writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ONDERTUSSEN, ERGENS ANDERS (Hoofdstuk 9 Spoken)

door koyaanisqatsi

ONDERTUSSEN, ERGENS ANDERS
Hoofdstuk 9
Spoken

Einde van het verhaal? Ja, dat hadden Shantelle en Elvis natuurlijk maar al te graag gewild, maar niets was minder waar.
Elvis had zich met tegenzin in de volgende slaapkamer teruggetrokken en was daar, geplaagd door vermoeidheid, verwarring en eenzaamheid in een onrustige slaap gevallen die na amper een uur alweer teniet werd gedaan door ijlende stemmen en dof, aanhoudend geroffel. De geluiden klonken zo spookachtig dat ze Elvis in eerste instantie aan bed kluisterden, maar uiteindelijk won zijn nieuwsgierigheid het van zijn angst en kleedde hij zich weer aan om naar buiten te gaan. De fakkel, die hij simpelweg brandend voor de deur had neergelegd, bleek verdwenen waardoor de gang in een ondoordringbare duisternis gedompeld lag. Er zat niets anders op dan zich op de tast langs de muur tot bij Shantelle te begeven en te hopen dat zij weet had van een andere alternatieve lichtbron. Maar de deur van Shantelle's kamer stond wijdopen en van Shantelle zelf viel niets te bespeuren. Elvis ging er dan maar van uit dat het bizarre kabaal haar eerder dan hem had wakker gemaakt en dat ze er alleen op uit was getrokken, hetgeen meteen het verdwijnen van de fakkel kon verklaren.
In de hoop een zaklantaarn, lucifers of een aansteker te vinden, begon hij de kasten in de kamer te doorsnuffelen. Echt beleefd was het niet, dacht hij, maar nood brak wet en dus trok hij schaamteloos alle schuiven en deuren open. Helaas, de kasten waren allemaal leeg, op een klein, van ouderdom scheef gezakt nachtkastje na, maar dat zat slechts volgepropt met sadomasochistische pornoboekjes en versleten damesondergoed.
'Wat zit jij daar te rommelen?!' klonk het opeens vanachter zijn rug. Elvis schrok zich een bult, die maar met moeite opnieuw uit zijn rug wegtrok, en draaide zich om.
'Shantelle!' slikte hij. 'Ik... Waar was jij in godsnaam?'
'Ik moest dringend plassen,' zei Shantelle - het gelige licht van de fakkel danste over haar gezicht en maakte haar uitstraling nog erotischer dan ze al was. 'Maar nogmaals, wat zit jij daar in smerige boekjes te neuzen? Ben jij van dat slag? Ben jij zo'n freak die zich graag laat vastketenen en afrossen?'
'Nee, nee, helemaal niet...' antwoordde Elvis -hij kon de boekjes niet snel genoeg opnieuw in het kastje krijgen.
'Jammer,' reageerde Shantelle onbewogen, 'want ik hou er wel van nikkers op tijd en stond een rammeling te verkopen. Prince Abdullah is er helemaal weg van. Als ik die nikker zijn vette, uitgezakte reet aanpak, gilt hij het uit als een voor het eerst in zijn leven klaarkomende puber. Steeds weer...'
'Hoor je die geluiden ook,' veranderde Elvis gauw van onderwerp.
Shantelle knikte, haalde een stofje uit haar linkeroog en zei: 'Klinkt niet goed, nikker. Hier gebeuren dingen die niet deugen. Maar dat verwondert me ook niet, we bevinden ons tenslotte in Kasteel Sint Yves, een van de filialen van de Hoer van Babylon.'
'Ik vermoede al zo iets,' zuchtte Elvis. 'Die Tantetje van jou, dat is ze, is het niet?'
Shantelle knikte opnieuw.
''t Is niet echt mijn tante. 't Is mijn pleegmoeder. Mijn vader heb ik nooit gekend en mijn moeder is kapotgegaan aan de crack toen ik vijf jaar oud was. Tantetje kende mijn moeder van de straat, waar ze net als mams haar lijf stond te verkopen. Alleen, mijn moeder deed het om haar dope te betalen terwijl Tantetje gewoon poen wilde pakken omdat ze nu eenmaal van poen houdt.'
'Wat denk je dat er aan de hand is?' vroeg Elvis, terug naar het lawaai verwijzend.
'Ik heb zo mijn vermoedens,' antwoordde Shantelle, 'en als die kloppen, kunnen we ons maar beter gedeisd houden.'
Een ijselijke gil scheurde als een donderslag doorheen het constante gedreun en werd gevolgd door al even ijzingwekkende jubelkreten. Elvis en Shantelle keken elkaar diep in de ogen. Geen van beide kon zijn angst wegsteken maar tegelijkertijd deelden ze het besef dat het passief blijven ondergaan van die muzikale horror hen alleen maar gek zou maken.
Shantelle gebaarde dat Elvis moest meekomen en troonde hem mee de trappen op.
'Waar denk je heen te gaan?' fluisterde Elvis.
'Er moet hogerop een toren te vinden zijn, van waaruit we misschien kunnen gadeslaan wat er op de binnenplaats gebeurt.'
'Waarom denk je dat het kabaal vandaar afkomstig is?'
'Omdat het geluid duidelijk van buiten komt,' zei Shantelle. 'Dat moet je toch ook wel horen?'
Het hield natuurlijk steek wat Shantelle zei: de geluiden kwamen wel degelijk net zo goed van buiten als van binnen de kasteelmuren. Het kon dus bijna niet anders dan dat het onheil zich op de binnenplaats afspeelde.
Shantelle liep zonder aarzelen verder naar de derde en laatste verdieping. Daar ontdekte ze een deurtje dat naar een balkon leidde dat uitzag op de binnenplaats. In het deurtje zat een klein, rond venstertje waar een flauwe vuurgloed doorheen scheen. Zo nu en dan flakkerde de gloed op tot een kleurige balk die veel weg had van binnenvallend zonlicht. Ze gaf de fakkel aan Elvis, zei dat hij hem maar ergens moest gaan deponeren waar het geen kwaad kon en wachtte tot hij, schoorvoetend in het donker, terug was.
Als slome katten slopen het tweetal vervolgens het balkon op. De vrije ruimten tussen de dikke pilaren die de borstwering ondersteunden vormden dankbare kijkgaten die hen in staat stelden zo goed als onopgemerkt de binnenplaats te overschouwen. En wat zich daar afspeelde was de moeite. Griezelig, maar ook... beslist... de moeite.
(wordt, wegens immens succes, boudweg vervolgd)

 

feedback van andere lezers

  • Vansion
    schitterende titel, overigens, die nog moet komen, natuurlijk ...
    koyaanisqatsi: thnks
  • RolandBergeys
    sloop het tweetal of slopen de twee, niet slopen het tweetal.

    Heel aangenaam om lezen, maar dat wist je al.
    koyaanisqatsi: klopt...

    thnks
  • doolhoofd
    http://joshuahoffine.files.wordpress.com/2010/03/keyhole.jpg
    koyaanisqatsi: bedankt voor het lezen, als steeds
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 8

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 8 bezoekers online, waarvan 0 leden: .