writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

The Powerless Mutants (het begin, door Pastaboy)

door koyaanisqatsi

Ik herinner me maar een paar dingen van ons allereerste concert. Ten eerste: we traden gratis op, eenvoudigweg omdat geen hond ons kende, en ten tweede: na amper een handvol decibels te hebben geproduceerd stond het hele café ons met opengevallen mond aan te gapen. We wisten niet wat er gebeurde maar voortgestuwd door onze zenuwen en de adrenaline werkten we zonder de minste hapering ons bescheiden repertoire af, pakten ons boeltje en vertrokken.
Ons tweede optreden was op een fuif, waar we iets minder gratis -we hoefden geen inkom te betalen en kregen elk vijf drankbonnetjes- onze muzikale diensten aanboden.
Daar werden we na afloop van ons optreden al meteen benaderd door een vent, die beweerde een vent te kennen die een vent kende die ons ongetwijfeld een keertje wilde horen. Op onze vraag: 'Waarom?' kregen we als antwoord: 'Omdat ik nog nooit iemand hoorde klinken zoals jullie vanavond klonken.'
Een week later werden we door de vent die de vent kende die de vent kende ontvangen in het kantoor van een bedompte opnamestudio aan de rand van de stad. De vent stelde zich voor als Raymond Poulidor, eigenaar van Poulidor Records, een label dat ons net zo bekend in de oren klonk als de hoofdstad van Madagascar. Hij lulde wat over vage plannen in de bizniz en gaf ons tien minuten in de opnamestudio om hem te laten horen wat we konden. Echt enthousiast leek hij achteraf niet, maar een droevig tronie, een zwaar, ietwat scheefgegroeid lijf, een mankend linkerbeen en een grafkelderstem leenden nu niet meteen tot het uitstralen van veel levensvreugde.
Niettegenstaande beloofde hij zonder aarzelen een paar optredens voor ons te regelen waar gegarandeerd kenners zouden op afkomen. "Kenners?" Wij hadden daar zo onze ideëen over maar kom, de vent bood ons een podium en dat was het enige wat wij verlangden.
We schudden Raymond Poulidor één voor één de hand, lieten hem achter in de ietwat bizarre eenzaamheid van zijn bedrijf en keerden huiswaarts. Echt: sensationeler ging het er bij de aanvang van onze carrière niet aan toe.

 

feedback van andere lezers

  • aquaangel
    heel grappig zoals je Raymond, Poulidor noemt, en ik heb
    in muziekbranche gewerkt en weet dus dat Polydor een
    platenmaatschappij is.

    ik verwacht in het volgende verhaal wel groupies Yeahh
    (V)

    fijne leesbare lengte Koyaan, mijn dank daarvoor


    koyaanisqatsi: GROUPIES!!!????
  • ivo
    het begint te vlotten ...
    koyaanisqatsi: als het maar niet gaat zinken...

    thnks
  • RolandBergeys
    heel grappig, Koya, bijwijlen herkenbaar...
    koyaanisqatsi: thnks
  • feniks
    De titel bruist, het verhaal kabbelt. Op naar het vervolg...
    koyaanisqatsi: zo horen we het graag

    thnks
  • harmandi
    Goed begin, sfeervol neergezet. Sommige vondsten vind ik bijzonderd droog komisch: 'benaderd door een vent, die beweerde een vent te kennen die een vent kende die ons ongetwijfeld een keertje wilde horen' - zo ook de reactie: 'waarom?'

    Heel benieuwd naar het vervolg!
    koyaanisqatsi: thnks
  • lilKim
    Knap hoe je met enkele woorden een heel scène doet leven. En die droge humor die harmandi ook al aangeeft, geweldig!
    koyaanisqatsi: merci zenne
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .