writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ONDERTUSSEN, ERGENS ANDERS (Hoofdstuk 40 De Aardman)

door koyaanisqatsi

ONDERTUSSEN, ERGENS ANDERS
Hoofdstuk 40
De Aardman

'Halt! Handen omhoog! En geef een identificatie van jezelf, zonder dat ik achteraf een rectificatie moet eisen; of met andere woorden: GEEN LEUGENS!'
Elvis' nekharen gingen rechtop staan. De koude stalen buis die tegen z'n linkerslaap werd gedrukt, was geen onderdeel van een stuk speelgoed, zoveel was duidelijk.
'Elvis, Elvis Pausselbrock...' antwoordde Elvis, hees van de als een comeet in z'n keel schietende stress.
'Beroep!'
'Kunstenaar...'
'Dat had ik kunnen denken, 't is goed, laat je armen maar zakken.'
Elvis' hart begon opnieuw te kloppen -snel, te snel om gezond te zijn, maar een hartstilstand was alvast vermeden. Een kleine, onooglijk smerige man kwam uit een gitzwarte nis links van hem tevoorschijn. Op zijn zo goed als helemaal kale hoofd brandde een dikke karmozijnrode kaars met een dansende, okergele vlam. Hij droeg niks anders dan een lila lendendoek en versleten sandalen van kastanjebruin leer. Z'n grotendeels achter zilverwitte borstharen verscholen tepels waren zeegroen getatoeëerd en doorboord met violetgelakte tandenstokers. Rond z'n magere hals hing een resem kralen van glas, hout en goedkoop plastiek, voor z'n benige borstkas bungelde een aluminium amulet met de afbeelding van een Javaanse neushoorn. Zijn geweer, een stokoude Winchester die hij nu als wandelstok gebruikte, rook naar koperpoets en was bijna helemaal omzwachteld met oranje tule. Zijn knieën zaten verpakt in wollige, kobaltblauwe knielappen, aan zijn enkels hingen enkelbanden van baribalharen en aan de vingers van zijn rechterhand zaten ringen van nepivoor.
'Kunstenaar, hé?' zei hij, terwijl hij keurend rond Elvis schuifelde. 'Zoals ik al zei: ik had het kunnen denken. Een halve gare met een steek op z'n kop, dat kan alleen maar een kunstenaar zijn.'
'U hebt me wel de daver op het lijf gejaagd,' kreunde Elvis, nog niet helemaal bekomen van de geweerloop tegen zijn schedel.
'Mijn excuses,' zei de man, 'maar in de riolen kan je niet voorzichtig genoeg zijn. Niet dat ik hier al gespuis tegen het lijf ben gelopen, maar toch...'
'Wie bent u eigenlijk?' vroeg Elvis terwijl hij een stapje opzij deed om een wegvluchtende rat door te laten.
'Wie ik ben, of wie ik was?'
'Wat bedoelt u?'
'Ik bedoel wat ik zeg!' zuchtte de man luid.
'Allebei dan maar...'
De man grijnsde tevreden en antwoordde: 'Tot zo'n half jaar geleden was ik Pepijn Pijpops, topmanager van een in hi tech gespecialiseerde multinational met vestigingen in zeven en veertig landen en een goede voet in huis in het Vaticaan. Maar nu ben ik gewoonweg Victorino, de Aardman. De Aardman die verzaakt heeft aan de kloteboel hierboven.'
Elvis veegde een dikke druppel vettig condenswater, afkomstig van het rioolgewelf, van z'n voorhoofd, trok z'n wenkbrauwen verwonderd op en wachtte op meer uitleg.
'Jaja,' zei de Aardman terwijl hij heftig begon te knikken, 'die reactie heb ik al meer gekregen. 't Is nochtans simpel: het zottenkot kwam me de strot uit. Ze mogen hun moderne, oversexte, door dolgedraaide flippo's, neuroten en depressievelingen bevolkte maatschappij hebben, daarboven. Pepijn Pijpops rust in vrede. Hoewel, vrede? Daar!? Je reinste utopie. Moest er geen repressie bestaan, driekwart van de wereldbevolking zou mekaar voor het minste de kop inslaan. Nu zijn het slechts de dommekloten en sukkels met te weinig zelfbeheersing die zich laten vangen... Maar geloof me, schaf het strafrecht af en je zal wat meemaken... Maar Pepijn Pijpops, de -alsof het ordinaire hondendrollen betrof (!)-, over lijken stappende carrièreklopper, heb ik dus eigenhandig de nek omgewrongen. Achtergelaten, in één van die geheid naar peperduur parfum geurende duplexappartementen waar hij één van de luxehoeren bezocht die hij frequenteerde -zogezegd uit onmacht omdat z'n ziekelijke vrouw frigide was, maar in werkelijkheid uit dwangmatige gewoonte. Daar liet ik hem liggen nadat hij voor het eerst in z'n miserabele leven was geconfronteerd met een ejaculatio praecox; een schok die hij, aangetast in z'n macho superioriteitsgevoel, toch nooit te boven zou zijn gekomen.
