writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Verval (22)

door koyaanisqatsi

Ik heb me ziek gemeld en schuim het winkelcentrum af. Carla laat zich niet zien maar ik kan me niet verzoenen met de gedachte dat onze ontmoeting eenmalig was. Aan eenzame vrouwen nochtans geen gebrek, ze maken gemakkelijk negentig procent van de aanwezigen uit. Maar mijn arrestatie heeft mijn onderneminglust en durf compleet gebroken, en dus wandel ik doelloos rond en vervolg mijn weg naar nergens.

Devries is niet lang gebleven; heeft als een verslagen man mijn appartement verlaten. De strijdlust die ik in hem meende te ontdekken, bleek slechts meelevendheid. Het zou me niet verbazen indien hij nu wordt verscheurd door schuldgevoelens tegenover het bedrijf enerzijds en zijn loyaliteit tegenover mij anderzijds. Een onnodige kwelling aangezien ik vastbesloten ben zijn informatie niet te gebruiken. Magrin en Maier mogen doen wat ze willen. De strijd aanbinden met hen is in mijn ogen volkomen belachelijk; zoals alle strijd dat op dit ogenblik voor mij is. Strijd staat gelijk met een wanhopig spartelend verlangen naar een verandering van de bestaande toestand terwijl ik me probleemloos met de gang van zaak kan neerleggen. Drijvend als een stuk wrakhout reis ik verder naar een onbekende eindbestemming. Ik ben zo vol van leegte dat niets nog in mijn wereld kan binnendringen. Alle dreiging is geneutraliseerd, alle druk weggenomen; mijn wezen kent de rust van een stervende die het punt heeft bereikt waarop het einde van zijn leven nog slechts een kwestie van seconden is.

Ik zet me neer aan een rond tafeltje van een koffieshop en bestel een cappuccino. Aan het tafeltje naast mij zit een vrouw van rond de dertig met de benen over elkaar geslagen een boek te lezen. Met enige moeite kan ik de titel op de wijnrode omslag ontcijferen: De Val van MesopotamiŽ.
De vrouw is van een ongemeen natuurlijke schoonheid, heeft zijdezacht middenbruin, halflang haar, waarvan de punten op haar schouders rusten, en is gekleed in een smaakvol dennegroen mantelpakje. Aan haar oren bungelen grote, goudkleurige oorringen die perfect bij haar sobere halssnoer passen. Haar tragiek? Ze behoort tot de merkwaardige categorie vrouwen waar geen enkele man bij past. Haar schoonheid is afschrikwekkend en voor diegenen die zich daardoor niet laten ontmoedigen is er nog altijd haar extreem erudiete uitstraling. Ze is het soort vrouw waarvan iedereen zich met verbazing afvraagt waarom ze bezig is te eindigen als een oude vrijster terwijl iedereen het passende antwoord kent.
Ik beeld me in dat ik op handen en knieŽn op haar toesluip, haar benen open en mijn mond op haar noodlijdende kruis druk. Ik probeer me de smaak van een fris gewassen vrouwengeslacht in te beelden maar komt terecht bij Carla's doordringend naar sex proevende vulva.
De dienster brengt mijn cappuccino. Terwijl ze het kopje neerzet constateer ik een kleine paarse moedervlek op de rug van haar hand, die voor de rest freel gevormd is. In vergelijking met de vrouw naast me heeft de dienster een tamelijk bot uiterlijk, wat niet wegneemt dat ze gegarandeerd op meer daadwerkelijke aandacht van mannen mag rekenen.
Ik betaal meteen en geef haar een gulle tip, die beantwoord wordt met een brede glimlach. Heel even speel ik met de gedachte haar veel geld aan te bieden om het bed met mij te delen, maar de onvermijdelijke herinnering aan mijn arrestatie brengt me algauw tot andere gedachten.
Mijn snelle inkeer bevestigt wat ik al lang weet: ik ben een broekschijter die bij het minste in zijn muffe hol kruipt. Eťn voor de hand liggend dreigement van een dienaar van de wet en mijn opstandigheid wordt herleid tot de lafheid van een salonrevolutionair. Mijn status van carriŤreklopper mag ik dan wel probleemloos aan diggelen hebben gesmeten, mijn imago van modelburger is duidelijk taaier. En dus ik stel mij voorlopig tevreden met de fantasie dat ik de dienster naar donker uithoekje van de cafetaria volg om haar daar, met enige toegelaten brutaliteit, de mijne te maken. Voorlopig...

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Je inbeeldingen zijn fenomenaal ;)
    x
    koyaanisqatsi: Je kan het ook de verbeelding van een zieke geest noemen. ;-)
  • thijl
    Seks is goed en fijn, maar Saterman doet wel overdadig zijn naam eer aan.

    Tsja, en soms zijn personen inderdaad angstaanjagend mooi. Ook in mijn optiek, hahaha

    Vrijblijvende tipjes

    -freel gevormd --> wat betekent 'freel'?
    -mij voorlopig (+r)
    koyaanisqatsi: broos, breekbaar
  • aquaangel
    ik ben verre van freel

    anders was ik allang gebroken :)
    koyaanisqatsi: en nochtans... ook zijdezacht... xxx
  • SabineLuypaert
    heerlijke beschrijvig van die vrouw (smilke)
    koyaanisqatsi: thnks
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .