writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

De Wet

door koyaanisqatsi

Cnodder had zijn fiets nog maar net in de gang gezet of Carolientje kwam de woonkamer uitgelopen.
'Papa, papa!' riep ze, 'de meneer van de Wet is er!'
'De meneer van de Wet?' vroeg Cnodder.
Carolientje knikte en liep weer naar binnen. Cnodder haalde zijn knapzak uit zijn zadeltas, zuchtte vermoeid, dacht: 'Welke vervelende stofzuigervertegenwoordiger heeft Agnes nu weer binnengelaten?' en betrad op zijn beurt de woonkamer.
Daar stuitte hij op een verrassing die kon tellen. Agnes, zijn vrouw, zat op haar hurken de benen te masseren van een gespierde vent met kort geblondeerd haar, die volkomen ontspannen (en in zwembroek!) in Cnodders armstoel hing. Binnen Agnes' handbereik, op de hoek van de tafel, stond het flesje groene olie dat Cnodder als een relikwie bewaarde voor de zeldzame keren dat hij zijn benen ter voorbereiding van een voetbalwedstrijdje met de veteranen insmeerde.
'Wat mag dit te betekenen hebben, Agnes?' vroeg Cnodder terwijl hij zijn knapzak op tafel liet vallen.
Agnes draaide zich even om, wisselde een vreemde, nog meer verwarring scheppende blik met haar echtgenoot, gaf geen antwoord en masseerde verder.
'Augustus Cnodder?' vroeg de geblondeerde vent terwijl hij aan zijn kin krabde.
'Inderdaad,' gromde Cnodder, 'en wie mag u wel zijn?'
'Heeft uw dochtertje dat niet verteld?'
Cnodder wierp een blik naar Carolientje. Het meisje had zich op haar vaste stekje, tussen haar poppen, naast de sofa, ge´nstalleerd en borstelde de haren van haar nieuwste aanwinst: een vlasblonde meisjespop die kon spreken, huilen en giechelen als een taterwijf.
'Volgens mijn dochter bent u de meneer van de Wet, wat dat ook moge betekenen...'
De geblondeerde vent grijnsde triomfantelijk en gaf een hoofdknikje.
'Dat betekent wat het betekent, nietwaar?' zei hij. 'Ik ben van de Wet, niks meer, niks minder.'
Agnes graaide het flesje groene olie van tafel, liet een kleine hoeveelheid in haar linker handpalm lopen, verdeelde het spul al wrijvend over beide handen en drukte vervolgens haar glimmende vingers in de dijen van de vent die het aangename karakter van de aanraking demonstreerde door zijn ogen te sluiten.
'Moet u eens horen,' zei Cnodder, 'ik ga even douchen, en als ik terug naar beneden kom wil ik u hier niet meer zien.'
Agnes keek opnieuw naar haar man, schudde onbegrijpend het hoofd en begon, alsof ze iets goed te maken had, nog wat steviger te masseren.
'Dat volstaat voor vandaag, mevrouw Cnodder,' zei de vent terwijl hij de ogen weer opende. Agnes gehoorzaamde meteen, stond recht, pakte het flesje groene olie op en liep naar de keuken. Cnodder realiseerde zich opeens dat zijn vrouw niets anders droeg dan haar laatst aangekochte zwarte string -ze had er tientallen, in diverse kleuren- en dat haar figuur er ondanks de in de loop der jaren aangekomen kilootjes nog best mocht wezen. Door dit plotse besef vuurde hij instinctief een jaloerse blik in de richting van de zogenaamde meneer van de Wet die niet alleen, zoals Cnodder vreesde, zijn ogen de kost gaf maar bovendien onbeschoft begon te likkebaarden.
'Papa,' zei Carolientje, die zo opeens naast haar vader stond en aan de panden van zijn halflange jas begon te trekken. 'Ik moest je dit briefje geven... Van mama...'
Cnodder nam een kleine, witte envelop in ontvangst, haalde er een verfomfaaid velletje papier uit, aaide zijn dochtertje over het hoofd en gebaarde dat ze terug met haar poppen kon spelen. De meneer van de Wet kreunde, strekte zich als een ontwakende kat uit, sloeg de handen in nek en sloot opnieuw de ogen.
"Allerliefste Augustus," begon Cnodder te lezen. "Je bent altijd een goede vader en echtgenoot geweest en zonder meer een deugdzaam mens. Als het aan mij lag, zouden we samen blijven tot het einde der dagen maar het lot heeft er vandaag anders over beslist. De Wet heeft zich in de vorm van een net zo onverzettelijke als onweerstaanbare man aangediend en moet gehoorzaamd worden. Voor je eigen bestwil, en omwille van mezelf en -vooral!- Carolientje, vraag ik je dan ook om te vertrekken. Tegen de tijd dat je dit briefje hebt uitgelezen staat je bagage klaar in de gang. Neem alsjeblief geen afscheid, want dat zou echt te pijnlijk zijn -ook voor Carolientje, dus laat haar liever in alle rust verder spelen met haar poppen.
Liefste Augustus, ik kan je niet genoeg bedanken voor de mooie jaren die je me hebt geschonken maar nogmaals: maak de zaken niet erger dan ze al zijn en vertrek. Meteen!
Je liefhebbende echtgenote, Agnes."



 

feedback van andere lezers

  • ivo
    zo gaat het bij mensen die in een gedachtenbrij van cirkeldenkende evidenties terecht komen. Zij gaan als advocaten een wetmatigheid ondergaan, waardoor de realiteit, waarin ze leven, plots anders wordt en de logica, die tot toen altijd gold, plots anders ervaren en benaderen.
    Totdat de werking van het gedrogeerd denken is uitgewerkt en men uit schaamte ziet dat men niet meer terug kan.

    Mooi neergeschreven en vooral zeer goed doordacht geschreven
    koyaanisqatsi: thnks
  • Gaya
    Verrassend!!!
    Nu hoor ik eigenlijk te zeggen " ach wat zielig voor die man", Zeker als er zo over iemands gevoelsleven heengefietst wordt.
    Ik geef het toe, heb er erg om moeten lachen. Erg leuk en vlot geschreven!
    Hoe kom je erop?

    Gr Gaya
    koyaanisqatsi: geen flauw idee hoe ik er op kom eigenlijk...
    vond het zelf toch een beetje griezelig, maar dat zal wel aan mijn paranoia liggen...
  • jbrouns
    Graag gelezen dit, met een brede glimlach, ben benieuwd naar wat "de Wet" dan wel voorstelt. Vreemd vind ik wel dat Cnodder niet onmiddellijk gezien had dat Agnes enkel een string droeg. ciao
    koyaanisqatsi: er is wel meer vreemd aan het verhaaltje, niet?

    thnks
  • aquaangel
    de wet?
    ik doe niet aan wetten, regels zijn er om te overtreden ;)

    (natuurlijk jok ik wel eens........misschien ook nu)

    Ik vind het een leuk verhaal. Cnodder deed me aan Noddie denken maar dat was toch een postbode.............ach die komen en gaan ook langs elke brievenbus.........en er blijft wel eens post hangen ;)
    koyaanisqatsi: maar zonder regels was de leut van de overtreding onbestaande...
  • Ghislaine
    Heerlijk mee kunnen lachen. Hoe verzin je het. Uitstekend +8
    koyaanisqatsi: En dan probeert een mens drama te schrijven... sniksnik...
    thnks
  • RolandBergeys
    Ja, met een brede glimlach gelezen, een typisch Koya-verhaaltje, soms intrigerend, soms hilarisch, soms anderen op een verkeerd been zettend, enfin, je weet wat ik bedoel: uitstekend + euh... 9.
    koyaanisqatsi: thnks Master R.
  • fenk
    Dura lex sed lex.

    Dit verhaal heeft het allemaal: idee, opbouw, dialogen, taalgebruik.
    Je bent een van de zeldzame echte talenten hier.
    Lees je soms de verhaaltjes van Hugo M. in Humo? Zelfde genre.
    Ook ik heb me ooit aan het genre gewaagd ("Reetman", of het iets mindere "Cafe Banus"). Laat me bij gelegenheid weten wat je er van vindt. Ik beschouw jou als de specialist ter zake.
    koyaanisqatsi: jij bent Reetman??? dat was pas een gezapige viezerd...
    thnks
  • Wee
    Vind het ook wat griezelig, dat matte sfeertje, dat kind met haar poppen. Nee, geen humor, triest en weird en ja, dramatisch.
    Maar verrukkelijk om te lezen.
    xxx
    koyaanisqatsi: Thnks. Had dit graag verder uitgewerkt tot een langer verhaal maar dat is er nooit van gekomen...
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .