writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ONDERTUSSEN, ERGENS ANDERS (Hoofdstuk 13 Een Nooduitgang -met stijl-)

door koyaanisqatsi

ONDERTUSSEN, ERGENS ANDERS
Hoofdstuk 13
Een Nooduitgang (met stijl)

Een klein deurtje, nauwelijks hoger dan de gemiddelde schouderhoogte, verborgen in een vieze uithoek van de binnenplaats: daarachter bevond zich de nooduitgang. Niet zomaar een nooduitgang, maar een nooduitgang met stijl. Want om van deze nooduitgang gebruik te maken, moest men eerst langs een receptioniste passeren. Een receptionsite met een streng uiterlijk (haren in een knotje, schooljufbrilletje, getuit mondje, witte blouse, zwart vlinderdasje, idem blazer), maar met een stem met de lieflijkheid van een pasgeboren poesje (een poeslieve stem dus). Ze zat achter een bureau, verlicht door een schemerlamp, las een boek met de titel 'Alles over Miniatuurtreinen' en rook naar peperduur parfum.
'Jullie willen gebruik maken van de nooduitgang?' vroeg ze met de glimlach. Shantelle en Elvis knikten. 'Mooi, heel mooi,' vervolgde ze. 'Maar dan zullen jullie even plaats moeten nemen in de wachtzaal. Want de poetsvrouw is nog maar net begonnen met het dweilen van de gang...'
'Jamaar,' protesteerde Elvis, 'wij hebben geen tijd te verliezen. Het leger komt de boel hier aan flarden schieten!'
De receptioniste schoof haar brilletje naar het puntje van haar neus, wierp een gecharmeerde blik op Elvis en zei: 'Meneer, u bevindt zich in een middeleeuws kasteel dat in het verleden meerdere belegeringen heeft overleefd. Maakt u zich daarover dus maar geen zorgen.'
'Het verleden, het verleden,' pruttelde Elvis tegen, 'in het verleden vielen ze aan met pijl en boog, nu komen ze met tanks, kanonnen, granaatwerpers en hoogtechnologisch bestuurde bazooka's!'
'Wij weten uit welingelichte bron dat het leger zich het budgettair niet kan veroorloven de zware middelen in te zetten om Kasteel Sint Yves aan te vallen,' glimlachte de receptioniste, terwijl ze haar brilletje terug naar achter schoof.
'En wie mag die welingelichte bron wel wezen?' gaf Elvis niet af.
De receptioniste stak een vinger uit. Elvis draaide zich om en zag tot zijn verbazing Chubby staan. Ze droeg een strak pastelroos kleedje met een diepe decolleté en elegante open schoenen met fijne naaldhaken -niet meteen een outfit om mee op de vlucht te slaan voor een oprukkend leger-, en wuifde hem met een ietwat verlegen handgebaar gedag.
Hoe dan ook, er was niks aan te doen. Elvis, Shantelle en Chubby moesten plaats nemen in de wachtzaal, al was het maar uit respect voor de poetsvrouw, die bezig was de gang een zeepsopbeurt te geven.
De wachtzaal was in feite weinig meer dan een rechthoekige inham van zo'n twee meter diep en vier meter lang, waarin een lange houten bank stond. Voor de bank stond een rond rotantafeltje, volgestapeld met half vergane weekbladen en kranten.
'Hier zitten we nu,' zuchtte Elvis, 'onze tijd te verdoen.'
Shantelle en Chubby deden of ze hem niet hoorden.
'Hoe is met Tantetje?' vroeg Shantelle aan Chubby.
'Pfff...' antwoordde Chubby, 'ze wil nog steeds de fakkel niet overgeven. Ze zegt dat ik er te veel pap van lust om de Hoer van Babylon te kunnen worden. Flauwekul! Ze wil gewoon zelf de Hoer van Babylon blijven. Pfuh... tot ze stokoud en verschrompeld is... Wat een aanfluiting van haar titel...'
'Je lust er ook te veel pap van Chubby,' zei Shantelle.
'Jij toch ook!' viel Chubby uit.
'Niet zoals jij,' zuchtte Shantelle, 'niet zoals jij, geloof me. En bovendien heb ik niet dezelfde ambitie als jij. Ik wil ooit in staat zijn een normaal gezinsleven te leiden, al weet ik, met mijn achtergrond, bij god niet wat een normaal gezinsleven ook mag wezen.'
'Ja, sister, wij, gettomeisjes, zijn totaal verkloot. Geweld, dope, incest... We zitten met een erfenis die weegt als lood en onmogelijk van onze gepijnigde ziel valt af te schudden. En wij hebben dan nog geluk gehad dat mama de poen had om ons ver van de ergste shit af te houden...'
'Inderdaad, inderdaad,' mompelde Shantelle terwijl ze mijmerend voor zich uit begon te staren.
Er viel een stilte die nog wel even had kunnen aanhouden als er niet opeens een piepende deur was opengegaan. Een zwaar gebochelde vrouw met klompvoeten kwam tevoorschijn gestrompeld. Ze was gewapend met een bezem en een emmer en wasemde een spruitachtige stank uit.
'De gang is proper, Mamzelke,' zei ze tegen de receptioniste; haar stem klonk zwaar en metalig, alsof ze door een loden buis sprak.
'Mooi zo, Zulma,' glimlachte de receptioniste. Ze schoof haar stoel naar achter, stond recht, stapte op Shantelle, Chubby en Elvis toe en herhaalde, alsof de drie de poetsvrouw onmogelijk hadden kunnen horen: 'De gang is proper, lieve mensen. De gang is proper...'
Shantelle, Chubby en Elvis stonden recht. De gebochelde poetsvrouw hield de piepende deur voor hen open en wenste hen, net zoals de receptioniste trouwens, een veilige reis -alsof er nog heel wat gevaar op de loer lag…

(wordt vervolgd)

 

feedback van andere lezers

  • Draakje
    Dit begint meer en meer op een soort simsons-aflevering te trekken, al is dat geen noodzakelijk kwaad. Ik blijf nieuwsgierig...
    koyaanisqatsi: Da's pas een compliment!! Thnks...

    H. Simpson
  • Vansion
    de fakkel overgeven? moet dat niet doorgeven zijn?
    ... wat een normaal gezinsleven voorstelt ('ook mag wezen' past niet in de indirecte rede)

    dat zijn maar details
    leuk gesprekje tussen die twee

    geweldig: dat respect voor de poetsvrouw
    je deed me even aan Le chateau van Kafka denken ...
    koyaanisqatsi: doen denken aan Kafka, de Meester (!!!), ik... ach...

    maar ik weet het, het verhaal barst van de slordigheden. wegens tijdsgebrek schaaf ik te weinig, al is dat een onaanvaardbaar excuus voor een schrijfmens...
  • Wee
    Mooie naam heb je de poetsvrouw gegeven, als compensatie voor haar gebreken?
    x
    koyaanisqatsi: Ach, een Breugheliaanse figuur verdient een Breugheliaanse naam, dacht ik zo... ;-)
  • doolhoofd
    http://respecta.net/uploads/posts/2009-07/1247905364_1.jpg
    koyaanisqatsi: ;-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .