writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Verval (37)

door koyaanisqatsi

De zweer is er; als de heraut die een volgend stadium van mijn aftakeling aankondigt, heeft zij zich op mijn penis ge´nstalleerd. Als ik de medische literatuur mag geloven, zal zij binnen afzienbare tijd verdwijnen, wegsluipen als een adder in het struikgewas en haar gif achterlaten om langzaam maar zeker mijn hele lijf aan te vreten. Het kan snel gaan maar het kan ook jaren duren. EÚn van de mogelijkheden waar de ziekte toe kan leiden is waanzin, veruit mijn favoriete optie. Jammer genoeg zijn de andere te verwachten verschijnselen eerder van onsmakelijke aard. Vandaar dat ik blijf twijfelen of ik me al dan niet, als een Romeinse keizer die de straf van zijn schandalige levensstijl niet kan ontlopen, aan de kwaal zou overgeven.

Ik ben al paar keer terug naar de hoerenbuurt getrokken in de hoop de Afrikaanse schoonheid te zien, maar ze blijkt van de aardbodem verdwenen. Het raam waarachter ze zich presenteerde als een oergodin wordt meestal ingenomen door een vrouw met Aziatische gelaatstrekken of een oude, meelijwekkende travestiet. Zin om ergens anders binnen te stappen heb ik niet meer. Het verbrassen van mijn geld aan een zoveelste afgang als falende man geeft geen kick meer. Bovendien blijkt er in de diepste vezels van mijn lichaam toch nog enige trots te huizen, want de zweer heeft zich als een schandblok rond mijn nek gehangen.

Ik zit op het toilet, broek op de enkels, staar naar mijn tijdelijk verminkte lid en wacht op een stoelgang die ongetwijfeld de stank van drankmisbruik zal verspreiden. De avond voordien heb ik me bezopen voor het teeveescherm, prutsend aan "Mijn Vuile", zoals ik hem in een vlaag van sarcasme heb gedoopt, en gapend naar een sexfilm waarin dwergen zich verlustigden aan vrouwen met silliconenborsten groter dan de hoofden van de kerels die zich er tussen wurmden. Het spektakel was grotesk en wond me niet op, vooral omdat ik er niet in slaagde een zekere jaloezie van me af te zetten. De voor mijn ogen in vol ornaat paraderende lilliputters wreven het zout pijnlijk diep in mijn alsmaar groter wordende wonde van impotentie door met moeiteloos functionerende en van ziekten verstoken roeden te jongleren. Maar ik bleef kijken, als een ouwe geilaard die behalve zijn ogen niets meer heeft om mee te genieten, tot de combinatie van drank en vermoeidheid me op de zetel deed inslapen.

Mijn lijf stinkt, naar slaap, zweet, drank en luiheid, smeekt om een bad dat alles behalve het laatste zal kunnen wegspoelen en ontlast zich met wansmakelijke geluiden. Zoals te verwachten is de stank van mijn bierstront nauwelijks te harden. Ik veeg haastig mijn kont schoon, vlucht naar de badkamer, trek mijn verkreukte kleren uit en smijt ze oneerbiedig bovenop de wasmand. Ik sta op het punt om de kraan open te draaien wanneer er wordt aangebeld. Ik slof naakt de badkamer uit, kijk onderweg naar de parlofoon naar de klok, die half tien aanwijst, en vraag me ge´rriteerd af wie me op dit uur in de ochtend komt lastigvallen.
'Hallo,' snauw ik in de hoorn.
'Mag ik naar boven komen?' antwoordt een jonge vrouwenstem.
'Met wie spreekt ik?!' blaf ik terug.
'Birgit.'
Ik druk op de knop, zet de deur op een kier en begeef me naar de badkamer om mijn badjas aan te trekken. Veel liever zou ik dat verslaafde poppetje naakt verwelkomen, zodat ze meteen weet wat ze voor mij betekent, maar "Mijn Vuile" blijft zijn rol van spelbreker spelen.
Tegen de tijd dat ik terug in de woonkamer ben, staat Birgit in de inkomhal. Ik zeg dat ze deur mag sluiten en kan binnenkomen. Ze sleept een zware sporttas achter zich aan en ziet er erg vermoeid uit, alsof ze de afgelopen nacht niet geslapen heeft.
'De flikken hebben ons eruit gezet,' zegt ze.
'Waaruit?'
'Uit het kraakpand, natuurlijk,' antwoordt ze kribbig.
Ik steek mijn handen in de zakken van mijn badjas, trek een pruillip en vraag: 'En wat nu?'
Birgit haalt haar knokige schouders op, zucht en antwoordt: 'Ik weet het niet. Ik had gehoopt misschien een tijdje bij jou te kunnen blijven.'
Een vies gevoel van blijdschap siddert door mijn lusteloze lijf. 'Mijn Vuile' zal het onderspit moeten delven, want deze kans laat ik niet voorbijgaan. Om het zo plat mogelijk uit te drukken: ik kan me op dit ogenblik geen grotere luxe bedenken dan een inwonende hero´nehoer. De perspectieven die zich door dit godsgeschenk aandienen hebben nauwelijks grenzen. Op mijn somber gezicht verschijnt een grimas, nog best te vergelijken met de arrogante smoelentrekkerij van een machtswellusteling die zich de koning te rijk voelt.
'Geen probleem,' zeg ik, zo nuchter mogelijk klinkend, 'al zal je wel beseffen dat daar enige voorwaarden aan verbonden zijn.'
'Natuurlijk,' antwoordt Birgit, precies zoals verwacht, zonder aarzelen.
Ik neem de sporttas van haar over, zeg haar dat ze zich gerust thuis mag voelen en geef haar de raad te beginnen met een bad te nemen.
'Samen?' vraagt ze meteen.
'Nee,' antwoord ik tegen mijn zin, want zo gauw geeft 'Mijn Vuile' zich nu ook weer niet gewonnen.

 

feedback van andere lezers

  • aquaangel
    leuk! Je kan veel fantasie hierin kwijt ;)

    enne ben benieuwd of hij nog een nummertje trekt op
    de maandelijkse gangbang!

    xxfijne dag
    koyaanisqatsi: dan zal hij toch eerst van iets anders verlost moeten geraken...
  • SabineLuypaert
    echt LOL heerlijk vettig beestig goed geschreven weeral
    koyaanisqatsi: zie dat ge maar niet uitglijdt...

    thnks
  • muis
    'Geen probleem,' zegt ik=> zeg

    Tja, bierstront en scheten stinken enorm. :) Prachtig beschreven.
    groetjs
    koyaanisqatsi: thnks again and again
Er zijn 8 bezoekers online, waarvan 0 leden: .