writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het loslaten

door libo

Augstus1998 loslaten

Een mooie bewolkte dag met wind:
"Neem mijn wensen mee, o jij wind en breng ze weer, vervuld van dromen".

Ik was op weg en ben terug gekomen, laat los en neem afstand, de tijd zal het wel zeggen.
Maar ik heb zo weinig tijd, ik leef toch hier en nu.
Waarom zijn gevoelens zo zwaar beladen, ik verlang naar je, ik wil je strelen,
ik wil van je houden, ik wil met je delen.
Heb ik nu mijn hart weer open gezet zeker,
zelfs voor een hond en mijn vogeltje in zijn kooitje.
Het zou veel gelukkiger zijn in een groot hok,
zijn vleugeltjes zijn verstrikt… eng.

Vandaag is het zo ver, ik breng hem weg, naar waar het vrij kan rondvliegen.
Het loslaten doet pijn. Van iemand of van iets houden is bangelijk.
Moet ik leven met een gesloten hart. Neen dat doe ik niet.

Vlieg kleine vogel… wees vrij.
Vlieg…
Kleine vogel,
hoog...
Boven toren en berg,
over velden en bossen.
Neem mij op je zilveren vleugels.
In wolken van wit en blauw.
Laat me zweven,
in de nevel…
de morgendauw.


een stukje uit mijn dagboek 1998

 

feedback van andere lezers

  • SabineLuypaert
    even afstand nemen om dichter te komen (smile)

    denk dat dit misschien beter in de gedichtenrubriek past
    libo: fijn voor het lezen, ik weet niet goed waar meeblijven
    dichter groetjes livina
  • RolandBergeys
    Mooie beelden, gevoelig geschreven.
    libo: dank je roland het doet me goed
    liefs livina
  • freke
    iets of iemand lifhebben is soms de pijn kunnen verdragen ook.
    Prachtig verwoord.

    Groetjes, Freke.
    libo: dank je freke
    groetjes livina
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .