies en zompig, en ik in een heus grottencomplex beland bleek, waar een verzameling als kabouters verklede mannen en vrouwen een feestje hielden.

 

feedback van andere lezers

  • Greta
    Het wordt nu heel eng.
    Koyaanisqatsi: eng?
    het is gewoon onnozel... LOL
  • doolhoofd
    Opnieuw met plezier gelezen. Doet me een beetje denken aan films uit mijn kindertijd, met name The Goonies en Adventures in Babysitting.
    Koyaanisqatsi: van na mijn tijd vrees ik :-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 3 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .