writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Verval (10)

door koyaanisqatsi

Van mijn vlijtige voornemens komt niets in huis. Het project Walidan dient zich aan als een dossier uit een monsterproces dat een leger magistraten vraagt om onder de loep te worden genomen. Althans zo ervaar ik het armzalige stapeltje van nauwelijks tien vellen papier, dat al ruim een half uur voor mij ligt en dat ik amper durf aan te raken.
Ik besluit een drastische maatregel te nemen, in die zin dat ik het middaguur afwacht om de secretaresse van de personeelsdienst er van op de hoogte te brengen dat ik de rest van de dag vrijaf neem.
Dan begeef ik me naar het winkelcentrum, op zoek naar mijn vrouwelijk equivalent: iemand van wie het leven net zoals het mijne gedomineerd wordt door een allesverterende, uit eenzaamheid en uitzichtloze leegte samengestelde verveling, die slechts te verdoven valt door drank, drugs of doelloze sex.
Zoals te verwachten op een zonnige namiddag midden in de week, is het aantal bezoekers aan het winkelcentrum beperkt, hetgeen mijn speurtocht aanzienlijk vergemakkelijkt. Vanuit optimistisch oogpunt zou ik zelfs durven stellen dat het gros van de aanwezigen daardoor potentiŽle kandidates zijn. De vrouwen zijn immers duidelijk in de meerderheid en meestal alleen, wat de kans dat ze tot dezelfde categorie mensen als ik behoren behoorlijk vergroot.
Maar daarmee is succes natuurlijk niet verzekerd. Ik moet eerst nog altijd een toereikende dosis lef verzamelen en vervolgens vasthouden tot een toenaderingspoging een onomkeerbaar feit is geworden. Gemakkelijker gezegd dan gedaan, ook al heb ik, behalve in geval van afwijzing een kras op mijn zo goed als gevoelloos zelfbeeld, niets te verliezen. De angst die in me sluimert zie ik dan ook als het bewijs dat er ergens in mijn binnenste toch nog een zekere code van fatsoen moet bestaan, ook al is dit bewijs zo broos dat de bereidwilligheid van de eerste de beste vrouw het als een dunne stoflaag in het ijle zal wegblazen. Alcohol zou mijn daadkracht vanzelfsprekend kunnen versterken maar is geen optie, tenzij ik wil eindigen zoals na mijn dwaaltochten van de afgelopen dagen: in een zodanig troebele schemerzone dat geen enkele soort frustratie een definiŽerbare vorm kan aannemen.
Ik merk een vrouw in een witte jeansvest en bijpassende korte rok op. Ze loopt tamelijk stuntelig op witte naaldhakken, laat een goedgevulde draagtas van recyclagepapier lichtjes in haar rechterhand over en weer zwaaien en kijkt ernstig, om niet te zeggen nors, voor zich uit. Haar geblondeerde haar is verzorgd, te verzorgd want strak opgemaakt, en te fel van kleur om een natuurlijke sensualiteit uit te stralen. Ik schat haar iets jonger dan mezelf en door haar blik wekt ze niet echt de indruk dat haar eenzaamheid haar parten speelt. Maar gelukkig is ze beslist niet. Want zoveel heb ik in mijn vijf en vijftig levensjaren wel geleerd: een gelukkig mens verraadt zich gegarandeerd door ontspannen gelaatstrekken. Hij kan de staat van zijn gemoed niet verbergen, net zo min als een ongelukkige er in kan slagen een geoefend observator van het tegendeel van zijn beklagenswaardige conditie te overtuigen.
Ik volg de vrouw, raak opgewonden door de dansende deining van haar volle kont, die in haar rok geprangd zit. Haar benen zijn welgevormd, niet echt lang, ook niet te kort, maar vertonen in de nabijheid van haar enkels wel een paar fijne sporen van spataders. Het geblondeerde haar, de kledij, haar gesukkel op de naaldhakken, het wijst niet op een vrouw met stijl of een hoge graad van wat men intelligentie noemt. Maar daar is het mij dan ook niet om te doen; integendeel, haar "goedkope" uiterlijk past perfect bij de perverse aard van mijn verlangen naar sex zonder enige bijkomende conditie. Ik ben niet op zoek naar de ware, die zich verschuilt achter een masker van perfectie dat na verloop van tijd slechts een constructie van bordkarton blijkt te zijn. Nee, ik ben op zoek naar een vrouwenlijf, een wellust opwekkend stuk mensenvlees, om te begluren, te betasten, op te snuiven, af te likken, te penetreren en te besprenkelen met mijn waarschijnlijk al zo goed als onvruchtbare zaad. De gedachte dat ik meteen na mijn orgasme en zonder nog een woord te wisselen uit bed zou stappen, om een vrouw naakt en bevlekt als een zak huisvuil achter te laten, ervaar ik zelfs als een opwinding van hoogstaand gehalte. Zonder verbeeldingen zoals deze zou mijn libido ongetwijfeld al lang zijn weggerot onder het gebladerte van de afstompende conventies die verweven zijn met sex volgens het boekje.
Het boekje? Ach, het was een mooi boekje, maar toen de bladzijden vergeeld en verkreukt waren door veelvuldig gebruik, en het leven zelf er tal van vlekken in had gemaakt, heb ik het verscheurd en de snippers ervan weggegooid, zoals een bezoeker zijn bioscoopticket wegsmijt bij het verlaten van de zaal na een ontgoochelende film: over zijn schouder, om de herinnering aan de ontgoocheling zo gauw mogelijk achter zich te laten.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Had dat dossier nou maar een volle kont, dan kwam je er wel klaar mee :)
    x
    koyaanisqatsi: Ik???? :-)
  • Ghislaine
    Simply the master.
    koyaanisqatsi: bloos...
  • ivo
    cru en onbehouwen mooi - als een rotsblok die stilaan een beeld wordt en waar de ruwe kanten van het mensenleven nog duidelijk en ongeslepen aanzitten, klaar om in het gemodeleerde leven dat we leven vakkundig te worden weggepoetst ..
    koyaanisqatsi: dat kan ook tellen, als analyse...

    thnks
  • SabineLuypaert
    met een portie lef geschreven, en zit onder de indruk van ivo's reactie ook weeral
    koyaanisqatsi: thnks
  • fenk
    Hier durf ik niet "herkenbaar" onder schrijven (hoogstens bij denken).
    koyaanisqatsi: dat volstaat...

    thnks
  • thijl
    De titel van het verhaal komt steeds meer tot zijn recht.
    koyaanisqatsi: dat hoop ik ook...
  • muis
    Knap staaltje
    koyaanisqatsi: thnk again
  • Vansion
    "het boekje": magistraal fragment!
    jaja ik ben aan 't voortlezen ...
    koyaanisqatsi: het... boekje??!!!
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .