writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Verval (16!!!) en (19)

door koyaanisqatsi

VERGETEN! HOOFDSTUK 16!
Ook al kan hoofdstuk 17 quasi probleemloos aansluiten op hoofdstuk 15, voor alle duidelijkheid hieronder toch eerst het stiefmoederlijk vergeten hoofdstuk 16.
Met oprechte excuses aan het trouwe (en dappere) lezerspubliek!

16

De afgelopen vier dagen zijn kort samen te vatten. Ik ben naar de verjaardagsdrink van mijn dochter geweest en heb voor de rest gewacht op een telefoon die niet gekomen is. Bizarre conclusie van dit laatste: wachten op iets wat niet komt, maakt het leven nog leger dan wachten op niets. Dat ene iets sluit blijkbaar alle andere mogelijkheden uit; zoals wachten op een ongrijpbare liefde de poorten naar alle andere relaties op slot houdt.
Gedachten aan Carla blijven op en aan rollen, herinneringen aan de orgasmes die ze mij bezorgde spatten als schuimende golven op rotsen van onvervuld verlangen uiteen. Keer op keer overweeg ik een hoer op te zoeken, maar telkens opnieuw wordt mijn voornemen gefnuikt door terug opduikende hoop op een telefoontje.
Had ik het bij het verkeerde eind, toen ik haar vraag naar mijn nummer als een belofte me opnieuw te contacteren beschouwde? Het begint er zo naar uit te zien. Mijn engel van lust, mijn perverse heks, mijn vluchtweg uit mijn inhoudsloze leven, is me ontglipt. Ik probeer me de hitte van haar lijf in te beelden, de geur van haar zweet vermengd met haar geil te herinneren, haar gewilligheid om te zetten in opwindende taferelen van sodomie en fellatio, maar krijg slechts witte vlekken op mijn netvlies afgevuurd terwijl ik niets dan droge lucht opsnuif. Mijn lid blijft onwillig, keert zich af van mijn eigen strelingen zoals een verwend kind een eenvoudig stuk speelgoed afwijst. De vernietigende consequentie van het proeven van de verboden vrucht is geen fabel maar een onwrikbare veroordeling tot ziekmakende frustratie.

Door de openstaande deur van mijn kantoor zie ik Devries op me afkomen. Als hij weer begint te zeiken over Walidan draai ik hem gegarandeerd een loer; dan betaal ik n of andere del om zijn vrouw wijs te maken dat hij buiten de lijnen kleurt. En het kan me geen zak schelen hoeveel die grap me gaat kosten; die streber hangt me simpelweg de keel uit. De aardbol wordt aangevreten door schrijnende armoede, uitbuiting, oorlog, corruptie, hongersnood en nog een hele resem andere rampen, en het enige waar die pseudo-heilige van wakker ligt, is dat godverrekte project Walidan! Alsof het voortbestaan van de hele mensheid er van afhangt.
Hoe ben ik er in geslaagd al die jaren mee te draaien in dit circus? In de pas te lopen van deze bende stompzinnige ganzen, die zich kwakend belangrijker en intelligenter voordoen dan ze zijn? Alsof een waarlijk verstandig mens zich met stront als degene waarin wij ons wentelen, zou bezighouden.
'Theo...'
'Marcel...'
'Meneer Mreck vraagt naar je, in de grote vergaderzaal.'
'Mreck? Wat doet die hier?'
Devries' gezicht lijkt te krimpen. Zijn gebrek aan hardvochtigheid is zijn Achilleshiel. Was hij ook maar een greintje smeerlap, dan zou hij het eens zo ver kunnen schoppen. Maar daar schiet de brave, godvrezende Devries dus te kort. Zelfs een klein leugentje als: 'Geen idee, Theo,' krijgt die arme ziel niet over zijn lippen.
'Wel,' verlos ik hem uit zijn lijden, 'als Mreck naar me vraagt, dan zal ik maar naar Mreck toe gaan, zeker?'
Een meelijwekkende grijns gaat als een dunne ijslaag op Devries' lippen liggen. Ik sta recht, loop op hem toe, sla hem kameraadschappelijk op de schouder en begeef me naar de grote vergaderzaal.





19

Er komt een agent in uniform de kamer binnen. Zonder enig teken, noch tegenover mij noch tegenover zijn collega in burger, neemt hij een stoel en gaat zitten. Hij trekt de papieren die voor de man met de snor op tafel liggen naar zich toe maar begint ze niet te lezen. Zonder kepie had ik hem niet meteen herkend, nu zie ik dat hij n van de agenten is die me heeft opgepakt.
'Gisteren, gisteren was de eerste keer,' zeg ik, terwijl ik naar mijn op het tafelblad uitgespreide vingers staar.
'Maar toen had je niet de pech dat n van de vrouwen je bullshit niet pikte?' vraagt de agent in burger.
'Nee, toen had ik het geluk dat de eerste vrouw al meteen toehapte.'
De agent in uniform grinnikt sarcastisch, zijn collega fronst de wenkbrauwen en zucht. Mijn instinct fluistert me in dat de eerste me een paar keer duchtig in mijn kruis wil trappen, terwijl de tweede niet goed weet wat met me aan te vangen.
Hoewel ik er niks mee te winnen heb, voel ik een oprechte sympathie voor de man met de snor. Hij is een agent die uit het goede hout is gesneden; een man die overtreders van de wet niet als zijn vijanden ziet, maar als zijn broodnodige tegenspelers; een man voor wie niets zwart of wit is, voor wie alles zich in een grijze schemerzone ophoudt, waardoor het een kunst wordt pure slechtheid van ongelukkige marginaliteit te onderscheiden.
Zijn stilzwijgen bewijst de complexiteit van mijn geval. Hij mist een houvast, een verklaring, hoe onzinnig ook. Ik zit er bij als een zak aardappelen, met emoties die slechts in mijn ingewanden branden. Mijn handen geven geen krimp, ook al davert mijn innerlijk op zijn grondvesten.
'Ik veronderstel dat ik maar beter een advocaat kan nemen,' probeer ik hem verder te helpen. Hij reageert door een elleboog op tafel te zetten en zijn kin in zijn handpalm te drukken.
Dan wisselt hij een vragende blik uit met zijn collega in uniform, die de schouders ophaalt en mij op zijn beurt op een vragende blik trakteert.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Ik verviel van 16 netjes naar 17 en 18, vr ik 19 tot mij nam.
    En met genoegen :)
    x
    koyaanisqatsi: Dat heb je met vervallen natuurlijk. ;-)
  • SabineLuypaert
    in de 16 heeft iedereen wel eens herinneringen aan orgasmes mag ik hopen zenne, leutig stukje, dan heb ik sympathiek even geklikt om tvervolg in goei volgiorde te lezen en dan weer hier voor 't vervolg op tvervolg en ik blijf genieten van deze schemerzone (smile) nognog
    koyaanisqatsi: thnks
  • aquaangel
    16.............EH JA PRIMA ;)) XX
    koyaanisqatsi: wel wat rommeli natuurlijk...

    xx
  • thijl
    Beide weer graag gelezen, klikkerdeklik ;-)
    koyaanisqatsi: 2 x thnks
  • muis
    Prima stuk:) Ocharme die man

    4de regeltje trek de papieren => trekt (tikfoutje)
    koyaanisqatsi: thnks (ook voor de correctie)
  • fenk
    Een "op" te veel in de laatste regel. Morgen lezen we verder. Het blijft genieten.
    koyaanisqatsi: thnks
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .