writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Carolientje (3 -2de vervolg)

door koyaanisqatsi

3 (2de vervolg)

Carolientje sloeg de ogen neer, stond recht, liet haar regenjas van haar frele schouders glijden en begon haar hemdje los te knopen..
'Uw laarzen mag u gerust aanhouden, uw laarzen mag u gerust aanhouden!' benadrukte meneer Maviglia.
Salinas wist met zichzelf geen blijf. Begon te nagelbijten, stamelde: ''t Is maar voor heel eventjes, juffrouw Carolientje,' maar dan zo stil dat hij de enige was die zijn woorden verstond.
Toen zwaaide plots de dubbele deur van de zaal open en donderde Vanwallendaal naar binnen.
'Ik protesteer!' riep hij, met theatraal geheven hand, 'want dat is nu precies wat dat poppetje wil: uit de kleren gaan! Ze heeft immers een zwak voor rijpere mannen en wat is doeltreffender om het hoofd van een rijpere man op hol te brengen dan uit de kleren gaan?!'
'Meneer Vanwallendaal!!' De Voorzitster sloeg een hand op de tafel, sprong recht en vuurde een vlammende blik op Vanwallendaal af. 'U weet maar al te goed dat u als ambtenaar in stofjas geen toegang hebt tot het Tribunaal, tenminste wanneer er een zitting plaats heeft! Trouwens, uw plotse inval verraadt een ontoelaatbaar geluistervink!'
'Ja-ja-ja,' gromde Vanwallendaal met zijn vuisten in zijn zij, 'een stagiair mag wel de defensie van een aangeklaagde op zich nemen maar een ambtenaar in stofjas wordt als te achterlijk voor het volgen van een proces beschouwd. Een schande, dat is het!'
'Dan had u maar wat langer naar school moeten gaan, meneer Vanwallendaal,' snauwde de Voorzitster, 'dan was u niet veroordeeld geweest om heel uw carrière in de onderste echelons te blijven hangen.'
'Dat, mevrouw de Voorzitster, dat... Is een slag onder de gordel! Een rake slag onder de gordel!'
Vanwallendaals ogen vulden zich met tranen, zijn opvallend rozige onderlip begon te trillen. Overvallen door een vlaag van wanhoop zocht hij angstvallig naar begrip in de ogen van de aanwezigen. Maar niemand, behalve Carolientje -en die bezorgde hem alleen maar ergernis- gunde hem ook maar een blik. De meeste toeschouwers staarden verveeld naar het plafond of naar de tippen van hun schoenen, met slechts één verlangen: namelijk die sukkelaar van een ambtenaar in stofjas zo snel mogelijk te zien afdruipen, zodat het proces kon verder gaan. Vanwallendaal begreep de boodschap. Hij snoof een keer diep, veegde met de rug van zijn linker hand de eerste tranen weg en maakte rechtsomkeer.
'Mevrouw de Voorzitster, ook ik protesteer, zij het om een heel andere reden! Misschien zou inderdaad na ontkleding kunnen blijken dat de aangeklaagde de anatomie van een kind heeft, maar daarom is zij het nog niet. Per slot van rekening kan niemand van ons in haar hoofd kijken, en het is toch daar dat bepaald wordt of iemand een kind is of een volwassene.'
Blijkbaar had Salinas van de onverwachte ordeverstoring gebruik gemaakt om zijn gedachten te ordenen. Hij sprak zijn woorden met zoveel overtuiging uit dat hij er zelf door werd verrast en zag zich aangemoedigd door de begripvol knikkende Voorzitster om er nog een schepje bovenop te doen. 'En zeg nu zelf, Mevrouw de Voorzitster, de schaamteloze bemoeizucht van een ambtenaar in stofjas, én de manier waarop hij over de aangeklaagde oordeelt, duidt alweer op de in onze maatschappij alomheersende vooringenomenheid van rijpere mannen ten overstaan van jonge dames. Geen wonder dan ook dat de aangeklaagde hier, op het Ministerie van Certicifaten en Aanverwante Administratieve Creaties, waar rijpere mannen zowel letterlijk als figuurlijk de plak zwaaien, in deze voor haar uitermate penibele situatie verzeild is geraakt. Ten onrechte!'
'Ik protesteer, op mijn beurt!' bromde meneer Maviglia. 'De Defensie overdrijft schandalig en verdraait de feiten. Ja, wij mannen van rijpere leeftijd zijn hier in de meerderheid, dat is waar, maar dat betekent nog niet dat wij het hier grenzeloos voor het zeggen hebben. Mevrouw de Voorzitster, bent u , als Voorzitster van dit Tribunaal, niet het sprekende bewijs van het tegendeel?! En ben ik daarstraks niet door een dame -een dame in een uitermate koket mantelpakje, dat mag ook wel eens worden gezegd-, aangewezen om als Openbare Beklager te fungeren?! Wel dan za...'
De Voorzitster legde meneer Maviglia met een opgeheven hand het zwijgen op, dacht even na en repliceerde: 'Meneer Maviglia, u weet net zo goed als ik dat ik vandaag Voorzitster van het Tribunaal ben omdat meneer Van Albedaa, toeval of niet, een leeftijdgenoot van u, vandaag per se wilden gaan golfen. En de dame in het lila mantelpakje is, zoals wij op de aangeklaagde na allemaal weten, uw om haar gewilligheid bekend staande echtgenote. Dus, zo ver zit de Defensie er nu ook weer niet naast. Maar dat op zich betekent nog niet dat de aangeklaagde hier onterecht terecht staat. Hoe dan ook, voorlopig wordt uw eis dat de aangeklaagde zich moet ontkleden teniet gedaan. Ik schort de zitting voor onbepaalde tijd op, omdat ik de aangeklaagde eerst onder vier ogen wens te spreken. U kan dus, tot nader order, allemaal aan het werk gaan.'
Meneer Maviglia liet zich als een geboren defaitist op zijn stoel vallen terwijl de overige aanwezigen zich mompelend naar buiten begaven. Een opschorting van het proces was wel het laatste waar ze op hadden gerekend. Nu moesten ze aan de slag, terwijl ze zonder uitzondering hadden gehoopt op een rustige dag; een dag zonder stempels, zonder papieren, zonder klassementen, zonder vervelende burgers die op hun strepen kwamen staan, hun rechten voor één of ander akkefietje kwamen opeisen, of zich domweg van ministerie hadden vergist en wegwijs moesten gemaakt worden. Ook Salinas vertrok, na nog heel even naar Carolientje te hebben geknipoogd terwijl hij een optimistische duim opstak.
De Voorzitster nam haar stapel papieren weer onder arm, stapte op Carolientje toe, legde een arm om haar schouders en zei: 'Kom, meisje, wij gaan eens eerst samen gezellig een bakje koffie drinken...' hetgeen voor de nog steeds in zijn stoel hangende meneer Maviglia voldoende was om er als Openbare Beklager de brui aan te geven.




 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Wat een mooi woord: echelon, ik kende het niet.
    x
    koyaanisqatsi: Van Dale staat vol mooie woordjes... ;-)
  • erinneke
    ik blijf graag verder lezen
    koyaanisqatsi: en ik schrijven...

    thnks
  • ivo
    ik volg met uitstekend - want dit is zo leuk
    koyaanisqatsi: thnks
  • aquaangel
    en liefs
    koyaanisqatsi: xxx
  • RolandBergeys
    en ik volg ook weeral, zie!
    koyaanisqatsi: yep!

    thnks
  • Mistaker
    Leuk!

    Groet,
    Greta
    koyaanisqatsi: thnks
  • muis
    ...het vervolg graag:)
    groetjes
    koyaanisqatsi: thnks
  • thijl
    ' het Ministerie van Certicifaten en Aanverwante Administratieve Creaties' , wat een vondst! ;-) Graag gelezen, en ik ben weer geimponeerd!

    Vrijblijvende tipjes:

    -vandaag per se wilde gaan golfen. ('wilde' want enkelvoud)

    -U kunt dus (kan=kunt)
    koyaanisqatsi: thnks
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .