writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Verval (26)

door koyaanisqatsi

Wat is mijn volgende stap, of beter, de volgende etappe in mijn val in de bodemloze diepte? Zal ik me als een Venetiaanse aristocraat verkneukelen aan castraten, me als een vadsige Chinese keizer verzadigen aan zorgvuldig geronselde schandknapen, of me simpelweg als oude vent vergrijpen aan jonge, op geld beluste flikkertjes?
Als ik mag afgaan op de mentale kater die mijn hele wezen herleidt tot een opeenhoping van vertwijfeling, hoef ik me daar vooralsnog geen zorgen over te maken.
Ik lig in een bed, in kamer honderd vijf van Hotel Mercator. Axel, de veroveraar, staat zich naakt te scheren in de badkamer. Ongetwijfeld heeft hij de deur opzettelijk laten open staan, zodat ik zijn kont kan bewonderen. Zijn kont, die ondanks zijn smeekbeden onaangeroerd is gebleven -want blijkbaar heeft zelfs de zoekende wanhoop van de leegte zijn grenzen.
Ik durf nauwelijks te bewegen, hoop als een na´eve peuter dat mijn onbeweeglijkheid me onzichtbaar maakt. De spiegel van de kleerkast weerkaast mijn onder de witte lakens verborgen lichaam slechts tot aan mijn schouders, waardoor mijn blik aan de meedogenloze reflectie van het gezicht van een verloren man ontsnapt.
Wat een ongelukkige voyeur moet de spiegel de afgelopen nacht niet geweest zijn? De gedwongen getuige van een onsmakelijke vertoning van pornografisch theater. Ik, dronken als naar gewoonte, met mijn oude lijf, verstrengeld met Axel, die zijn gespierde lichaam als een struikrover had gecamoufleerd met een doordeweeks maatpak. Kon de spiegel een oordeel vellen, dan zou het verdict meedogenloos zijn geweest: Theo Saterman, de oude, bezopen pervert die zich, op zoek naar nieuwe prikkels, verlustigt aan een beduidend jongere homo. Mijn pleidooi, dat alle intitiatief bij Axel, de veroveraar, lag, zou geen genade kennen in de onwrikbare objectiviteit van de spiegel.
Had ik al de hoop gekoesterd dat het proeven van een penis mij zou verlossen uit mijn kooi van ontelbare tralies, dan was deze al bij de eerste schorre kreun van Axel in ontelbare splinters uiteengespat. Zijn wederdienst, een door ontembare opwinding aangespoorde fellatio, was uitgedraaid op een beschamend falen van beide partijen. Mijn kont hoefde Axel niet -wie kon hem ongelijk geven!?- en mijn impotentie was het beste excuus om sodomie tout court naar het rijk der dromen te verwijzen. Wat restte was Axels zaadlozing, in mijn hand, die ik meteen daarna omwille van bezoedeld met het trieste resultaat van een mislukt experiment trachtte te excommuniceren.

Ik probeer me te troosten met de gedachte dat ik misschien niet aan mijn proefstuk was; dat ik in het verleden misschien toch veel verder was gegaan. Was ik bij "de vrouw" niet wakker geworden in het gezelschap van een andere man. Zat er in de blinde vlek die mijn ontwaken daar voorafging misschien een ontluisterende metamorfose van Theo Saterman verborgen?
Axel komt de kamer terug binnen. Zijn lid staat trots rechtop, als dat van een jonge knaap die bij de minste sexuele opwinding zijn roede gevuld weet met bloed en aanstormende zaadcellen. Hij trekt het laken weg, waardoor de kille ochtendlucht als een koude zucht over mijn lichaam blaast, kruipt over me heen, drukt zich tegen me aan en graait naar mijn zielige, slappe stomp.
De geur van zijn aftershave vult de lucht rond mijn hoofd, ik wacht gelaten op wat komen gaat, als een vrouw die zich na een bloedloos huwelijk van drie decennia door haar echtgenoot laat gebruiken als een beweeglijke holte.
Koppig blijft zijn hand de strijd aangaan met het lusteloze lapje vlees dat ooit wonderwel in staat was tot het verwekken van twee levens. Ik word gewaar dat zijn hardheid zich tussen mijn billen manoeuvreert en word overweldigd door een verlangen naar complete passiviteit.
Mijn trieste lul wint het van zijn strijdlust. Zijn hand glijdt moedig langs de kwabben van mijn buik naar boven en begint in mijn linker tepel te knijpen. De vraag wat mij voor deze man opwindend maakt, is zo belachelijk dat ik ze niet eens wens te stellen. Ik verwacht, nee, reken zelfs op een milde verkrachting, maar zo ver komt het niet. Een paar keer met zijn lid over mijn bilspleet schuren blijkt voor Axel te volstaan om een hoogtepunt te bereiken. Een hoge, haast vrouwelijke zucht vult de kamer, de knedende druk op mijn tepel neemt af, een warme, kleverige vloeistof sijpelt langs mijn billen.
'Bedankt, Theo,' klinkt het, bizar ver van me weg. 'Dit had ik echt nodig.'
Ik draai me om en kijkt Axel vragend aan. Hij kijkt ernstig en zegt op verontschuldige toon, terwijl hij met zijn rechterhand het zaad van mijn lijf begint te vegen: 'Ik heb dit nodig, Theo, echt, ik heb dit nodig.'
'Zeg eens, Axel, jouw vrouw, die weet hier helemaal niet van, is het niet?'
Ik schrik van de kille toon waarop ik mijn woorden uitspreek. Mijn ongewilde strengheid klinkt als een veroordeling, alsof Axel mij als een onschuldige misdienaar misbruikt heeft. Hij schudt, niet zonder schaamte, het hoofd, lijkt even na te denken en zegt: 'Nee, ze weet hier inderdaad niets van. Mijn naam is trouwens ook niet Axel; ik heet Jacques.'

 

feedback van andere lezers

  • muis
    Een mooi pornografisch stuk met een gedetailleerd beschrijf van een homosexuele vrijage:) Eindelijk het ultieme antwoord op de vraag die ik me altijd gesteld heb.

    Ik probeer me te troosten me de => t'tje vergeten troosten met de

    Graag gelezen
    groetjes
    koyaanisqatsi: en welke vraag was dat?
  • SabineLuypaert
    heel graag gelezen. Smakelijk geschreven zonder in vulgariteit te vervallen (smile) moest lachen met de beschrijving van de spiegel
    koyaanisqatsi: als we moesten weten wat spiegels allemaal te zien krijgen!!!

    thnks
  • aquaangel
    ja prima hoor, snap dat niet iedereen zich hierin kan vinden gezien het aantal niet reacties ;)0
    xxx
    koyaanisqatsi: xxx
  • thijl
    Je gebruikt fijnzinnige metaforen, heel mooi want het dwingt de lezer tot nadenken en doorlezen.

    Experimenteren met herenliefde acht ik niet zozeer een teken van verval, maar jij legt de nadruk ook op het leeftijdsverschil in de eerste alinea en zet de beweegredenen van het experiment daarmee in een gans ander daglicht.

    Tel daar de impotentie van Saterman bij op, en het verval is weer onmiskenbaar aanwezig.

    Vrijblijvende tipjes:

    trachte te excommuniceren --> trachtte +t want verleden tijd
    aftershave (aaneen)
    koyaanisqatsi: thnks!
Er zijn 9 bezoekers online, waarvan 0 leden: .