writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

The Powerless Mutants (intro, door Spock)

door koyaanisqatsi

THE POWERLESS MUTANTS (intro, door Spock)

Het begon spontaan, precies zoals het grote kunst betaamt: zo opeens, voor we het goed en wel beseften, zaten we met z'n vieren in de garage van Pastaboy's ouderlijke woning, respectievelijk op een gitaar, een contrabas, een drumstel en een saxofoon te tokkelen. (Wisten wij veel dat we zouden uitgroeien tot een cultgroep waarover tot lang na het roemloze opdoeken van onze onderneming zou worden gepalaverd.)
De muziek die we speelden, kwam, precies zoals het grote kunst betaamt, recht uit ons hart. Niks, nulkommanul hielden we rekening met de verlangens van eender welk publiek. We maakten songs over de dingen die ons bezighielden. We zongen over de wanhopige dwaaltocht van de homo sapiens, die van een pad was afgeweken dat nooit was uitgestippeld, en er bijgevolg niet in slaagde opnieuw een betere weg in te slaan; we zongen over onze zwakheden, angsten, dromen en teleurstellingen, de toenemende domheid in een maatschappij die barstte van de beschikbare kennis, over de bureaucraten die als idioten aan de touwtjes trokken en dan ook meer onontwarbare knopen dan wat anders tevoorschijn toverden. We zongen over het verstikkende karakter van de volwassenheid, het gebrek aan logica van het politiek correcte denken, de teloorgang van de traagheid, het dubbelzinnige effect van roesmiddelen, het belachelijke sjagrijn van racisme, de arrogantie van het arrivisme en over onze bijna dierlijke obsessie voor het andere geslacht - meer bepaald over de schoonheid van blote tieten, de zaligmakende warmte van een vochtige vagina en de gekmakende uitstraling van de ronde vrouwenkont.
Onze muziek beet, sloeg, stampte, vloekte, beukte, huilde, schreeuwde, raasde... Mijn gitaar schuurde als verwrongen staal, de drumsolo's van Pastaboy donderden als apocalyptische onweders over het landschap van de metropool, D-Cup liet de snaren van zijn contrabas psychedelische tochten doorheen het abstracte koninkrijk Gehoor maken, en de sax van Soulmate greep als een wurgmoordenaar naar de keel van iedere bereidwillige toehoorder. Man, de boel swingde! Ons geluid deed zelfs bedeesde gasten ontploffen en doodbrave grieten al dansend boven de hun van huis opgelegde kwezelachtigheid uitstijgen. Wij maakten geen rock and roll, geen punk, funk, R & B, grunge of wat dan ook, wij maakten gewoon muziek zoals alleen wij het konden. Wij! The Powerless Mutants!

(wordt vervolgd)


 

feedback van andere lezers

  • ivo
    ik ben benieuwd wat het gaat worden ... nu is het goed geschreven en het beloofd meer ...
    koyaanisqatsi: laat ons hopen...

    thnks
  • aquaangel
    pastaboys deed me denken aan de maffia maar dit is een vent met een D-cup ;)) en zijn gitaar is zijn sub...........ben benieuwd hoe dat gaat aflopen.

    kreef direct beelden van een gig waar ik ooit was, death methal in al zijn glorie.

    x


    koyaanisqatsi: zoals altijd, in de harde wereld van de muziekbizniz...?
  • RolandBergeys
    Hey, leuk, hoor. heb by the way ook een D-cup-blues geshreven, je kan hem beluisteren op www.bloggen.be/berline onder MUZIEKDEMO als je wil.
    koyaanisqatsi: moet ik zeker doen!
    thnks
  • lilKim
    Niet zo sappig als je andere verhaaltjes maar desalniettemin goed te pruimen. Eens kijken hoe dit alles afloopt.
    koyaanisqatsi: thnks
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 1 lid: doolhoofd.