writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

In het Spoor van... (1)

door koyaanisqatsi

Detectieves Hapklaar en Stoppel hadden nog maar net aangebeld of de voordeur werd voorzichtig geopend. Het hoofd van een verzorgde dame van middelbare leeftijd kwam tevoorschijn met de vraag: 'Zijn jullie de heren van de politie?'
Hapklaar knikte en zei: 'Officieren Hapklaar en Stoppel, mevrouw, lokale recherche. U had gebeld?'
De dame antwoordde niet. Ze trok de deur verder open en liep naar binnen, wat blijkbaar zoveel wilde zeggen als: Komt u dan maar mee.
De agenten in burger gingen de dame achterna, een korte gang in die gevolgd werd door een openstaande deur die uitgaf op een moderne, ietwat kale living vol postuurtjes en kleine beeldhouwwerkjes van naakten.
'Wenst u iets te drinken, heren?' vroeg de dame.
'Koffie, of nee, thee graag,' antwoordde Stoppel.
'Thee, of nee, koffie graag,' zei Hapklaar zo goed als gelijktijdig.
De dame stapte een kleine keuken binnen en riep: 'Gaat u maar zitten! Ik ben zo terug met uw bestelling!'
"Bestelling?" dacht Hapklaar, zonder zijn verstand er verder te laten op ingaan.
Stoppel stuurde zijn ogen langs de verzameling blote figuren. Het betrof zowel mannelijke als vrouwelijke naaktmodellen, het ene al voluptueuzer dan het ander, maar zonder uitzondering mooi; tenminste voor zover de rechercheur met zijn beperkte kennis van zaken kon oordelen.
'Beetje geobsedeerd door bloot...' concludeerde hij mompelend.
Hapklaar keek ook eens gauw rond en antwoordde, overtuigd van zijn gelijk: 'En bi...'
'Zo, heren...'
De dame kwam terug uit de keuken. Ze zette een koperkleurig dienblad met Arabische inscripties op het salontafeltje neer en schonk een kopje thee en een kopje koffie uit.
'Dat was snel,' merkte Stoppel, min of meer grappend bedoeld, op.
'Een goede gastvrouw is altijd voorbereid op onverwacht bezoek,' antwoordde de dame.
'En ons bezoek is niet eens onverwacht,' liet Hapklaar zich ontvallen. Hij was in een haastige bui en wilde dat de dame maar meteen duidelijk maakte waarom ze de politie had gebeld.
'Ja, dat is is waar,' antwoordde de dame met een glimlach die bekende dat ze zich een beetje betrapt voelde.
'Mooie verzameling hebt u hier...' sneed Stoppel, tot Hapklaars ergernis, een onderwerp naast de kwestie aan.
'Vindt u?' vroeg de dame terwijl ze naar een klein kastje naast de teevee liep.
'Bent u misschien kunstenares?'
'Was dat maar waar?' giechelde de dame droogjes terwijl ze in het kastje ging.
Hapklaar gaf Stoppel een tik met zijn voet en gebaarde dat hij maar beter gauw van zijn thee kon drinken.
'Koekje, heren?'
De dame zette een zwarte blikken trommel op tafel met een deksel waarop een weinig acceptabel erotisch tafereel stond afgebeeld: een copie van een vergeten Romeins schilderij dat de copulatie tussen een vrouw en een ezel afbeeldde.
Hapklaar en Stoppel bedankten.
'We zijn zo geen euh... snoepers, mevrouw...' zei Stoppel verontschuldigend.
De dame zette zich in een armstoel recht tegenover de rechercheurs neer, keek beide mannen beurteling loodrecht in de ogen en vroeg vlakaf: 'Jullie zijn toch niet gegeneerd door het deksel?'
'Hoe komt u erbij,' lachte Hapklaar nerveus.
Stoppel dacht even na en zei: 'We zijn wel andere dingen gewend, mevrouw.'
