writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Verval (8)

door koyaanisqatsi

Mijn computer start traag op. In afwachting hang ik mijn colbert aan de kleerhanger. Ik verlang naar een kop koffie maar ben te lui om me naar het koffiezetapparaat in de gang te begeven en bovendien wil ik niemand zien.
Mijn kater is dubbel. Ik ben misselijk van de drank en de herinnering. Ik proef nog steeds de smaak van kauwgom, vermengd met whisky en zure adem. De vrouw haar tong lijkt nog steeds in mijn mond rond te draaien, als een vette slak die me ieder ogenblik kan doen kokhalzen. Mijn vingers blijven als verloren kinderen in haar opvallend wijde, slijmerige geslachtsdeel dwalen.

Ik was niet op de jeugdige pooier blijven wachten maar als een bange haas weggevlucht van zodra hij uit zicht verdwenen was, om me te gaan verbergen in het half donker van het type kroeg dat je als kleinburger maar bezoekt wanneer je schaamtegevoelens het niveau van een soort toegangsticket voor een vergeetput hebben bereikt.
Als een ronddobberende sloep was ik naar een hoek weggedreven, waar ik op een zitbank langsheen de muur was neergezakt.
Pas toen mijn eerste biertje al zo goed als op was, merkte ik dat er op een armlengte afstand een vrouw naast me zat. Ze keek me aan met dronken ogen, probeerde iets wat op een glimlach moest lijken op haar lippen te leggen en nipte van haar whisky. Ze droeg een fel roze wollen pull en een zwarte rok waar ter hoogte van haar dij twee vetvlekken op zaten. Haar dof geblondeerde haren golfden licht krullend alle richtingen uit, haar gezicht was afgeleefd en verraadde een lijdensweg waar nog geen eind aan was gekomen.
Een lage, dierlijke lust deed me schaamteloos naar haar toe schuiven; haar blik verraadde zowel mijn voorspelbaarheid als haar ingeloste verwachting.
'Ik lust er nog wel n,' zei ze, terwijl ze met een roze gelakte nagel tegen haar whiskyglas tikte.
'En wat krijg ik daarvoor in de plaats?' vroeg ik met gedempte stem.
Ze antwoordde met een grijns en legde een klamme hand op mijn been. Ik gebaarde naar de waard dat hij onze glazen mocht bijvullen. De hand gaf mijn dijbeen een lusteloze kneep. Ik reageerde door de vrouw haar rok zo voorzichtig mogelijk omhoog te trekken, tot ik de rand van haar slipje vond. We waren te zeer in ons bezopen zelf gekeerd om ons iets van de andere aanwezigen, de waard, twee dronkaards aan de toog en een gokverslaafde aan een bingospel, aan te trekken. De vrouw drukte haar mond op mijn lippen en stootte haar tong naar binnen. Haar hand kroop als een trage spin naar mijn kruis, maakte een paar slappe kneedbewegingen en bleef liggen als een aangespoelde zeester. Terwijl we als twee onhandige pubers op hun eerste schoolfuif begonnen te tongzoenen ging mijn hand op zoek naar de vochtige warmte van haar kruis.
En daar knapte ik af, letterlijk, als een rietstengel die een tik kreeg van een zwaaiende wandelstok. Met mijn kleverige vingers weggemoffeld in mijn broekzak, alsof het wanstaltige stompen waren, kroop ik overeind om me met het excuus van een dringende plas naar de toiletten te begeven.
Ondanks mijn afkeer kon ik het niet laten aan mijn vingers te ruiken. Met moeite snoof ik de geur van geil op van een vreemde vrouw die mijlenver van mij verwijderd leek. Ik doopte mijn handen in een dikke zeepwolk, sprankelde water in mijn zo goed als gevoelloze gelaat, ontdekte een achterdeur die niet op slot zat en verdween in de nacht.

Ik ga aan mijn bureau zitten en kijk op de klok. Er ligt nog een eeuwigheid te wachten, alvorens ik deze gevangenis met zijn duur vasttapijt, stijlvol behang, designmeubelen en kantoormateriaal opnieuw kan verlaten. Buiten raast het verkeer zoals altijd door, is het bos aan de overkant van de snelweg nog steeds groen en tekenen zich een paar dunne blauwgrijze lijnen af in een voor rest door de felle ochtendzon bijna witte hemel.
Ik verlang naar een bed, sluit mijn ogen en probeer opnieuw de slak in mijn mond te vergeten. Tot overmaat van ramp gaat de telefoon.
'Theo?'
'Marcel...'
'We wachten nog op jou.'
De vergadering. De wekelijkse meeting van het zozegde kader. Hoe kon ik deze verschrikking, deze demonstratie van omhooggevallen nutteloosheid vergeten?
'Ik kom zo meteen,' mompel ik, waarna de telefoon zo goed als vanzelf uit mijn hand glijdt.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Die aangespoelde zeester is echt walgelijk (ik check voorzichtig mijn eigen hand).
    En jawel, ik rook van alles, jij nevelt ze doorheen je teksten.
    x
    koyaanisqatsi: ;-) x
  • aquaangel
    ja ja ik moet nog veel inhalen
    xx
    koyaanisqatsi: xxx
  • ivo
    wat een duister en droevig verhaal .. maar wel knap geschreven
    koyaanisqatsi: ja, ik dacht: ik moet toch niet altijd onnozel doen in mijn gesch(r)iften...
  • SabineLuypaert
    je verloren vingeren en die aangespoelde zeester geven het wel ergbeeldende vorm zenne, geweldig walgelijk maar sterk beschreven
    koyaanisqatsi: spijtig dat ik geen geuren kan toevoegen (h?h?)

    thnks
  • fenk
    Heel sterk geschreven; tot tegenstelling van de andere lezers heb ik wel hard gelachen. Is dit uit gewoonte omdat jij de auteur bent, of zegt dit iets over mijn ongevoeligeheid? Het zal jou wellicht worst wezen.
    Je bent zonder twijfel een van de beste schrijvers van de site.
    (wat heb je gedaan met al die manuscripten in de kast?)
    koyaanisqatsi: die liggen daar te liggen... maar da's een lang verhaal...

    bedankt voor het compliment
  • Hoeselaar
    Ik kan me maar weer herhalen je ben knap in het schrijven
    koyaanisqatsi: dank dank dank
  • thijl
    Indrukwekkend.
    koyaanisqatsi: bloos
  • muis
    Goed dat je kon ontsnappen

    koyaanisqatsi: ikke?
  • Vansion
    "als verloren kinderen" waaaah hoe kom je erop!
    enzovoort

    gij kunt wl geuren toevoegen!

    ik lees dit uit!!! (maar nu niet)
    koyaanisqatsi: geuren toevoegen = bijbetalen!! haha

    thnks V
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .