writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Verval (51)

door koyaanisqatsi

Ik breng haar naar huis: Cheyenne -Yenne voor familie en vrienden. Ze woont aan de andere kant van het park, is net als ik te voet gekomen, omdat ze graag wandelt en van plan was alcohol te drinken.
We genieten van de koelte van de late avond en de stilte die eigen is aan de buurt, waar het leven op straat zich op ieder uur van de dag tot de allernoodzakelijkste bewegingen beperkt.
Ze is een jaar ouder dan mijn dochter, Sandra, heeft enkele maanden geleden haar studies rechten afgebroken omdat ze de op de faculteit heersende mentaliteit niet langer kon verdragen, maar werkt nu wel als assistente op een advocatenkantoor. Ze overweegt om terug te gaan studeren -antropologie-, maar veel zal afhangen of haar ouders opnieuw bereid zullen zijn haar financieel bij te staan, want met een baantje in het weekend alleen is het moeilijk vol te houden.
Ze heeft met geen woord over een relatie gerept en ik heb er natuurlijk niet achter gevist. Ik speel probleemloos mijn rol van nuchtere man van rijpe leeftijd en blijf ondanks bepaalde signalen van haar kant mijn verwachtingen onderdrukken.
We naderen stilaan haar woning, een appartement in een al wat ouder, vijf verdiepingen tellend gebouw, temidden een dichtbegroeide, niet echt onderhouden tuin.
Hoewel er een belangrijk kantelmoment zit aan te komen voel ik me opvallend rustig. Cheyenne loopt naast me, zoals een vrouwelijke collega zou doen: dichter dan een vreemde maar verder dan een geliefde. Ze gaat in haar handtas om haar sleutels te pakken maar blijft delen in het rustgevende stilzwijgen dat we ons al enige tijd spontaan hebben opgelegd.
We lopen het tegelpad naar de ingang van het gebouw op. Een gordijn op de eerste verdieping, net boven de ingang, gaat opzij, het hoofd van een bejaarde vrouw verschijnt aan het raam. Ik kijk ostentatief naar boven, Cheyenne schijnt niets te merken, de vrouw trekt zich haastig, als een betrapte gluurder, terug.
'Kom je even mee naar boven, Theo?' vraagt ze, terwijl de sleutel al in het sleutelgat zit.
Ik weerhoud mezelf ervan de puberale vraag te stellen of ze dat wel vertrouwt en aanvaard haar uitnodiging met een hoofdknikje.
De opengaande deur schuurt over de vloer, in de gang branden twee gelige muurlampen. We stappen in de lift, een kleine houten cabine die kreunend naar boven glijdt en lichtjes naschokkend op de tweede verdieping tot stilstand komt.
'Normaal neem ik de trap,' zegt Chayenne, 'maar het tafelen heeft me een beetje lui gemaakt.'
Ze glimlacht, maar verraadt ditmaal een taxerende glans in haar blik die een zweem van achterdocht bij me achterlaat. Even later staan we in de woonkamer van haar appartement, een knus vertrek met eenvoudig maar functioneel meubilair, opvallend veel kleurrijke kussens en frivole wandversieringen.
'Wil je wat drinken, Theo?' vraagt ze, terwijl ze me met een handgebaar naar de fauteuil verwijst.
'Een glaasje water is goed.'
'Ik heb ook fruitsap, koffie, thee, en als ik het goed heb staat er zelfs nog een biertje in de ijskast.'
'Nee, bedankt, water is prima.'
Chayenne verdwijnt in de keuken. Ik strek me uit, word een vermoeidheid gewaar die eigen is aan mijn leeftijd en het late uur, wat me doet beseffen dat het in mijn gezelschap vertoevende jonge leven zich eigenlijk in een andere dimensie bevindt.
'Ga je normaal niet uit op zaterdagavond?' vraag ik, wanneer ze terug in de woonkamer verschijnt.
'Niet iedere zaterdag.'
Ze zet een glas water voor me neer en loopt naar een kleine boekenkast.
'Ik heb nog wat voor je?' zegt ze, terwijl ze met een schuin gehouden hoofd naar een boek begint te zoeken.
Het idee dat een boek de reden was waarom ze me naar boven vroeg, heeft iets komisch, zorgt er voor dat ik me al voorbereid om binnen enkele minuten, nadat ik mijn glas heb leeggedronken, met de zelfrelativerende glimlach van een boeddha mijn terugkeer naar huis aan te vatten.
'Alsjeblief.'
Met een doffe plof belandt er een boek naast me op de fauteuil. 'Hardlopen voor beginners', ik had het kunnen weten. Ik veins onmiddellijke belangstelling door rustig door de eerste bladzijden te bladeren en zeg: 'Dat zal beslist van pas komen.'
'Als je er aan zou beginnen,' laat Chayenne zich ontvallen terwijl ze zich naast me neer vleit.
'Geloof je dan niet in mijn intenties?' lach ik.
'Jawel, maar tussen intenties en daadwerkelijk van start gaan ligt meestal een serieuze kloof.'
'Alle begin is moeilijk...'
'Dat klopt, niet altijd,' zegt Chayenne met een lichte zucht, waarna ze een hand in mijn nek legt, haar lippen op de mijne drukt en haar tong mijn mond binnen glijdt.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Hé, dat had ik niet verwacht!
    x
    koyaanisqatsi: Ik ook niet. (zolang ik mezelf kan verrassen, pen ik verder) :-)
  • muis
    Lees ik hier een tikkie romantiek? Om in het volgende deel over te gaan naar wilde seks:)
    Weer een knap deel:)
    groetjes
    koyaanisqatsi: thnks muiske
  • SabineLuypaert
    als get mij vraagt is hij willoos in haar handen (smile) (benieuwd of die oma uit haar kamer binnen floept tijdens het bijna ontknopende hemdjesmoment hahaah (oo ik krijg ook al zo ne geest nu)
    koyaanisqatsi: die oma zit voor de teevee te zappen, as usual...
  • aquaangel
    mooi, goed tot en met de kus :0
    koyaanisqatsi: xxxx
Er zijn 7 bezoekers online, waarvan 0 leden: .