'Ja, dat zal wel,' zei de dame. 'Ik kan me bevoorbeeld inbeelden dat er vrouwen zijn die jullie met een smoesje laten oproepen om eens een lekkere beurt te krijgen... Nietwaar, heren? Zo'n ervaringen zullen jullie toch wel al hebben opgedaan?'
Hapklaar, normaal niet op zijn mond gevallen, verstomde. En tot zijn grote verbazing flapte de eerder bedachtzame Stoppel er zonder aarzelen uit: 'Nou nee, mevrouw, zoiets hebben we nog niet meegemaakt. Wel eens een flikker die...'
Een rake elleboogstoot in zijn zij legde Stoppel het zwijgen op. Hapklaar herpakte zich, hing de koele kikker uit door rustig van zijn kopje koffie te nippen en zei: 'Beste dame, de politie nodeloos oproepen is een dure grap. Een dure grap die nog flink kan oplopen als er oneerbare voorstellen bij te pas komen. Dus... '
'...wordt het hoog tijd dat u naar het lijk komt kijken,' onderbrak de dame.
'Lijk?!' klonkt het uit twee monden tegelijk.
De dame stond alweer recht en verzocht de detectieves met een wenkend gebaar haar te volgen. Ze loodste hen door een rommelkamertje dat uitgaf op een weelderige tuin waarin -een verrassing kon het niet worden genoemd- enkele naakte standbeelden stonden opgesteld.
'Daar, ' wees de dame, die halfweg de tuin halt hield, 'achter mijn namaak-David, daar ligt hij...'
Hapklaar en Stoppel keken mekaar heel even aarzelend aan en stapten dan verder. Zowaar, achter een namaak-David wiens hoofd en schouders onder de duivenstront zaten, lag het levenloze lichaam van een man in rokkostuum.
'Een goochelaar?' grinnikte Hapklaar. Hij was ondanks zijn harde karakter nog steeds niet echt opgewassen tegen confrontaties met lijken en verviel -waarschijnlijk was het een simpel soort psychologisch afweermechanisme- telkens weer in ongemeende zwartgalligheid.
Stoppel zuchtte, hurkte naast het lijk neer en zag meteen dat er een paspoort in de rechterhand gekneld zat. Hij haalde een rode zakdoek met witte bollen tevoorschijn, legde deze in zijn eigen rechterhand en plukte het kleinood voorzichtig van tussen de luguber grauwe, stijve vingers van de ongelukkige.
''t Is een Canadees. Ene Cedric Leconférencier...'
'Wel erg vriendelijk van die lobbes,' reageerde Hapklaar, 'dat hij zijn papieren zo netjes bij de hand heeft gehouden. Bespaart ons al meteen een hoop werk.'
Stoppel stak het paspoort terug op zijn plaats, stond recht, haalde zijn mobiele telefoon tevoorschijn en riep 'het labo' op.
'Hier is duidelijk werk aan de winkel,' zei hij, nadat hij de nodige gegevens had doorgespeeld om een onderzoeksteam op te trommelen.
Hapklaar mompelde iets onverstaanbaars en zei: 'Kom, laat ons ondertussen maar van onze "bestelling" gaan genieten,' waarop hij Stoppel een schouderklopje gaf en hem opnieuw mee naar de living vol blote beeldjes troonde.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Lekker begin, haha.
    Leuke namen weer.
    x
    koyaanisqatsi: Oei. Weer zo'n geschift verhaal. Veel sterkte. ;-)
  • ivo
    grappig uit de hoek, cliche's naar de grappa kant, maar best wel leuk om te lezen
    koyaanisqatsi: thnks
  • Ghislaine
    Je pakt jouw lezers bij het nekvel en sleepte ze mee. Dit beloof ik op de voet te volgen.
    koyaanisqatsi: opgepast voor de valstrikken...
    thnks
  • RolandBergeys
    weer grappig, Koya! Ik haast me naar 't vervolg
    koyaanisqatsi: niet over het lijk struikelen aub...
Er zijn 7 bezoekers online, waarvan 0 leden: .