Pepijn Pijpops mocht wegrotten in de eenzaamheid van z'n materiële weelde en werd herboren als Victorino, de Aardman, die de ondergrond introk, waar de duisternis tenminste echt en dus ook eerlijk was. Want daarboven mag zo nu en dan de zon wel schijnen, in wezen is het er zwart als een maanloze nacht.
Maar iets anders nu, kunstenaar: ben jij toevallig een homofiel?'
'Nee...' antwoordde Elvis, min of meer verrast door het directe karakter van de vraag.
'Mmm, en ook niet een beetje euh... bisexueel?'
'Ook niet.'
'Jammer,' zuchtte de Aardman.
'Waarom?' wilde Elvis weten, 'aan je verhaal te horen lust jij eerder pap van de vrouwen.'
'Is ook zo, is ook zo, waarde vriend. Maar die lopen hier maar dunnetjes gezaaid, om niet te zeggen: ik ben ze hier nog niet tegengekomen... En ik moet toch wel eens van bil kunnen gaan. Ascetisch leven is heel mooi, op papier, maar in de praktijk is pieremans moeilijker in toom te houden. En dus dacht ik: misschien wil die knaap zich wel eens eventjes voorover buigen om me...'
'Vergeet het!' snauwde Elvis, 'waar haal je het vandaan, man?! Alleen het idee al! Je loopt uren in de wind te stinken...'
'Alsof dat hier een storende factor is,' giechelde de Aardman onnozel. 'In vergelijking met de strontgeur die hier hangt, ben ik een welriekende bloem...'
"Wat je denkt," zei Elvis tegen zichzelf en hij maakte aanstalten om verder te gaan.
'Héhéééé!! Waar denk jij naar toe te gaan?' riep de Aardman terwijl hij z'n Winchester opnieuw op Elvis richtte.
Maar Elvis was ondertussen helemaal van de schrik bekomen en duwde de geweerloop met een nonchalant handgebaar van zich af.
'Ik ga verder,' zei hij, 'ik ben op zoek naar een uitgang.'
'Jamaar, 'pruttelde de Aardman tegen, 'dat kan niet zomaar. Je moet eerst een stempel krijgen...'
'Een stempel?'
'Tuurlijk. Een visum, om ongehinderd door mijn koninkrijk te kunnen reizen. Ik heb het zaakje hier immers onafhankelijk verklaard. Een vlag ben ik nog aan het ontwerpen, maar de administratie staat al zo goed als op poten. Het rijk is ingedeeld in zes provincies, onafhankelijk geleid door een provincieraad met aan het hoofd een gouverneur -in dit geval: zesmaal ikzelf-, die rechtstreeks rapporteert aan het staatshoofd, Victorino de Eerste -ik alweer dus. Wegens de tot op heden zo goed als onbestaande populatie zijn de provincies nog niet onderverdeeld in gewesten en /of steden en gemeenten, maar daar hoop ik ooit verandering in te brengen. Vroeg of laat zal hier wel een sappig vrouwtje langskomen dat bereid is om in het huwelijksbootje te stappen -wie wil dat niet, met een staatshoofd?- en dan zal het slechts een kwestie van maanden en jaren zijn vooraleer ik op meerdere onderdanen kan rekenen. Je ziet, kunstenaartje, ik heb alles netjes uitgekiend. Maar we dwalen af, we dwalen af. Jij hebt een visum nodig, dus kom maar mee...'
Aangezien de Aardman hem mee trok in de richting die hij uit wilde, stribbelde Elvis niet tegen. Ze naderden algauw een boogvormige verlaging, die ze diep gebukt onderdoor moesten en kwamen uit in een spelonkachtige hal waar een rond tafeltje, twee stoelen en een bed met een beschimmelde matras stonden.
'Zo, meneer,' zei de Aardman, 'zet u even neer. Ik maak zo meteen uw visum klaar.'
Hij tilde de matras op, graaide een ruitjesschrift en een dun houten kistje weg, liet de matras met een muffe plof neervallen en legde het schrift en het kistje op het ronde tafeltje.
'Wat was de naam ook alweer?' vroeg hij met samengetrokken wenkbrauwen.
'Elvis, Elvis Pausselbrock,' zuchtte Elvis.
'Juist, ja, juist,' gniffelde de Aardman; hij wreef eens stevig in de handen, haalde een balpen, een stempelkussen en een stempeltje uit het kistje, sloeg het ruitjesschrift open, scheurde er een vel uit, zette er in haastig handschrift een paar krabbels op, en drukte vervolgens een stevige stempel in de linker bovenhoek.
'Zo, Elvis Pausselbrock,' glimlachte de Aardman zelfvoldaan terwijl hij het papiertje aan Elvis overhandigde, 'da's dan ook weeral geregeld: welkom in de Eerst Onderaardse Republiek! Ik wens u nog een goeie reis, maar zou het wel ten zeerste waarderen dat u nu zou ophoepelen, want ik heb een vreselijk drukke dag achter de rug en ben dringend aan een dutje toe.'
''t Is maar een woord,' zei Elvis, waarop hij het papiertje zonder het ook maar een blik te gunnen in z'n broekzak frommelde en zich uit de voeten maakte.
(wordt, nog heel even, vervolgd)

 

feedback van andere lezers

  • gono
    heb genoten en zeker van m'n koffiekoeken!
    koyaanisqatsi: hou d'r eentje over voor de... Aardman, a.u.b.
  • aquaangel
    Elvis' nekharen gingen rechtop staan (misschien rechtovereind gebruiken?)
    Comeet (Komeet)
    violetgelakte (twee woorden)
    hi tech (hi-tech)
    depressievelingen (depressievellingen )
    dommkloten(! 2 woorden)
    duplexapp. ( 2 woorden?)
    bisexueel (biseksueel.. ik weet er alles van ;O)
    jamaar (ja, maar)
    -wie wil dat niet, met een staatshoofd?- (laatste - mag volgens mij wegblijven)
    da's (das?)

    lang stuk weer, maar leuk om te lezen,

    xx nog even vervolgen wij wachten af
    x

    koyaanisqatsi: u weet er ALLES van???!!! da's wel veel...

    thnks
  • Vansion
    next (nog ééntje vandaag)


    koyaanisqatsi: doe zo voort...
  • doolhoofd
    Ik ben één van de vele depressievelingen, oversekst en dolgedraaid... Over lijken stappen doe ik niet, daar heb ik een te klein hartje voor. Mijn geweten raakt helaas bij het minste bezwaard. Erg functioneel is dat niet.
    koyaanisqatsi: Wat wil je, in een deprimerende, oversexte, dolgedraaide maatschappij? Probeer eens een soepje van zen, Monthy Python, soefisme en Marx Brothers...
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 9

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 9 bezoekers online, waarvan 1 lid: Koyaanisqatsi.