writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ONDERTUSSEN, ERGENS ANDERS (Hoofdstuk 22 Armageddon!!!)

door koyaanisqatsi

ONDERTUSSEN, ERGENS ANDERS
Hoofdstuk 22
Armageddon!!!

Chubby's betrekkelijk tijdelijke toestand van volkomen sexuele bevrediging werd in de vorm van een knorrende maag verstoord door een normale maar ongeduldige eetlust. Ze kwam uit bad, sloeg een badlaken om zich heen, begaf zich naar de keuken, snuffelde in de ijskast en besloot om een paar roereieren te bakken. Van de Vier Vetzakken was nog geen spoor; die lagen nog steeds hun roes uit te slapen in de kapel.
Terwijl de eieren langzaam maar zeker hun eetbare vorm aannamen, ging ze op zoek naar lectuur. Want Chubby was méér dan een onverzadigbaar neuksletje (!); was net zo zeer een vrouw met een meer dan gemiddeld intelligentieniveau en beschikte over een leergierigheid die men maar zelden aantrof bij iemand die al enige jaren de volwassenheid had bereikt.
In de woonkamer vond ze een volgepropt boekenrek met literatuur over de meest uitenlopende onderwerpen, gaande van esotherie tot platvloerse soft-porno. Maar haar oog viel door stom toeval op één opmerkelijke uitschieter; een boek dat ze niet zo meteen kon identificeren met de afvallige paters: namelijk, een op recyclagepapier gedrukt bundeltje met de eerder alarmerende titel: 'Handboek voor de Betere Terrorist'.
Alsof het werkje zelf ontplofbaar was, plukte ze het met de grootste omzichtigheid van tussen twee boeken over legendarische Braziliaanse voetballers, en toen ze merkte dat er her en der rode aantekeningen in het boek waren gemaakt sloeg haar nieuwsgierigheid om in argwaan. Ze liep terug naar de keuken, liet haar roereieren op een bord glijden, zette zich aan tafel en begon het boek te doorbladeren. De rode inkt waarmee de aantekeningen waren gemaakt was nog vers en deed Chubby tot volgende conclusie komen: ofwel had één van de paters de aantekeningen gemaakt, ofwel had de bende het boekje nog maar pas in zijn bezit -iets wat ze erg onwaarschijnlijk achtte vermits het als het ware tussen twee dikkere boeken geprangd had gezeten.
Chubby was meteen overtuigd: die vetzakken waren meer, véél meer van plan dan de afvallige pater uit te hangen. Ze vrat in zeven haasten haar bord leeg, boerde stevig en ging in de woonkamer op zoek naar bewijsmateriaal om haar veronderstelling hard te maken. Ze had zo goed als onmiddellijk succes. Wat verder in het boekenrek vond ze een atomaschriftje waarop met dikke zwarte viltstift "Aantekeningen Broeder Benedict" stond geschreven.
'Interessant,' mompelde ze tegen zichzelf, waarna ze zich in een stoffige sofa liet ploffen, het dagboek lukraak opensloeg en begon te lezen.
"Nog steeds begrijpen de ongelovigen er niks van. Het atheïsme is geen alternatief voor het geloof. Het biedt slechts mentale leegte, daar waar een geestelijke volheid heerst die ons menselijk begrip te boven gaat. En toch volharden zij in de boosheid; volharden zij in de gedachte dat het maximaliseren van het individualisme en het vergaren van zoveel mogelijk materiële welstand de enige wegen naar de gelukzaligheid zijn; ook al bewijst de realiteit constant het tegendeel. En daarom zien wij, leden van het Geheime Broederschap van Revolterende Scheutisten, ons ook niet als afvalligen die de leer van Jezus Christus hebben afgezworen om te kiezen voor de gewapende strijd. Nee, wij zien onszelf terecht als de voorhoede van een Christelijk leger dat de barbaarse horden van vrijdenkers, smouzen en muzelmannen voor eens en altijd van de aardbol zal vegen. Wij..."
Chubby 's hart begonnen sneller te kloppen. Ze sloeg gauw een paar bladzijden om, deels in de hoop iets minder agressieve retoriek onder ogen te krijgen, deels om meer duidelijkheid te bekomen.
"We zitten in onze laatste fase voor de aanvang van Uur X. Sinds enige dagen zetten we het op een laveloos zuipen en vreten, en storten we ons op perverse uitspattingen van een gradatie waar de ongelovigen, bigamisten en sodomieten alleen maar van kunnen dromen. Met in het achterhoofd de gedachte dat we zeer binnenkort het Koninkrijk Gods zullen betreden, geven we ons over aan een zondeval waarvoor in normale omstandigheden geen vergeving mogelijk is. Gelukkig zijn wij geen gewone stervelingen, storten we ons slechts op deze duivelspraktijken om ons ervan te verzekeren dat we op het laatste ogenblik niet zullen terugkrabbelen -dat onze menselijke zwakte ons niet tot de orde zal roepen, ons als een gewiekste demon zal influisteren dat er nog zoveel aards genot te beleven valt. Wij..."
Nu kreeg Chubby het koud. Er liepen trillingen over haar rug en benen en haar hartslag nam alsmaar toe. Ze sloeg het schrift dicht, probeerde even op adem te komen en ging vervolgens naar de laatste beschreven bladzijde.
"De vernietiging van Babylon is nog slechts een kwestie van een handvol etmalen. De springstoffen zijn aangekomen, de cilinders en capsules met de bacteriën liggen klaar voor afhaling, de instructies zijn door iedereen begrepen en tot in de kleinste details gekend. Ieders doelwit blijft hetzelfde. De ware Christenen onder de miljoenen slachtoffers zullen als martelaren ten hemel rijzen; de joden zullen als de moordenaars van Christus branden in de hel, alsook de moslims, wiens verdrijven van de Kruisvaarder uit het Heilige Land eindelijk en definitief zal gewroken worden. Maar het ergste lot wacht de vrijzinnigen: de godlasteraars die zich fier op de borst kloppen omdat ze de systematische uitroeiing van de religieuze mens op gang hebben gebracht. Voor hen wacht een straf die geen sterveling kan bedenken. Here Jezus, wij..."
Chubby kon niet verder lezen; stikte bijna in haar ontzetting, en hoewel haar lichaam nog steeds naar lentefris badschuim geurde begon zij zich afgrijselijk vies te voelen. De gedachte dat ze zich tot amper een uur eerder bandeloos had overgegeven aan vier compleet geschifte schoften stuwde de roereieren opnieuw uit haar maag. Haar hand sloot haar mond te laat af: gelige smurrie spoot tussen haar vingers en sloeg met droge plofjes in spetters op het tapijt onder haar voeten. Ze haastte zich naar het toilet, dat ze net op tijd bereikte om de rest van haar maaltijd uit te kotsen. Secondenlang staarde ze verloren naar de drap in de closetpot. Ze kon zich niet van het idee ontdoen dat het beeld van de smurrie de vernietigde aarde symboliseerde, of althans: een niet onaanzienlijk deel er van.
Toen er opnieuw een koude rilling over haar heen liep besefte ze dat ze onderweg naar het toilet het badlaken had laten vallen. Voor het eerst sinds ze zich kon herinneren schaamde ze zich voor haar naaktheid. Ze werd overvallen door de onnozele angst dat haar op dat ogenlik niks ergers kon overkomen dan plots geconfronteerd te worden met de begerige ogen van één van die vier psychopaten. Die smeerlappen nog langer ook maar de minste glimp van visueel genot verschaffen stond al gelijk met een onvergeeflijke medeplichtigheid. Zo ver mocht het absoluut niet komen.
Compleet het noorden kwijt rukte Chubby de rol toiletpapier van de muur en begon ze haar lichaam zo snel en zo goed als maar kon te omzwachtelen. Toen het papier op was liep ze als een mislukte mummie terug naar de badkamer om haar kleren op te halen. Tot haar afgrijzen stelde ze vast dat er zaadvlekken op haar kleedje zaten, hetgeen volstond om het ding met een zucht van walging in een hoek te smijten. Dan moest ze maar zo de deur uit; want ze had geen seconde meer te verliezen, ze moest de politie waarschuwen.
De trap daverde onder haar voeten, die wijselijk hadden afgezien van haar elegante maar o zo ongemakkelijke schoentjes en even later stond ze blootvoets op de straatstenen, te kijk voor verraste voorbijgangers die met gemengde gelaatsuitdrukkingen reageerden. Ze hield een vent tegen wiens ogen aan haar halfblote borsten kleefden en vroeg hem de weg naar het dichtstbijzijnde politiekantoor.
'U, u zei?' stamelde de vent plompverloren waarna hij het domweg op een lopen zetten.
En dus ging Chubby maar zelf op zoek terwijl in ze gedachten quasi dwangneurotisch de woorden herhaalde: "Ik moet de wereld redden! Ik moet en zal de wereld redden..."
(wordt mogelijk vervolgd)

 

feedback van andere lezers

  • aquaangel
    de wereld redden........een hele klus...
    ben benieuwd
    koyaanisqatsi: een hele klus? een onmogelijke opgave...
  • stormvonk
    vervolg ver volg vervolg vervolg ver volg volg olg lg g vervolg..........................................please :)
    koyaanisqatsi: dat gaat u geld kosten, o waarde lezer...
  • Vansion
    "en beschikte over een leergierigheid die men maar zelden aantrof bij iemand die al enige jaren de volwassenheid had bereikt."
    moet aantreft en heeft bereikt zijn, volgens mij: algemene 'waarheid'

    SCHITTEREND
    een échte vrouw!
    koyaanisqatsi: dat vind ik ook!
  • Wee
    Go go go girl!
    x
    koyaanisqatsi: een zware taak wacht haar...
  • doolhoofd
    Miljoenen slachtoffers... oei oei aiaiai.
    koyaanisqatsi: Drama!!!
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 7

Uitstekend: 0 stem(men), 0%
Goed: 1 stem(men), 100%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 1 lid: doolhoofd.