writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Carolientje (7)

door koyaanisqatsi

7

'Salinas!'
'Ssst... En nee, ik ben Salinas niet, al kan ik wel begrijpen dat u mij met hem verwart. Ik ben de laatste om tegen te spreken dat we als twee druppels water op mekaar gelijken, maar ik kan u verzekeren, juffrouw: we zijn niet eens familie; zelfs geen verre familie.'
Uit het niets kwam hij zo opeens voor Carolientje neer hurken: een jongeman, die Carolientje, tot haar grote spijt ten onrechte, voor Salinas hield. Ze had er geen flauw idee van hoe lang ze al volslagen hulpeloos, nog steeds gebonden als een worst, op de koude vloer lag, maar het moest al vreselijk lang zijn. Haar hele, frele lichaam stond stijf van de pijn en tot overmaat van ramp voelde ze al enige tijd dat ze moest drukken.
'Maakt u me alsjeblief los,' fluisterde ze, 'ik moet dringend naar het toilet.'
De jongeman klakte met zijn tong, schudde het hoofd, trok een verveelde grimas, keek om zich heen, krabde zich op het hoofd, peuterde heel even in zijn rechter oor, haalde een stofje uit zijn linker ooghoek en zei: 'Daar ben ik niet toe bevoegd. U zal moeten wachten tot de Schunnigaard u wenst te ontvangen.'
'Maar ik moet echt...' hijgde Carolientje, 'straks doe ik het in mijn broek. Kan u hem dan niet vragen of u me los mag maken?'
'De Schunnigaard?' schrok de jongeman. 'Vragen aan de Schunnigaard of ik u los mag maken. Ja-a-a, juffrouwtje, kan u misschien nog iets waanzinnigers bedenken?! Blijkbaar hebt er u geen flauw idee van wie de Schunnigaard is. Op zich wel vreemd, want normaal gezien worden hier alleen mensen afgeleverd voor wie zijn bestaan geen geheim is. Waaruit ik alleen maar kan opmaken dat u wel een heel bijzonder gevalletje moet zijn.'
'Ik zou het niet weten,' kreunde Carolientje -zelfs praten begon stilaan een pijnlijke zaak te worden-, 'ik ben van mening dat ik hier eerder per ongeluk verzeild ben geraakt. Als ik Mevrouw van Calixberghe haar raad niet in de wind had geslagen, dan was ik hier nooit aanbeland.'
'Mevrouw van Calixberghe!' De jongeman veerde met een sprongetje recht en sperde zijn ogen wijdopen. 'U hebt raad gekregen van Mevrouw van Calixberghe?! En die raad ook nog eens in de wind geslagen?!'
Het lag op Carolientjes tong om Greta Gabors geheim te onthullen. Maar het vooruitzicht om daarna haar hele verhaal te moeten doen, was er te veel aan. Ze sloot haar ogen en probeerde de alsmaar toenemende druk op haar endeldarm te vergeten, hetgeen maar deels lukte.
'Hebt u er dan misschien enig idee van hoe lang ik hier nog moet liggen?' vroeg ze, nog steeds met de ogen gesloten.
'Tuurlijk,' antwoordde de jongeman, 'tuurlijk. Tot de voetbalwedstrijd is afgelopen.'
'De voetbalwedstrijd?'
De jongeman knikte.
'Tuurlijk, het is vanavond toch de absolute topper op televisie.'
Carolientje opende moeizaam haar ogen en keek de jongeman vragend aan.
'En hoe lang mag die voetbalwedstrijd nog duren?'
'Dat hangt er van af, dat hangt er van af.' De jongeman keek op zijn polshorloge. 'Het kan binnen enkele minuten voorbij zijn, tenzij... Tenzij er verlengingen komen, en, desnoods, strafschoppen.'
'Maar zo lang hou ik het nooit meer uit!' bromde Carolientje, de wanhoop nabij. 'Echt, u moet mij helpen. Nog even en ik moet het laten lopen! En denkt u dat de Schunnigaard, of hoe hij ook moge heten, het in dank zal afnemen wanneer hij me stinkend naar uitwerpselen moet ontvangen? Hij zal beslist willen weten hoe ik in die wansmakelijke conditie ben verzeild, en ik zal niet anders kunnen dan te antwoorden dat ik mezelf bevuild heb omdat u weigerde van me los te maken.'
De jongeman sloeg bleek uit en deinsde achteruit, alsof Carolientjes woorden hem als een reeks stevige stompen in de maag hadden getroffen. Hij leek even na te denken, perste vervolgens zijn lippen op elkaar alsof ze een vervelende woordenstroom probeerden tegen te houden, stak de armen in de lucht en proestte: 'Wat een vreselijk vooruitzicht! Dat zal zoveel als het einde van mijn carrière betekenen, nog voor ze goed en wel begonnen is! Mensenlief, ik zie het al voor me: ik, Babrak Scharlaeken, veroordeeld tot het slijten van mijn dagen als ambtenaar in stofjas... Zoals die armzalige Vanwallendaal! Ik mag er niet aan denken!'
'Ik kan het ook niet helpen,' zuchtte Carolientje verontschuldigend, 'u zal toch ook wel begrijpen dat ik...'
'Ach, juffrouw,' onderbrak Babrak Scharlaeken, duidelijk van de kaart, 'u bent een zenuwpees! Ik heb toch niet beweerd dat er daadwerkelijk verlengingen of zelfs strafschoppen zitten aan te komen! Da's toch louter hypothetisch! Maar ik begrijp het al: u wilt gewoon geen kleine inspanning doen, u wilt het niet ophouden! U bent zo één van die dametjes waarvoor iedere fysieke inspanning te veel is. Zo'n soort modepop, zeg maar...'
Carolientje wilde wel repliek geven maar durfde geen krimp meer te geven. De druk was nu zo groot dat haar rectum het bij het minste kon begeven. Ze sloot haar ogen opnieuw, alsof ze daarmee aan de realiteit kon ontsnappen, en begon alles wat haar heilig was te smeken dat de voetbalwedstrijd binnen luttele seconden zou afgelopen zijn.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Nijpend ...
    x
    koyaanisqatsi: niet in pijnlijke zin, hoop ik... :-)
  • ivo
    zeer vreemd en toch zo mooi
    koyaanisqatsi: thnks
  • aquaangel
    ai ai herkenbare drang
    koyaanisqatsi: de herkenbare nood...
  • feniks
    Heb het verhaal, stukje voor stukje, gelezen. En het is op zijn minst gezegd bijzonder vreemd. Kafka achterna...
    Knap geschreven, zoals alles wat ik van je las.
    koyaanisqatsi: thnks...
  • Vansion
    an blijft fan van je
    koyaanisqatsi: thnks, ik zal dit melden aan mijn offici?le fanclub (hihi)
  • muis
    Ik sta helaas een bitteke achter, maar huppel terug bij.
    Heel mooi weeral!
    groetjes
    koyaanisqatsi: thnks
  • thijl
    Weer prima.
    koyaanisqatsi: weer bedankt
Er zijn 2 bezoekers online, waarvan 0 leden: .