writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

De pendule 17

door Hoeselaar

Verschrikt liepen Eva en Peter de keuken in om Lisbeth bij te staan. Ze vonden haar lijkbleek met omhoog staande haren, leunend tegen het aanrecht aan en niet wetend wat haar zojuist overkwam. Beide handen omklemden de rand van het aanrecht zodat de vingerkootjes wit zagen.
"Wat is er gebeurd, vroeg Eva als eerste. Ik weet het niet, maar het schijnt me toe, dat dit huis vervloekt is. Hier is altijd weer iets aan de hand." Eva ratelde nog een heel poosje door om zich af te reageren. Peter vloog als een kogel naar Lisbeth's toe en sloeg zijn armen om haar heen. Hij vroeg of ze ergens pijn had of zich verbrandde intussen zich omdraaiend om de eventuele schade te beoordelen.
"Wat is er eigenlijk gebeurd," vroeg Peter op een vaderlijke wijze daarbij Lisbeth nog steeds vasthoudend lichtjes van zich afduwend om naar eventuele wonden of letsels te speuren.
"Laat me je armen en handen eens zien" maar ook deze waren van letsels verschoond gebleven. Peter liet haar nu los en draaide zich naar het fornuis toe om de schade aan het toestel te taxeren, maar ook daar was totaal niets te vinden. Hij boog zich voorover om de gasleiding naar gebreken te inspecteren, maar ook daar was niets te vinden.
"Ik geloof dat je gelijk hebt," hierbij Eva's vraag beantwoordend," ik kan je veel rare anekdotes vertellen maar deze spant tot op heden al de kroon."
Lisbeth die nog steeds niet van de schrik hersteld was, vroeg om een stoel en een glas water. Eva was de woonkamer in gerend om aan Lisbeth's wens te voldoen, in de keuken stonden geen stoelen noch een tafel. Niet dat daarvoor geen geld hadden of deze te klein was. Nee, daar was door hen nog niet over nagedacht.
Een hard geklop op de voorruit deed hen allen verschrikt in de richting van het geluid staren. Er stond iemand met de hand en hoofd tegen het vensterglas naar binnen te gluren met in de andere hand een brief aan het zwaaien. Het bleek de brievenbesteller te zijn met een aangetekend schrijven.
"Sorry, maar ik heb al op de voordeur geklopt maar er kwam geen reactie van u, daarom dat ik het dan maar op het raam probeerde." Hij reikte het schrijven aan Lisbeth en haalde een boekje te voorschijn waarin ze de overhandiging moet bevestigen. De postbode zag ook dat er iets was voorgevallen, hij fronste zijn wenkbrauwen en verdween al hoofdschudden het huis via de gang.
"Van de gerechtelijke politie," zei Lisbeth, terwijl ze de enveloppe opende, en begon te lezen. Aan haar reactie te zien was het een blijde boodschap, want haar ogen spraken boekdelen, ze straalde en zei. " men heeft een man die op Franck lijkt in een psychiatrische instelling gevonden, en zijn lichamelijke toestand blijkt goed te zijn. Men vraagt of Lisbeth in een tegenoverstelling zijn identiteit bevestigen wil."
"Hoe,? In een instelling,? Waar?" dat staat hier niet in dit schrijven, er staat enkel dat ik me op het politiebureau moet melden om dan verdere instructies te krijgen."
"Ja, dan gaan we er meteen op af" was het kordate antwoord van Eva.
"Nee! Dat gaat niet, er is een datum gesteld waarop ik me melden moet."
"Nu weet je toch bijna zeker dat jouw Franck nog in leven is en valt er een hele hoop ellende van je af. Was het geruststellende antwoord van Eva.
"Maar nu terug op wat er zojuist gebeurde, ik ruik geen gas, nog is er een lek te vinden, jij hebt geen letsels opgelopen, en alles is nog zo als van te voren, zeg me dan wat er hier gebeurde," was de onthutste vaststelling van Peter.
"Beter zo, als dat er hier bloed vloeide en het dak van het huis vloog," was Eva's repliek.
"Wanneer moet jij je bij de politie melden, misschien kan ik me op de een of andere wijze verdienstelijk maken, gaat Eva dan ook met je mee?"
"Ja," het was Eva die er meteen op sprong," Peter, wilde je dan ook mee gaan?"

 

feedback van andere lezers

  • muis
    Hey Hoeselaar!
    Amai, het wordt echt spannend. Het stukje met de postbedeler vind ik een prima tussenstukje als ontspanning hier in:)
    Ben benieuwd naar het vervolg
    groetjes
    Hoeselaar: Fijn dat je weer van de partij bent en dit lezen deed, ach ik probeer maar wat te schrijven, als het dan meevalt is dat leuk meegenomen
  • Henny
    Het verhaal blijft boeien. Of die man Franck is is nog maar de vraag...
    Hoeselaar: Morgen komt er een einde aan het eerste deel want dan vertrek ik op verlof, maar of je dan al iets wijzer bent betwijfel ik ten sterkste. Je moet geduld oefenen tot de 22 dan ben ik weer voor een tijdje terug.
    Ik ben ontzettend blij met zulks een trouwe lezer, die ik dan ook in de watten probeer te leggen Ha Ha ha
  • thijl
    Fraai uitgewerkt. Het verhaal blijft vragen oproepen ;-) Zou Franck echt gevonden zijn?!

    vrijblijvende tipjes:

    -Peter vloog als een kogel naar Lisbeth (-'s )
    -"Wat is er gebeurd", vroeg Eva als eerste. "Ik weet het niet, maar het schijnt me toe, dat dit huis vervloekt is. Hier is altijd weer iets aan de hand." (+aanhalingstekens achter 'gebeurd' en voor 'Ik weet', de monoloog wordt onderbroken door 'vroeg Eva als eerste.'
    -nog steeds vasthoudend en lichtjes (+en)
    -"Laat me je armen en handen eens zien", maar (+komma)
    -Niet dat zij daarvoor geen geld hadden (+zij)
    -gluren en met in de andere hand een brief te zwaaien. +en, 'aan het'= te)
    -en verdween al hoofdschuddend (+d)
    -ze straalde en zei, " (punt=komma)
    -Men vraagt of ik (Lisbeth=ik)
    -zijn identiteit bevestigen wil. Hoe? In een instelling? (geen aanhalingstekens en geen komma's, dezelfde persoon blijft aan het woord zonder dat er een zin wordt afgesloten met een aanduiding van die persoon)
    -Dat staat hier niet in dit schrijven (hoofdletter Dat, want nieuwe zin.)
    -"Ja, dan gaan we er meteen op af", (+komma)
    -noch is er een lek te vinden, (nog = noch)
    Hoeselaar: Beste thijl jammer dat ik geen tijd meer heb om deze verbeteringen aan te brengen we vertrekken straks op reis, maar eind volgende week zal ik dat echt doen.
    Bedankt dat je zoveel geduld met me hebt

    groetje Wilhelm
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .