writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

DE SOLVIJNSEN

door koyaanisqatsi

DE SOLVIJNSEN

'Waar is moeder?'
Hannes maakte een opwaartse hoofdknik en tekende verder.
Vader Solvijns zuchtte, legde z'n aktentas naar dagelijkse gewoonte op de stoel aan het zuidelijk einde van de eetkamertafel en zei, terwijl hij terug naar de gang liep: 'Hannes, stop die kakatoe terug in z'n kooi. Dat beest zit de sofa weer stuk te bijten en alles onder te schijten...'
Vader Solvijns had gelijk. De gaten in de leren sofa waren onderhand niet meer te tellen en
de huiskamer hing alweer vol kakatoedrek.
Hannes liet z'n potlood vallen en liep naar één van de hoeken van de kamer om het vangnet te pakken.

Op de tussenverdieping stak Liesje haar hand in het vette water van de bokaal met goudvissen. Na even heen en weer roeren had ze de kleinste van de drie bewoners te pakken. Ze stak het glibberige beest meteen in haar slipje en begon als een waanzinnige te giechelen.
'Liesje,' knorde vader Solvijns terwijl hij haar passeerde, 'hoe vaak heb ik je al gezegd niet in je doorzichtige ondergoed rond te lopen in huis. Straks tuimelt buurman Mulder weer uit het raam omdat hij zich vergaapt aan je hoeraborsten.'
'Of haar gladgeschoren schaamstreek,' zei Willemijn, Liesjes jongere zusje, terwijl ze een belerend vingertje uitstak.
'Willemijn,' gromde vader Solvijns, 'hoe lang ga jij nog denken dat je een vleermuis bent?'
Willemijn trok haar schouders op, sloeg haar armen om haar schouders en sloot de ogen. Ze hing ondersteboven aan het plafond van de trapzaal, met haar voeten in twee stevige krammen gehaakt, en wachtte tot de klok afliep die was ingesteld op de tijd die ze kon blijven hangen zonder dat haar gezondheid in gevaar kwam.

Onder het zingen van een oud strijdlied vervolgde vader Solvijns zijn weg naar boven. Hij liet de eerste verdieping voor wat ze was -een opslagplaats voor oude kranten, tijdschriften en fietsen-, en duwde op de tweede verdieping de deur van het toilet open.
'Solvijns,' wenste buurman Janker hem gedag.
'Buurman Janker,' groette vader Solvijns terug. 'Weer een bierstront aan het drukken?'
'Ik pleit schuldig,' zei de buurman. 'Sorry voor de stank.'
'Geen erg,' antwoordde vader Solvijns.
'Moet u de krant misschien?'
Vader Solvijns reageerde met afwijzende hand en sloot de deur. Hij liep verder naar de badkamer waar hij Grootvader aantrof.
'Zoon...'
'Paps...'
Vader Solvijns knoopte z'n stropdas los en wilde aanstalten maken om uit z'n broek te stappen.
'Je... Je gaat toch geen douche nemen?' vroeg Grootvader, lichtjes in paniek.
'Dat was ik wel van plan,' antwoordde vader Solvijns. 'Waarom?'
'Het dienstmeisje komt zo meteen douchen. Ze is m'n camera gaan halen. Ik mag haar fotograferen... Hoe heet ze trouwens ook al weer?'
'Olga,' antwoordde vader Solvijns, terwijl hij z'n broek weer dichtknoopte.
'Oja, juist, Olga...' zuchtte Grootvader, 'lekker ding, toch, nietwaar zoon? Dat gitzwarte haar, geknipt in een "bobje", die satijnen spierwitte huid, de bolle bo...'
'Ja, paps, het is al goed...' onderbrak vader Solvijns. 'Ik neem wel een duik in het zwembad.'
'Je vergeet je stropdas...' riep Grootvader nog, maar vader Solvijns was al opnieuw op weg naar beneden.
Op de eerste verdieping botste hij op Olga, die hem groette met een glimlach.
'Olga,' sprak vader Solvijns kordaat, 'fotograferen, niks anders.'
'Ja, meneer,' antwoordde het dienstmeisje met een lichte buiging, waarna ze haar weg vervolgde.

Vader Solvijns hurkte neer en voelde met de vingers van z'n rechterhand of het water niet te koud was. Een plotse reeks rukwinden deed de bomen ruisen maar slaagde er niet in de zwoele warmte die al een paar dagen aanhield te verjagen.
'Stoort het als ik ook een duikje kom nemen, buurman?'
Vader Solvijns richtte zich op en antwoordde: 'Zeker niet, buurvrouw Mulder.'
Buurvrouw Mulder sloot het raam van waaruit ze een compleet zich op de tuin van de Solvijnsen had en verdween uit zicht. Een merel schoot zingend tussen de bomen en nestelde zich op het scheefgetrokken dak van een in verval geraakt vogelhokje.

'Ik kwam buurman Janker tegen in de gang,' zei buurvrouw Mulder terwijl ze haar badjas van haar schouders op het gazon liet glijden. 'Hij zei dat hij weer een bierstront was komen drukken.'
Vader Solvijns knikte. Hij trappelde ter plaatse en kon z'n lippen maar net boven water houden. De weerkaatsing van de zon op buurvrouw Mulders goudkleurige badpak verblindde hem zodanig dat hij haar niet eens herkende.
'Toch wel erg, dat die man z'n bierstronten thuis niet mag lozen,' zei mevrouw Mulder hoofdschuddend. 'Maar ja, met een zuiplap opgescheept zitten is hoe dan ook al ellendig.'
Ze stak een voet in het water, slaakte een kreetje en nam vervolgens een stevige plons. Water spatte hoog op en kwam in schuimende belletjes terug in het zwembad terecht. Vader Solvijns sloeg met matige interesse gade hoe de buurvrouw een lijntje onder water trok. Haar atletische vormen tekenden zich troebel af tegen de hemelsblauwe ondergrond van de bodem. Plots borrelde er ter hoogte van haar kont een grote luchtbel naar boven.
'Alstublieft,' mompelde vader Solvijns tegen zichzelf.

'Paps, de pizzajongen vraagt of hij ook een duikje mag komen nemen?' vroeg Hannes terwijl hij in z'n duikerspak kwam aangesloft.
Vader Solvijns knikte bevestigend. Hij was verstrengeld in een innige omhelzing met buurvrouw Mulder die hem, met haar gekende passie, tegen de rand van het zwembad verpletterde.
Even later kwam Hannes terug, hand in hand met de pizzajongen.
'Is je zoon soms een mietje?' onderbrak buurvrouw Mulder haar gezoen.
'Niet dat ik weet,' antwoordde vader Solvijns verbaasd.
Maar het raadsel loste zich zo goed als meteen op. De pizzajong trok z'n oranje eendelig pak -
in feite een ordinaire overall- uit, en verraadde daarmee de bezitter te zijn van een freel jongemeisjeslichaam.
'Al een geluk dat m'n echtgenoot niet uit het raam hangt,' giechelde buurvrouw Mulder, 'of hij tuimelde weer naar beneden.'
Vader Solvijnsreageerde niet. Hij ging kopje onder, trok buurvrouw Mulder haar badpak opzij en stootte zijn tong in haar naar binnen.

'Ik moest van moeder komen zeggen dat het eten klaar is,' zei Willemijn.
'Zeg moeder dat we dadelijk komen,' antwoordde vader Solvijns
Hij trok nog gauw een lijntje, kneep onderweg een oogje dicht voor het ondeugende spel van Hannes en de "pizzajongen", en klom het zwembad uit.
Mevrouw Mulder was een kwartiertje eerder terug naar huis gekeerd. Ze kwam even aan het raam kijken, stak een duim op naar vader Solvijns, lachte haar mooi gebit bloot en sloot het raam.

'Crispijn!' riep moeder Solvijns 'kan je je niet afdrogen voor je aan tafel aanschuift?'
Vader Solvijnshaalde de schouders op, trok een dikke, weke neuskeutel uit z'n rechterneusgat, kleefde het kleinood onder de tafel en zei, half lachend: 'Als die kakatoe de boel hier mag onderschijten, waarom zou ik dan niet nat aan tafel mogen komen. Het is tenslotte maar water; en dat droogt op.'
Liesje en Willemijn zaten reeds aan tafel. Ze bekogelden mekaar met propjes brood die ze maakten van de sneeën die over de tafel verspreid lagen, klaar om te worden besmeerd met pindakaas, viervruchtenconfituur of chocopasta. Willemijn had haar zelfgemaakt vleermuispak geruild voor een asgrauw topje en een felroze minirok, Liesje zat, ongehoorzaam als ze was, nog steeds in haar doorzichtige ondergoed.
'Wie wil de foto's zien!?'
'IK!' riepen Liesje en Willemijn tezamen uit.
Grootvader stapte, triomfantelijk met een reeks foto's wuivend, de eetkamer binnen. De tranen in z'n ogen verraadden een diepe ontroering voor het resultaat van zijn werk als amateurfotograag.
'Zijn ze niet prachtig?' vroeg hij met trillende stem, aan niemand in het bijzonder.
'Als je ze zou afgeven, zouden we misschien kunnen oordelen,' bromde moeder Solvijns
Haar echtgenoot wachtte niet af. Als een gauwdief plukte hij de foto's uit Grootvaders benige hand om ze aan Willemijn te overhandigen.
'Mmm... Niet slecht... Niet slecht...' oordeelde het meisje al meteen.
'Paps, mams, het pizzameisje wil Grieks. Wat denken jullie daarvan?'
Hannes kwam, zo mogelijk nog natter dan zijn vader, de kamer binnen.
'Grieks? Op jullie leeftijd?' zuchtte moeder Solvijnsterwijl ze haar handen in haar zij zette.
''t Is anticonceptie als een ander,' zei haar echtgenoot, daarmee z'n instemming gevend.
Hannes toverde een kwajongensachtige grijns op z'n lippen en maakte rechtsomkeer.
'Wel niet te lang meer, zoon!' riep z'n moeder, 'want het eten is klaar!'
Haar woorden waren nog niet koud of Olga kwam binnen met een grote schotel dampende groenten in tomatensaus.
'Mooie foto's, Olga,' zei Willemijn, naar het dienstmeisje knipogend.
'Dankjewel, Willemijn,' reageerde Olga, niet zonder trots.
'Die ene, met dat schuim op haar moss...'
'Grootvader!!!!' riep moeder Solvijnshaar schoonvader tot de orde. 'We gaan eten!'
'...Vind ik de mooiste...' maakte de oude man z'n zin mompeend af, terwijl z'n hoofd tussen de schouders zakte.
Olga zette de schotel neer en wilde gaan zitten toen de telefoon rinkelde.
'Laat maar, Olga,' zei moeder Solvijns ik ga wel.
Olga glimlachte dankbaar en plofte neer. Even later riep moeder Solvijnshaar man aan de telefoon.
''t Is buurman Mulder,' zei ze, waarna ze met gebaren duidelijk maakte dat vader Solvijnshet kort moest houden.
'Buurman?'
'Buurman...'
'Zou ik morgen jouw cirkelzaag een keertje mogen lenen?'
'Geen probleem.'
'Oké, bedankt. Tot morgen dan.'
'Tot morgen.'
Toen vader Solvijnsterug in de eetkamer kwam, zat zijn vrouw op de schoot van een kolos van een vent, harig als een mensaap, goedlachs als een gelukkige koorknaap.
'Meneer Solvijns' zei de kerel met een hoog stemmetje.
Vader Solvijns knikte en vroeg: 'U bent zeker de meneer die boven was met mijn vrouw.'
De kolos gaf op zijn beurt een hoofdknikje en antwoordde: 'Inderdaad.'
'Mooi, laat ons dan eindelijk beginnen met het gebed...'
'Hannes is er nog niet, vader,' merkte moeder Solvijns op.
Vader Solvijns zuchtte diep, trok z'n wenkbrauwen op en begaf zich naar de tuin waar Hannes en het pizzameisje de grootste moeite hadden om de Griekse positie te handhaven.
'Luitjes,' gromde vader Solvijns, 'jullie schuiven nu, onmiddellijk, mee aan tafel, of we beginnen er aan en laten niets over.'
'Wij eten wel pizza, paps,' kreunde Hannes.
Het pizzameisje trok een grimas en bevestigde met een moeilijk hoofdknikje hun voornemen.
'Jullie moeten het weten,' zei vader Solvijns.
Onbegrijpend het hoofd schuddend keerde hij terug naar binnen waar hij zonder nog een woord met zijn tafelgenoten te wisselen ging zitten, de handen in mekaar sloeg en het hoofd boog tot z'n kin zijn borstkas raakte.
'Laat ons bidden,' zei hij met luide stem; waarop de anderen zijn voorbeeld volgden...

EINDE

 

feedback van andere lezers

  • aquaangel
    hoeraborsten ...........*ligt dubbel*

    :D
    ---------======Amen=======----------
    koyaanisqatsi: toch gestruikeld over... ???
  • fenk
    Eindelijk dan toch iets van jou gelezen, en ik heb het me zeker niet beklaagd. Complete overlapping met mijn gevoel voor humor. Het gebeurt zelden dat ik dit denk, maar dit zou ik graag zelf geschreven hebben.
    opmerkingen:
    De derde zin leest niet vlot, mss in stukken kappen?
    Een drietal keren heb je een spatie vergeten achter Solvijns.
    Misschien kan het korter en moet je stoppen op je hoogtepunt (maar dat kunnen Rushdie en Marquez ook niet); die broodballetjes enz... hoeven niet meer.
    koyaanisqatsi: thnk for feedback...
  • RolandBergeys
    Jawel, jawel toch broodballetjes, zalig
    koyaanisqatsi: en nog lekker ook...
  • ivo
    oeps anarchie van familie flodder in een nieuwe show.
    ik kan dit niet volgen, maar dat zal dan wel aan mij liggen zekers ?


    koyaanisqatsi: nee hoor, de Solvijnsen zelf kunnen het niet eens...
  • Ghislaine
    Je bent een krak in het schrijversvak.
    koyaanisqatsi: buigt nederig het hoofd...
  • gono
    Zonder meer!
    koyaanisqatsi: dank!
  • Wee
    Haha, GEWELDIG :))
    Méér méér méér!
    x
    koyaanisqatsi: De hemel beware ons!!! Eén familie Solvijns lijkt me meer dan genoeg. :-)
  • doolhoofd
    Banaliteit.
    Seks.
    Banaliteit en seks.
    Seks en banaliteit.
    Gewoon wat rotzooien tussen de soep en de patatten.
    koyaanisqatsi: Banale sex dus... ;-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 15

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .