writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

The Powerless Mutants (het einde, door Soulmate)

door KOYAANISQATSI

Poupou vond dat het zo niet verder kon en huurde -in al zijn expantiedrift zonder ons ook maar te raadplegen- een manager in. Die kerel, ene Vincent Vangog, had eerder de carrières van de meidengroepen 'Hotlips' en 'The Booty Queens' op het goede spoor gezet en moest dus nu het reilen en zeilen van The Powerless Mutants gaan bepalen.
Eén ontmoeting met die maniak was voor ons voldoende om een dringend gesprek onder acht ogen te organiseren. "Meneer" Vangog kwam immers meteen aandraven met 'een aangepaste look', een imago van 'de maatschappelijke ladder opgeklommen schorem', 'georchestreerde sexschandalen en vechtpartijen die de verkoop van onze CD moesten stimuleren', en... last but not least: 'aangepaste muziek, die te pruimen zou zijn voor een veel breder publiek dan nu het geval was'.
Zowel Spock, Pastaboy, D-Cup als ikzelf waren het er meteen roerend over eens: als we dit lieten gebeuren zou "The Powerless Mutants" niet langer zo maar een groepsnaam zijn, maar een heuse een profetie. Vincent Vangog zijn gang laten gaan betekende zoveel als zowat onze complete integriteit en identiteit op de brandstapel gooien en herrijzen als een commerciëel product van het type frisdrank. Geen denken aan. We stapten naar Poupou, zetten in zo weinig mogelijk woorden ons standpunt uiteen, kregen te horen dat we een stel ondankbare nietsnutten waren en werden voor de keuze gesteld: Ofwel lieten we ons stinkend rijk maken door Vangog, ofwel pakten we ons boeltje en zorgde Poupou er eigenhandig voor dat we nooit meer ook maar één noot op CD zouden krijgen.
De keuze was snel gemaakt. The Powerless Mutants hielden in een vingerknip op te bestaan. Wij wilden muziek maken, maar verder waren er nog andere dingen in het leven. Spock had er altijd al van gedroomd antropoloog te worden, Pastaboy wilde Afrikaanse geschiedenis gaan studeren, D-Cup zag er geen graten in zijn vader te gaan helpen in diens koffiebranderij en ik deed niks liever dan opnieuw poppenkast te gaan spelen in kleuterscholen.
Poupou piste razernij, dreigde met een proces wegens contractbreuk, maar stelde zich meteen tevreden met ons voorstel dat hij alle opbrengsten van onze CD-verkoop in zijn op geld beluste zakken mocht steken.
Natuurlijk zorgde hij er voor dat het compleet onverwachte einde van The Powerless Mutants als een bom bij het publiek insloeg, waardoor de verkoop van de CD -de enige dus die er ooit zou komen-, naar fenomenale hoogten steeg en wij meteen het etiket "cultgroep" kregen opgeplakt. Het kon ons in feite geen ene moer schelen. De pers bewoog hemel en aarde om ons te interviewen, bedacht de meest waanzinnige verhalen om onze zogezegde split uit te leggen, maar voor ons was het amen en uit. We hadden geproefd van 'het wereldje' en de smaak was ons niet bevallen. Onbegrip werd langs alle kanten op ons afgeschoten, maar het waren losse flodders die van onze schouders gleden als waterdruppels onder de douche. We bleven samenkomen in de garage van Pastaboy's ouders, jengelden nog enkele maanden door, tot we vonden dat het genoeg geweest was en we ons full time met onze rustiger bezigheden gingen inlaten. We hebben er nooit spijt van gehad.

THE END

 

feedback van andere lezers

  • feniks
    Ik heb begin en eind gelezen. En beide goed bevonden.
    Het verhaal heeft een nonchalance van hier tot ginder, wat het tussendoor-gevoel redelijk versterkt.
    Niettegenstaande dat kan ik dit wel waarderen!
    KOYAANISQATSI: thnks
  • aquaangel
    is het niet saai voor D-cup in de koffiebranderij?
    ik zou er onwel worden haha

    graag gelezen ja dat wel xx
    KOYAANISQATSI: geloof me, het leven in een koffiebranderij kan hels avontuurlijk zijn...
  • RolandBergeys
    Een muzikale loutering, graag gelezen.
    KOYAANISQATSI: graag gedaan
  • ivo
    hapy end always good ..

    KOYAANISQATSI: thanks
Er zijn 7 bezoekers online, waarvan 0 leden: .