writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

De oude man en pinksteren

door ivo

De oude man kon zich niet rustig houden. Zijn gedachten maalden door zijn hoofd. Hij had zich al met Mahler te slapen gelegd, maar ondanks de rusttherapie die de muziek hem bezorgde, was de rust niet wedergekeerd.

De koffie smaakte hem niet en wat hij ook maar vastnam, niets kon hem boeien.

Morgen was het Pinksteren. En van de belangrijkste feesten die hij kende in zijn overtuiging en geloof.

Met zijn vinger wees hij naar de boeken die hierover zoveel vertelden.

Pinksteren een feest van de joden. Een oogstfeest voordat er gezaaid en binnengehaald wordt.

Hij wist het wel. De joden die uit hun slavenland vertrokken en zeven weken later hun Pinksterfeest vierden voor de grote berg waar zij hun stenen tafels kregen.

Het feest waar zij niet alleen de eerstelingen (het beste waarmee zij gingen zaaien) offerden aan hun God, maar ook het feest waar ze hun vrijheid en het verkrijgen van hun wet vierden. Het lijkt zo tegenstrijdig. Enerzijds de vrijheid vieren en anderzijds de beperking door de wet. Kon hij deze ogenschijnlijke tegenstrijdigheid omvormen van een contradictie tot een paradox?

De joden hadden zoveel gezien en meegemaakt, dat hun geloof niet uit ijdele woorden, maar uit tastbare feiten bestond. De meesterlijke uittocht uit een land dat hen knechtte tot een verwerpelijke mensensoort, een stempel die, ze achteraf gezien, heel hun bestaan zouden dragen. En dan aan die grote berg. Eerst het drama met een kalf uit goud, waarbij het magische uit hun geloof wel voorgoed verdween. Nadien het grote feest met de tafels die slechts uit tien woorden bestond.

Vrijheid en geloof samengebracht in n geheel.

De Tien Woorden op zich, worden nu als universele menselijke wetten gezien, maar blijkbaar was het toen wel heel revolutionair. Want moesten die wetten toen gekend zijn, als wet, dan was het een zinloos feest geweest. Diep in het hart van de mens die het goed bedoelde, kon men deze wetten zeker onthalen. Ze vormden een logica die men maar al te graag tot een attitude wou maken. En de anderen dachten dat het een makkie was om aan deze Tien Woorden te voldoen, zodat de winst alleen maar groter kon worden.

De oude man wist het wel. De tijd had de jood geleerd dat die Tien Woorden zeker niet eenvoudig waren. Meer zelfs, er was geen mens die er aan kon voldoen.

Als blijk van vertrouwen offerden de joden hun eerstelingen van de oogst, feitelijk het beste, de garantie om een goede opbrengst te hebben, aan hun God. Stel je voor je beste fokdieren en je beste zaaigoed afgeven aan iets wat je niet altijd kunt zien en begrijpen. En dit met een vertrouwen dat het goed komt. Klaarblijkelijk werkte dit ook. De oogsten waren goed en de opbrengsten waren ongelofelijk. Een net vol met vissen dat op scheuren aan met hulp moest binnengehaald worden.

Het feest waarop de joden hun wet en hun vrijheid vierden, werd plots een feest waar de christenen hun vrijheid in de Geest vierden.

De Tien Woorden herleid tot Twee Woorden in het Christendom, maar in die Twee Woorden zaten de Tien Woorden wel in vervat.

De Geest die de mens van binnenuit verandert tot een mens die bewust van die Twee Woorden, met de andere mens leeft en respecteert. Zodat het volbrengen van die Twee Woorden wel mogelijk worden.

Nog voor de mens zijn sterfelijke overzet naar het onsterfelijke, krijgt de mens de kans om zijn leven op het goede spoor te zetten. De Geest die waait en gaat waar Hij wil en op Zijn manier. Hoe vaak wilt de mens niet dat de Geest waait zoals de mens dat wilt en denkt de mens dat de Geest dit ook doet? Alsof de mens de Geest kan manipuleren tot een werktuig dat hem toebehoort.

De Geest die de mens vertelt wat eerbaar is en ook wat oneerbaar en zelfs verwerpelijk is. De mens die de andere mens de duvel aandoet die kan rekenen op een afwijzende Geest in zijn bestaan.

De Geest die ook oplossingen aanbiedt, zodat het diepe schuldgevoel ook op genezing kan rekenen. En de Geest die wijst naar de oplossing voor de mens in mentale nood.

De mens die met Pinksteren zijn beste talenten offert. Niet omwille van de oogst die zal komen in de eeuwigheid, maar wel omdat die mens weet dat hij daardoor veel bruikbaarder is voor de medemens waarmee hij leeft.

De mens die de kracht (dunamis = Grieks) van de Geest ervaart en hiermee ook op weg kan gaan, zodat hij die explosieve kracht op een positieve wijze kan omzetten in tastbare zaken. Waardoor het geloof ook een echt 'weten' wordt.

De oude man bedacht zich en vroeg zich af, wie is met dit verhaal nog gediend? Mensen hebben geleerd dat de verhalen uit het verleden fabeltjes zijn en dat geloven iets is voor mensen die de evolutie nog niet helemaal hebben volbracht.

Door het zich nog eens allemaal voor de geest te halen voelde hij de rust terugkomen. Hij zette zich met de krant in de zetel en liet de rust over hem neerkomen waardoor zijn ogenleden dichtvielen en een diepe slaap hem overmeesterde, zodat hij vredig sliep.








--------------------------------------------------------------------------------
Een relaas van een gedachte die waaide en nog niet rijp genoeg was voor een echt verhaal.






 

feedback van andere lezers

  • muis
    Soms is een gedachte genoeg om het neer te pennen ivo, zoals dit. Voglens mij hoeft dit niet verder uitgediept te worden.
    Het zit vol wijsheden en spijitg voor hen die ze niet willen zien.
    Als je dit verder gaat uitdiepen, dan gaat volgens mij de essentie verloren in de woorden en zinnen die je hier zo prachtig gescrhreven hebt.
    groetjes
    ivo: bedankt Muis ...
  • Hoeselaar
    Je stelt het geloof eigenlijk in vraag, want niet alleen wij Christenen offerden het beste ook de Maya's en ander geloven deden juist hetzelfde om de goden te manipuleren. De mens heeft altijd eerst aan zichzelf gedacht

    Groetje Wilhelm
    ivo: bedankt Hoeselaar
  • Henny
    Helemaal met muis eens. Een mooi verhaal op pinkteren.
    ivo: bedankt Henny ...
  • vlinderke
    een prachtige overpeinzing die ik graag heb gelezen.

    _dat de muziek hem bezorgde_ (die de muziek...)
    _ook maar vast nam_ (vastnam)
    _morgen is het pinksteren_ (waarom gebruik je hier tegenwoordige tijd? Pinksteren met hoofdletter)
    _joden_ (hoofdletter)
    _verwerpelijk mensensoort_ (verwerpelijke)

    ivo: bedankt Vlinderke ... ik verbeter ... ook voor uw waardering
  • Theo_Roosen
    Verdient mijn hoogste waardering. Een gedachte om even bij stil te staan. Mooi gedaan ivo ! Groetjes, Theo.
    ivo: bedankt Theo ... voor deze waardering

    als je zin heb moet je ook eens het verhaal van de oude man en het leven lezen ..
  • thijl
    Filosofische mijmeringen. Erg mooi verteld, Ivo.
    ivo: Bedankt Thijl, idd ..filosofisch ..
  • Gaya
    Om even bij stil te staan. Erg mooi verhaal, waar je duidelijk diep over hebt nagedacht...

    - herhaal je niet een beetje te veel -de mens, de mens, in sommige gedeeltes? Iets meer afwisseling daarin maakt dat sommige gedeeltes/zinnen iets makkelijker leesbaar worden? Is maar een sugestie hoor? Kan het mis hebben....

    H. gr. Gaya

    ivo: bedankt Gaya, misschien heb je wel gelijk hoor, ik zal het nog eens nalezen, als je zin hebt lees dan ook eens de oude man en het leven

    groetjes en nogmaals bedankt voor je mooie fb
  • Ghislaine
    Met respect gelezen.
    ivo: bedankt Ghislaine, ik zal een tijdje offline zijn tot binnenkort
  • lina_karin
    dag ivo,
    een socratische apologie, met het enige verschil dat je je hier niet door hoeft te sleuren.
    knap gedaan!
    ivo: misschien wel lina, dank je wel voor je mooie reactie
  • cehadebe
    Zeer goed
    ivo: bedankt cehadebe
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .