writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

DE VUURTOREN (8)

door Koyaanisqatsi

8 HET VERHAAL VAN BILL SYCHS (2)
Tijdens mijn kindertijd speelde zich niets noemenswaardigs af. Ik overdrijf niet als ik zeg dat ik een oersaai leven leidde, zeker als men in acht neemt dat een kind verondersteld wordt het leven toch min of meer als een avontuur te ervaren. Ontegensprekelijk was mijn vader voor een deel van mijn grijze bestaan verantwoordelijk. Hij zette op een zodanige manier de lijntjes voor me uit dat er nauwelijks enige speelruimte was voor experimenten, fratsen of ongelukjes, en aangezien ik van nature een niet al te nieuwsgierig kereltje was dat als vanzelf risico's schuwde, lag het voor hand dat ik behoudens onvoorziene omstandigheden zonder kleerscheuren mijn kindertijd zou uitdoen.
Het is echt moeilijk voor me om een anekdote uit die periode aan te halen die het vermelden waard is. Mijn grootouders waren al overleden voor mijn geboorte en behalve een zus langs moeders kant, die al jaren in Amerika woonde en nooit van zich liet horen, hadden mijn ouders geen directe familie. Het begrip familie reikte daardoor niet verder dan de voordeur van ons huis, wat ons vrijwaarde van perikelen die naaste familieleden zouden kunnen overkomen of veroorzaken. Op school hoefde ik ook al niks te vrezen, want het respect dat mijn vader sinds de bom in de buurt genoot, zinderde na tot ver voorbij de schoolpoort. Zowel leraars als leerlingen bejegenden me met groot respect en als ik al een standje verdiende werd me dat met fluwelen handschoenen en op een zilveren presenteerblaadje voorgezet. Voor de andere kinderen was ik een soort van kleine prins die men, vanzelfsprekend, maar tot op een bepaalde, respectabele afstand kon benaderen. De onvermijdelijke bullebakken dachten er nog niet aan mij als één van hun slachtoffers uit te pikken, want het was algemeen geweten dat het respect dat mijn vader genoot niet alleen te danken was aan zijn engagement maar evenzeer aan het onverbiddelijke karakter waarmee hij dat in praktijk omzette.
Onze puriteinse levenswijze zorgde dus voor een bestaan dat voortkabbelde als een verveelde beek die zich moest tevredenstellen met net voldoende watertoevoer om niet op te drogen. Mijn vader wilde het zo en mijn moeder zag er alleen maar voordelen in. Het bezorgde haar een diepe gemoedsrust en een gevoel van geborgenheid voor zowel zichzelf als haar kind en meer had ze niet nodig om haar rol als huisvrouw iedere dag opnieuw en zonder morren te vervullen. Ze was beslist geen huissloof en het grote respect dat ze voor mijn vader koesterde lag mijlenver verwijderd van blinde aanbidding, maar het leed geen twijfel dat ze voor honderd procent achter haar echtgenoot stond en hem onvoorwaardelijk door dik en dun steunde. Met politiek hield ze zich evenwel niet bezig. In tijden van verkiezingskoorts durfde een journalist haar wel eens aanklampen voor een mening of een interview maar iedere toenadering werd net zo kordaat als beleefd afgewimpeld.
'Mijn man is de politicus, en ik zorg ervoor dat hij zijn taak in de best mogelijke omstandigheden kan uitvoeren, meer heb ik daar niet over te zeggen,' luidde haar standvastige antwoord, en verder kwam er over politiek geen woord meer over haar lippen.
Ook thuis werd er niet of nauwelijks over gesproken. In tegenstelling tot wat men kon verwachten van een gedreven idealist als mijn vader, kreeg ik zijn standpunten niet met de paplepel ingegeven. Ik leerde ze natuurlijk wel kennen, omdat ze terloops wel eens ter sprake kwamen, maar nooit ofte nimmer trachtte hij zijn ideeëngoed als absolute waarheid aan me op te dringen. Mede daardoor beschouwde ik zijn beroep vanaf het eerste uur als een ander en ging mijn interesse daarin niet verder als dat van, bijvoorbeeld, een slagerszoon die voor zichzelf al snel heeft uitgemaakt later beslist voor een andere carrière dan zijn vader te zullen kiezen. Welke carrière dat in mijn geval zou worden, zou evenwel nog heel lang een groot vraagteken blijven.

 

Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 3

Uitstekend: 1 stem(men), 50%
Goed: 1 stem(men), 50%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 2 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .