writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Carolientje (2)

door koyaanisqatsi

2

'Waar is dat schepseltje?'
De met man de dikke grijze walrussnor hefte zijn balpen van zijn atomaschrift en wees er mee over zijn schouder naar het donkere vertrek achter hem.
'Mijn excuses, Peelman, dat ik zo laat ben, maar het was vandaag weer het dagje. Hoe dan ook, u kan nu naar huis. Het heeft geen zin nog langer overuren te maken, ik los dat zaakje hier wel op.'
Peelman, de walrussnor, blies door zijn neus, keek naar buiten, de duisternis in, alsof hij wilde zeggen: 'Tja, nu hoeft het ook niet meer, het is toch al donker,' legde zijn balpen in een houten pennendoos op de hoek van zijn bureau, sloeg het atomaschrift dicht, stond recht en liep naar de kapstok in de hoek om zijn jas te pakken.
'En, Vanwallendaal, alles goed met vrouw en kinderen?' vroeg hij, terwijl zijn rechterarm in de mouw van zijn jas schoot.
Vanwallendaal haalde onverschillig de schouders op, mompelde: 'Een goeie avond nog, Peelman,' en liep naar het donkere vertrek.
Daar zat Carolientje in een hoek, op een krukje, haar handen rustend in haar schoot, haar ogen half dichtgeknepen, te wachten op wat komen zou. Naast haar brandde een kaars die met gestold kaarsvet was vastgezet op een roestige, buiten werking gestelde koelkast. Voor de rest was het vertrek leeg; een kleine, gescheurde prullenmand van rood plastiek niet te na gesproken.
Vanwallendaal haalde een zaklantaarn uit de diepe zak van zijn lange stofjas, blies, terwijl hij de zaklantaarn aanstak, de kaars uit, boog zich naar Carolientje toe, snoof de geur van haar haren op en zei: 'Wel, poppetje, vertel eens: waar haalt u het vandaan collega-ambtenaar Peelman in verwarring te brengen door op afdeling Drie A een stempel te komen vragen die op afdeling Drie B moet bekomen worden?'
'Dat is een misverstand,' antwoordde Carolientje, terwijl ze van het krukje wipte. Maar Vanwallendaal pakte haar bij haar frele schouder, zette haar terug en zei, half grinnikend: 'Een misverstand. Jaja, dat zal wel... Luister eens, poppetje, volgens mij heeft u gewoon een zwak voor walrussnorren. Het is heus niet de eerste keer dat een lekker poppetje zogezegd per vergissing op afdeling Drie A terecht komt. Dat kan geen toeval zijn. Lekkere poppetjes vallen wel vaker voor rijpere mannen. En blijkbaar hebben rijpere mannen met een walrussnor nog dat ietsiepietsie meer, dat zulke poppetjes hun laatste schroom wegneemt; en dus worden ze vrijpostig, héél vrijpostig. Want anders zouden ze het nooit in hun hoofd halen een voet op afdeling Drie A te zetten. Verdorie, de benaming zegt het zelf al: afdeling Drie A; daar blijft ieder mens met gezond verstand toch weg.'
Vanwallendaal rechtte zijn rug en zette zijn handen zelfvoldaan op zijn heupen, alsof hij er van overtuigd was dat zijn welbespraaktheid Carolientje met verstomming zou slaan. Maar tot zowel zijn verbazing als ergernis antwoordde Carolientje zonder de minste aarzeling: 'Daar kan ik het alleen maar mee eens zijn, meneer.'
'Uh...'
Een plots opgekomen droge kriebel in de keel ontnam Vanwallendaal zijn spraakvermogen. Dat gebeurde wel meer als de stress hem te pakken kreeg, maar dat was meestal wanneer zijn superieuren hem om één of andere reden het vuur aan de schenen legden, niet wanneer hij tegenover iemand stond die hij complexloos als zijn mindere beschouwde.
'Meneer?' vroeg Carolientje ongerust, 'gaat het?'
Vanwallendaal schudde het hoofd en doofde gauw zijn zaklantaarn om te vermijden dat Carolientje zijn rood aanlopende gezicht zou zien. Op dat ogenblik sloeg de immense klok van de kathedraal even verderop negen uur.
'Jongens, is het al zo laat?!' schrok Carolientje na de laatste klokslag. Maar Vanwallendaal had van het luide, metalen gedreun geprofiteerd om er ongehoord van tussen te knijpen en haar in het aardedonker achter te laten.

 

feedback van andere lezers

  • Ghislaine
    Van de muur naar de kast en vice versa.
    koyaanisqatsi: thnks
  • ivo
    sterk gedicht doet me denken aan die reeks die hier ooit heeft gestaan over de bureaucratie ... mooi hoor
    koyaanisqatsi: gedicht??
  • Mistaker
    Sterk!

    Groet,
    Greta
    koyaanisqatsi: thnks
  • werner
    knap, very entertaining indeed...
    koyaanisqatsi: thnks
  • RolandBergeys
    -frêle schouder, neen?

    Wederom Koyaanisqatsisknap!
    koyaanisqatsi: wederom dank Roland
  • muis
    Vlotjes en graag gelezen
    groetjes
    koyaanisqatsi: thnks
  • erinneke
    sterk, ik ben nog steeds geboeid
    koyaanisqatsi: oei? zullen we je komen losmaken?

    thnks again
  • thijl
    Wat een kafkaiaanse toestanden! Prima geschreven. Ik blijf volgen.

    Vrijblijvend tipje:

    -hefte zijn balpen --> hief zijn balpen
    koyaanisqatsi: thnks
  • aquaangel
    Frêle ipv frele ;))

    hoe is het met je luc...?
    xxx
    koyaanisqatsi: idd...

    busy... too busy...

    xxx
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .