writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Mijn twee broers,zus zijn dood

door libo

September 91

Als ik het moeilijk heb, laten jullie mij zoeken.
Dikwijls komt er een lichtpuntje .
Help me nu: wat doen we in dit leven.
Geboren worden om toch te sterven.
Waarheen leid dit leven? Het leven van mijn kinderen en mensen waar ik van hou.
Ik kom niet tot rust. Ik zoek jullie. Waarom hou ik me zo aan jullie vast.
Wat zou er gebeuren als ik jullie liet vallen?
Waar zou ik dan nog een houvast vinden?
Als ik het niet goed weet. Heeft dit iets met God, mij en jullie te maken?
Laat mij niet vallen, zo ik al eens twijfel aan jullie.
Geloof dan toch in mij, soms geloof ik in niets en twijfel ik aan alles.
Zelfs aan jullie.Maar heel dikwijls wanneer ik denk, dat jullie waarachtig leven in een andere wereld.
Dan denk ik dat jullie liefde zijn, eenzaam, omdat ik getwijfeld heb,
en dat jullie in de zelfde wanhoop mij zoeken. Zoals ik jullie dan terug zoek.
Maar nu op dit moment, als ik rustig ben zijn jullie er.
Want ik weet niet waar ik die woorden vandaan haal.
Jullie hebben mij ervaringen gegeven en rijper gemaakt, iets wat andere niet kennen.
Rijk van binnen. Ik hecht aan vele dingen geen belang meer. Mijn bloemen hier in huis maken mij al gelukkig.
Als ik buiten kijk, een blik door het venster werp, zie ik rijkdom, anderen zien het niet.
Bedankt omdat jullie mij toch leerden door jullie geest. Ik geloof niet dat jullie voor niets zo jong gestorven zijn. De geest van ons grootmoe is er ik voel ze nog, zij heeft mij ook veel doen inzien.
Ik spreek tot jullie, jullie zijn een stuk Jezus. Ik heb al dikwijls gesproken met de verborgen God of vader ik heb liever onze Heer of Jezus. God is een mysterie van liefde en nog veel meer. Niemand heeft hem ooit gezien. Maar hij is er, dank zij jullie zie ik hem, in het Goede van de aarde bedankt.

In mijn hart ga ik ergens heen,
Daar ben ik nooit alleen.
Er wonen in liefde vele mensen,

een stukje dagboek91 spijtig weg gegooid

 

feedback van andere lezers

  • gono
    Ik zal eens een goed woordje voor je doen hé, het schijnt dat ik die Goddelijke familie nogal redelijk goed ken!
    libo: gono doe dat is want onze bert is ook dood, twee jaar geleden
    heb er genoeg van
    lieve groetjes livina
  • miepe
    "geloven jullie" in plaats van "geloof jullie"

    er zit héél veel gevoel in je dagboek. Het is zo'n ontzettend zoeken naar je plaats en vooral naar je waarde. Ik ben zeker dat die bevraging zal lonen in die zoektocht!

    natuurlijk zullen er zich vele lezers storen aan de leestekens!
    libo: miepke leestekens zal ik aan werken, schrijf over gevoelens,gedachten, zou nog zoveel willen schrijven
    dankje liefs gr livina
  • Theo_Roosen
    God staat steeds naast je, en dat kan in de gedaante van eender wie zijn. In de mensen die je liefhebben, maar ook in de mensen die je haatten, want God overwint haat door liefde. En twijfels zijn menselijk, waaruit wij onze kracht putten om die éne God te beminnen.
    libo: Thro,het doet mij goed echt daaaaaaaaankje
    gr livina
  • RolandBergeys
    gevoelig geschreven.
    libo: Roland, wil jij mij helpen d t leestekens jij bent daar goed in heb ik gehoord
    liefs livina
  • dichtduvel
    Ik vind dit diepmenselijk en schrijnend. Moge je de nodige steun en kracht vinden, Jef
    libo: daaaaaaaaaankje
    liefs gr livina
  • aquaangel
    gevoelig stukje voor jou.

    je titel vind ik wat on-af..

    Mijn twee broers,zus dood
    maak er dan van
    Mijn twee broers en zus zijn dood
    ofzo

    Hier en daar zet je de punt zwevend of strak tegen de nieuwe zin aan. Dat staat slordig vind ik.
    Laatste woord punt en dan spatie voor nieuwe zin doet het fraaier.

    succes xx
    libo: bedankt voor je tips
    liefs gr libo
  • SabineLuypaert
    het zit hem in kleine dingen,
    blij dat je waardering vindt in wat andere niet meer zien, omdat ze niet meer bij de dingen stil staan, enkel spijtig dat het door verdriet en onmacht zover gekomen is. Ik lees iemadn die soms verloren is in zichzelf,
    heel moeilijk. Gelukkig is er de pen om het trachten af te schrijven, dat sterkt

    libo: echt ik ben soms verloren geeft me moed om verder tedoen
    is het de moeite waard sabine
    liefs gr
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .