writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Verval (50)

door koyaanisqatsi

Ze is eenvoudig maar charmant gekleed, in een los zittend pastelgrijs kleedje met een diepe insnijding die door de manier van snit plagend iedere glimp van haar borsten aan het oog onttrekt. Natuurlijk draagt ze de halsketting, die opvallend goed bij haar oorringen en haar armband past. (Ik zou bijna gaan geloven dat ze bij de juwelier is langsgeweest waar ik de halsketting een week voordien heb gekocht!)
Haar platte schoenen vallen wel een beetje tegen, zijn in mijn ogen een beetje 'lomp', maar ik ben op dat vlak dan ook een oerconservatieve voortstander van klassieke hoge hakken.
Zelf draag ik een beige hemd, een kastanjebruine kolbert, een donkerbruine broek en zwarte schoenen, waarmee ik iedere potsierlijke inspanning heb ontweken om er jonger uit te zien dan ik ben.
Het restaurant, gespecialiseerd in de mediterrane keuken, ligt op wandelafstand van mijn appartement, is niet echt goedkoop maar ook niet te duur. Het is belangrijk dat alles waar het meisje me vanavond mee kan identificeren een gezond evenwicht uitstraalt; vandaar deze keuze, waarmee ik zowel de indruk vermijd een opschepper als een vrek te zijn.
Haar ontspannen gelaatstrekken wijzen op een tevredenheid van de locatie. Een al wat oudere kelner met een kalend hoofd schuift een stoel onder haar terwijl hij zijn best doet het genot in zijn ogen te verbergen. Natuurlijk stelt hij zich de vraag welke rol ik speel en zal hij door het opvangen van flarden van onze conversatie zo gauw mogelijk een conclusie proberen te trekken. In zijn binnenste hoopt hij dat ik zomaar een vader ben die zijn dochter uit eten neemt, want een extremere intieme verhouding kan hem alleen maar voeden met een ellendig gevoel van afgunst en hem dwingen tot een hypokriete veroordeling van mijn persoon.
'Ik hoop dat mijn keuze van restaurant naar u bevalt?' vraag ik.
Het meisje laat haar ogen demonstratief in het rond gaan en geeft een kort maar duidelijk hoofdknikje.
De kelner overhandigt ons de spijskaarten. Ik heb mijn keuze al lang gemaakt maar doe alsof ik het aanbod aandachtig doorneem.
'Dit wordt moeilijk,' zegt het meisje, 'ik lust zowat alles even graag.'
'Zijn er dan geen gerechten waarvoor u als hardloopster beter past?' vraag ik, om meteen het zogezegde hoofdargument van mijn uitnodiging ter sprake te brengen.
'Oh,' lacht het meisje, 'maar ik ben geen fanatiekeling hoor. Lopen doet me goed, maar overheerst mijn leven niet. Verre van zelfs.'
'Wat overheerst uw leven dan wel, als ik zo nieuwsgierig mag zijn?'
'Poeh, daar kan ik niet zo meteen op antwoorden, vrees ik.'
Een eerlijk antwoord; de meeste mensen zouden het eerste het beste onderwerp dat in hen opkomt als overheersend bestempelen maar niet deze jonge vrouw, die steeds meer getuigt van een degelijke portie intelligentie.
'Neem me niet kwalijk,' verontschuldig ik me, 'ik laat u geen tijd om uw keuze te maken.'
'Dat is helemaal niet erg,' lacht het meisje, 'want ik heb beslist op u te vertrouwen. Wat raadt u me aan?'
Vertrouwen? Op mij? De woorden echoŽn met een ongemene zwartgalligheid na, doen me bijna uitproesten van: 'Meisje, je moest eens weten'. Maar ik kan er niet omheen dat ze de gang van zaken in een goede richting stuwen en stel haar zonder overdreven overtuiging in mijn stem te leggen voor om het Marokkaanse degustatiemenu te bestellen.
'Lijkt me prima,' reageert ze, terwijl ze haar handen in mekaar klemt en me diep in de ogen kijkt, alsof er stilaan sprake is van enige verliefdheid...

 

feedback van andere lezers

  • muis
    Toch love in the air?
    Een rustig stukje dat van harte welkom is
    groetjes
    koyaanisqatsi: hou u maar stevig vast, voor het lezen u verrast...
  • SabineLuypaert
    gutgut, zal zen zwartgalligheid smelten (smile)
    koyaanisqatsi: (grijns)
  • aquaangel
    v e r l i e f d h e i d

    is zo menselijk welkom

    dat wil toch iedereen, zelfs hij :)
    koyaanisqatsi: en toch...
Er zijn 2 bezoekers online, waarvan 0 leden: .