writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ONDERTUSSEN, ERGENS ANDERS (Hoofdstuk 17 De Grote Bevrijdingskwis)

door koyaanisqatsi

ONDERTUSSEN, ERGENS ANDERS
Hoofdstuk 17
De Grote Bevrijdingskwis

Nadat Shantelle de rode deur iets te hard achter zich had dichtgetrokken, werd ze getrakteerd op een collectieve 'SHHHHHT' van zo'n dertig mensen die zich op de schoolbanken van een tamelijk benepen klaslokaal hadden genesteld. Vooraan in de klas wandelde een ietwat duistere mansfiguur heen en weer, zo'n beetje als een Napoleontische generaal die nerveus de aanvang van een beslissende veldslag afwachtte. Een kort, ietwat rond heerschap met zuiderse looks wenkte Shantelle tot bij hem en fluisterde: 'Ga gauw zitten, juffrouw. De kwismaster gaat zo meteen de hamvraag stellen...'
'De kwismaster?' Shantelle ging naast de man zitten en trok haar fijne wenkbrauwen op; een eenvoudige gelaatsuitdrukking die de man niet ontging en voldoende was om z'n hart sneller te doen slaan.
'Natuurlijk, dit is de Grote Bevrijdingskwis. Wist u dat niet?'
Shantelle schudde het hoofd en haalde met de nagel van haar linker pink een stofje uit haar oog.
'Maar juffrouw toch,' zei de man, nu bijna zo stil dat hij nog nauwelijks hoorbaar klonk, 'dan beseft u ook niet dat u hier moet blijven tot u de hamvraag correct heb beantwoord?'
Shantelle haalde de schouders op. Na de vermoeiende trektocht door de tunnel zag ze er niet tegenop om er voor onbepaalde tijd bij te gaan zitten. En wat die hamvraag betrof, daar zou ze vroeg of laat het antwoord wel op vinden.
'U daar, achteraan! Bent u klaar voor de hamvraag, of blijft u liever kletsen?!'
De duistere mansfiguur keek streng richting Shantelle en de man. Met z'n kortgeknipte pikzwarte haar, z'n lange, al even zwarte leren jas en z'n ook al zwarte spijkerboek en hoge laarzen, kwam hij zo uit één of andere cultfilm gestapt.
'Euh, nee, nee, kwismaster, we zijn er helemaal klaar voor...' antwoordde de man en hij knipoogde naar Shantelle alsof hij wilde zeggen dat ze zich geen zorgen over de hamvraag hoefde te maken.
De kwismaster keerde zich naar het schoolbord, haalde uit de diepe zak van z'n jas een stukje krijt tevoorschijn en begon in sierlijke letters te schrijven: 'Wat hebben Didi, Vava en Garrincha met elkaar gemeen?'
Een bijna tastbare stilte maakte zich van de klas meester. Niemand verroerde een vin, hier en daar hield men zelfs de adem in, iemand moest zo diep slikken dat hij een onsmakelijk klokkend geluid veroorzaakte.
Shantelle dacht: "Wat een kutvraag! Ik weet niet eens van het bestaan van een Didi, een Vava of een Garrincha af..." en wierp stiekem een hoopvolle blik naar haar buurman.
Maar die zat neurotisch fel te nagelbijten terwijl z'n benen trilden alsof ze last hadden van een lokale aardbeving.
'Verdomme, verdomme, verdomme,' begon hij na een paar seconden langsheen z'n vingers te mompelen, 'ik wist het, ik wist het: ik wist dat ik het niet zou weten! Blijf ik hier WEER zitten! M'n vrouw zal lachen; zal weer denken dat ik op een ander zit terwijl ik het vreemdgaan vorige week officiëel heb afgezworen. Verdomme... Verdomme...'
"Daar moet ik dus geen heil van verwachten," concludeerde Shantelle en ze stak een vinger op.
Met een verveelde grimas kwam de kwismaster op haar afgestapt.
'Ja?' Hij boog voorover, liet z'n handen op de schoolbank steunen en blies een reukloze adem in Shantelle's gezicht.
'Kunnen wij dat ergens opzoeken?'
'Natuurlijk,' antwoordde de kwismaster zonder aarzelen, 'in de bibliotheek aan het einde van de gang...'
'Maar... Maar...' protesteerde Shantelle's buurman, 'waarom hebt u dat niet eerder gezegd? De meesten van ons worden hier al dagen gegijzeld door hun onmacht uw hamvragen te beantwoorden, en nu blijkt zo opeens dat we de schoolbibliotheek mogen gebruiken!'
'Niemand van jullie heeft ooit de vraag gesteld of jullie hulpmiddelen mochten gebruiken,' zei de kwismaster. 'Jullie zitten hier maar te apegapen, als een zootje zoutpilaren, zelfs te schijterig om een kick te geven. Blijkbaar is alleen de juffrouw hier verstandig en moedig genoeg om het idee te opperen het antwoord op te zoeken.'
Shantelle keek eens goed rond: opengevallen monden, verbaasde gezichten, hier en daar schaamrood en één enkele pruillip; een panaroma van stompzinnigheid weerspiegelde zich in haar glinsterende ogen.
'Nee!' riep haar buurman. Hij sprong recht en begon als een kind dat z'n zin niet krijgt te stampvoeten. 'Nee! Nee! En nog eens nee! Dit is verkocht! U laat gewoon uw hoofd op hol brengen door deze jongedame! Maar dit pik ik niet, zowaar ik Adolfo Gandolfini heet! Verdomme, ik moet al dagen m'n snackbar overlaten aan een halfgare naamgenoot die niet eens een pak boter kan bestellen, met als resultaat dat m'n klandizie wegens "niks in huis" wegloopt. En dan komt die modepop hier opzetten en laat u zich meteen vermurwen door haar charmes! Sukkelaar! Zwakkeling!'
'Wat u zegt,' reageerde de kwismaster ernstig, en hij wees naar Gandolfini's kruis, waar een natte vlek zat op een plekje dat weinig aan de verbeelding overliet.
Gandolfini's ronde gezicht kreeg het uitzicht van een tomaat -leek zelfs op te zwellen tot de omvang van een kleine pompoen. Het leed geen twijfel dat hij in de grond wilde zinken van schaamte maar zo'n mirakel zat er niet aan te komen. Dikke zweetdruppels begonnen zich als dauw op z'n lichtjes kalende voorhoofd te zetten terwijl hij z'n gedachten pijnigde om een fatsoenlijke verklaring voor z'n spontane zaadlozing te vinden.
'Ik... Ik kan het niet helpen,' flapte hij er uit, precies op het ogenblik dat z'n stilzwijgen zelfs voor Shantelle ondraaglijk gênant dreigde te worden. 'Donkere vrouwen maken me gek. Ik hoef maar een glimp van ze op te vangen en ik ben verloren. Dan ben ik gewoon mezelf niet meer. Geloof me, 't is geen zegen of een amusante passie! Nee! Het is een foltering! En dan komt die juffrouw hier naast mij zitten, in dat gekmakende kleedje, en dan is er natuurlijk geen houden meer aan...'
Gandolfini sloeg z'n handen in z'n gezicht en begon te grienen. De kwismaster speurde naar leedvermaak bij de overige aanwezigen maar hij zag alleen maar gezichten vol plaatsvervangende schaamte. Zelfs Shantelle, die toch het één en ander gewend was, kon niet verbergen dat ze niets liever wilde dan ergens anders zijn. Ze keek de kwismaster verslagen aan, wilde woorden van troost aan het adres van Gandolfini richten maar wist niet hoe, en zei dan maar: 'Als u het niet erg vindt, ga ik nu opzoeken wat Didi, Vava en Garrincha met mekaar gemeen hebben.'
De kwismaster vond dat een goed idee, legde een kameraadschappelijke arm op de schokkende schouders van Gandolfini en gaf met een hoofdknikje aan Shantelle te kennen dat het goed was.
(wordt vervolg)

 

feedback van andere lezers

  • DensPowells
    Wa tzonde dat je niet meer reacties krijgt. Het komt waarschijnlijk doordat het een vervolgverhaal is en er dagelijks zoveel bijkomen.. Ik heb even de moeite genomen om de laatste drie te herlezen. Gelukkig zijn't er geen 60 zoals bij Vansion.
    Je beschrijft de emoties goed ipv te benoemen (wat vaak de fout is).
    Ik heb hier niets op aan te merken.

    Wekrelijk zonde dat je zo weinig gelezen wordt!
    koyaanisqatsi: Het heeft te maken met het feit dat ik zelf erg weinig lees en commentaar geef. Dat heeft helaas heel veel met tijdsgebrek te maken en zal niet veranderen. Anyway, het doet toch plezier dat de weinigen die het wel lezen er lol aan beleven.
    thnks

    K.
  • Vansion
    juist ja, veel lezen helpt ... om de zonde van het niet gelezen worden op te heffen ...
    het zou anders moeten wezen ... zei men ... maar dat veranderde uiteraard weinig of niks ...

    heel leutig dat Gandolfini hier terugkeert ...

    Oh - Ik léér iets vandaag - beschrijven ipv benoemen is vaak 'de fout' ... dixit DensPowells ... We gaan hiet nog Meesters worden als het zo voortgaat ...
    koyaanisqatsi: thnks
  • RolandBergeys
    Ja, ik sluit me aan bij Dens.
    koyaanisqatsi: wat? bendevorming??!

    thnks
  • doolhoofd
    http://www.quickmeme.com/img/db/db0a98ab14e2848699ff1b1dcd1a706047cfc428bbab1742ca4b81ff751d9cca.jpg
    koyaanisqatsi: ;-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 10

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 8 bezoekers online, waarvan 1 lid: Greta.