writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Een Heuse Poppenkast (1)

door koyaanisqatsi

EEN HEUSE POPPENKAST (l)

De veldwachter zijn dag begon al goed: hij had nog maar net de sportpagina's van de maandagkrant op zijn bureau opengeslagen of er kwam een burger het kantoor binnengestapt.
'Goeiemorgen!' zei de burger luid.
'Mmm,' mompelde de veldwachter.
De burger ging met zijn ellebogen op de balie leunen en zei: 'Ik kom klacht neerleggen!'
Moedeloos vouwde de veldwachter zijn krant dicht.
"Hier gaan we weer," vloekte hij tegen zichzelf, "het belooft weer een schitterende dag te worden."
Hij schoof zijnn stoel schurend over de tegelvloer naar achter, duwde zich moeizaam overeind en slofte de burger tegemoet.
'En waarom en tegen wie wenst u klacht neer te leggen?' vroeg hij zuchtend.
'Tegen de naburige gemeente!' antwoordde de burger kort en krachtig.
'Tegen de naburige gemeente...' herhaalde de veldwachter heel wat minder enthousiast.
De burger knikte, moest een paar keer diep slikken en piepte: 'Ja, want wat ik daar heb meegemaakt grenst aan het ontoelaatbare... Wat zeg ik? Overschrijdt het ontoelaatbare.'
De veldwachter ontdekte een dikke laag vuil onder de nagel van zijn rechter wijsvinger en probeerde met zijn duim het viezigheidje weg te peuteren.
'Kan u misschien het één en ander verduidelijken?' bromde hij.
'En of ik dat kan,' knikte de burger fel. 'Het begon al gistermiddag toen ik, onderweg naar de jaarbeurs voor lederwaren, aan de rand van de stad halt hield om in een snackbar de lunch te nuttigen. Terwijl ik zat te wachten op mijn bestelling -een tomatensoepje, een broodje kaas en een grote augurk- stapte daar zo opeens een kabouter binnen. En dus wel een echte kabouter hé... Geen slachtoffer van achondroplasie of gewoon een kleine gast, nee: een kabouter, precies zoals in de kinderverhalen. Nu, die vent had dus een tot aan de rand met water gevulde gieter in zijn hand en stapte met een gezwinde pas naar de nietsvermoedende kassierster om zonder aarzelen de inhoud van dat ding helemaal over haar hoofd uit te kieperen. Nu zou je denken, die vrouw gaat op z'n minst een scène maken, maar nee hoor, dat mens zei gewoon: 'Oeps,' kamde een paar keer met haar vingers door haar drijfnatte haren, wrong zo goed als maar kon haar T-shirt, rok en schort uit en bleef zitten alsof er niks aan de hand was.
Toen zette die bosbessenvreter de gieter op de grond, klauterde op een vrij tafeltje en haalde in één vlotte beweging zijn leuter tevoorschijn.
"Hey hey hey hoy hoy hoy!" klonk het vervolgens van tussen zijn wollige baard. "Ik weet het dames, het is een kleine, maar geloof me vrij: het is een vechter! Dus indien u enige interesse mocht vertonen, ik lig klaar in mijn paddestoel, recht tegenover het gemeentehuis. Sayonara!"
Ik kon mijn ogen niet geloven, dat spreekt vanzelf me dunkt. De kabouter stak zijn geval weer in zijn broek, sprong van de tafel, stak zijn handen in zijn zakken en liep al fluitend naar buiten.
"Meneer," riep ik, in mijn verwarde onnozelheid, "u vergeet uw gieter!"
"Een geschenk voor de maatschappij!" antwoordde de kabouter zonder zich om te keren.
Ik kan u verzekeren, mijn eetlust was bedorven. Mijn maag keerde en keerde en peperde me klaar en duidelijk in: "Gast, geen hap speel je naar binnen, want ik verzeker je: ik kots het meteen weer uit."
En daar zat ik dan: vervloekt, want mijn bestelling kwam er net aan. Het dienstertje, een graatmager ding met een tatoeage van Elvis op haar rechter onderarm, was nog zo zwartgallig om me "smakelijk eten" te wensen. Nu ja, dat kind kon natuurlijk ook niet in mijn maag kijken, anders had ze wel netjes haar mond gehouden. In alle geval: "Niks aan te doen," dacht ik. Betalen en wegwezen was de boodschap. En dus stapte ik op de kassierster toe om zo goed als meteen een, naar mijn nochtans niet gierige mening, fameus gepeperde rekening gepresenteerd te krijgen.
"Driehonderd baarden! Voor tandvulling?!" schrok ik me rot, maar dat mens haalde -min of meer verwacht- alleen maar de schouders op.
Anyway, ik haalde een briefje van vijfhonderd baarden tevoorschijn en kreeg te horen: "Heb je niks kleiners?"
"Nee," antwoorde ik, "anders zou u dat wel gekregen hebben."
"Tsja," siste dat nog steeds drijfnatte mens, 'ik kan niet weergeven. Ga gauw hierover in het benzinestation laten wisselen..."
Onnozelaar die ik was, deed ik dat nog ook. In plaats van te zeggen: "Ga zelf, of stuur die uitgemergelde Elvisfanaat," stapte ik naar buiten, stak de straat over en liep het winkeltje van het benzinestation binnen.
"Wisselen?" reageerde de uitbater -zo'n typische garagefiguur, je kent dat wel: versleten overall, smerige poten, rotte tanden, een in olie gedrenkte pet van Caltex op z'n schedel- 'het is hier wel geen wisselkantoor of een bank hé, vriend... Ben je met de auto?"
"Natuurlijk," knikte ik.
"Wel, ga dan effe tanken, dan geef ik wel weer op je grote geld," luidde het voorspelbare vervolg.
Nu ja, vroeg of laat moest ik toch wat brandstof bijkieperen dus kon maar net zo goed van de nood een deugd maken. Ik dus opnieuw de straat over en mijn auto in. Kwam daar ineens zowat de hele levende inhoud van die snackbar naar buiten gestormd, de druipende kassierster op kop.
"Hou'em tegen! Hou'em tegen! Hij heeft niet betaald!" schreeuwde dat mens terwijl ze zich als een kamikaze voor mijn auto gooide.
De rest van de bende volgde: mannen met opgestroopte hemdsmouwen en gebalde vuisten, vrouwen met handtassen in de aanslag.
"Krijg nou de tering!" vloekte ik, zo hard dat tientallen spuugspetters tegen de voorruit spatten.
En ik kreeg niet eens de kans het raampje neer te draaien om mijn verhaal te doen. Oh nee, ik werd simpelweg letterlijk mijn wagen uitgesleurd en door het stof richting snackbar getrokken.
"Hang'em op!" riep één of andere fascist.
"Sla'em lam!" brulde een geestesgenoot.
Compleet door de omstandigheden overrompeld wauwelde ik zo maar wat en god weet waar ik zou geëindigd zijn als daar niet zo opeens een ouwe vent in camouflagepak mijn vege lijf was komen redden.
"Jullie begaan een grote vergissing," sakkerde hij, zwaaiend met een ivoren wandelstok. "Ik heb alles vanuit mijn boomhut met de verrekijker gevolgd. Die meneer is onschuldig. Deze zaak is een spijtig misverstand. Meneer was alleen maar van plan om te gaan tanken om aan wisselgeld te geraken..."
Vraag me niet hoe die ouwe sloeber zo nauwkeurig kon denken -misschien kon ie liplezen-, maar het was in alle geval een pak van mijn hart dat de sfeer meteen weer omsloeg. Van alle kanten werden er verontschuldigingen naar mijn kop geslingerd, het ene schouderklopje volgde op het ander, één onnozele kwast smeekte zelfs op zijn blote knieën om vergiffenis, en de kassierster was zo gegeneerd dat ze niet meer van mijn betaling wilde weten.
"Meneer," zei ze, bijna huilend, "vergeet de rekening. Ik trek het bedrag wel van het drinkgeld van de serveerster af."
En och, ja, ik wilde beslist geen misbruik maken van de situatie, maar was zo over mijn toeren dat ik me quasi onbewust met haar voorstel akkoord verklaarde. En kan ik dan nu eerst een glas water krijgen alsjeblief, want ik stik van de dorst...'

(wordt vervolgd)





 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Onuitputtelijk, die fantasie van jou.
    Ik vind poppenkast(poppen) eng, je
    weet nooit wat (wie) er achter zit.
    x
    koyaanisqatsi: Ik vind poppenkast fantastisch. :-p
  • RolandBergeys
    Schitterend, ook doorgaan, hé!
    koyaanisqatsi: drie stukskes, deze keer...
  • ivo
    het zit goed in elkaar
    koyaanisqatsi: maar het gaat nog in duigen vallen...

    thnks
  • Ghislaine
    Knap stuk. Ik kijk uit naar het vervolg.
    koyaanisqatsi: dank u zeer
  • gono
    Bangelijk goed, hilarisch en nog zo van die toestanden!
  • messenwerper
    Je bent gezegend met humor, iets wat helaas niet kan aangeleerd worden.
    koyaanisqatsi: maar zit er maar eens mee opgezadeld... (sniksnik)

    thnks
  • aquaangel
    nu deel II nog......leuk dit.. en ergens mee opgezadeld zitten kan best leuk/fijn/gezellig zijn hoor
    koyaanisqatsi: thnks
  • doolhoofd
    Luidop gelachen.
    koyaanisqatsi: Oei, de poppenkast... :-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 15

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .