writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Verval (55)

door koyaanisqatsi

Ik kom thuis van de klucht, ooit "werk" genoemd, en heb in de lift het gezelschap van een bakvis met lange zwarte haren. Eigen aan haar leeftijd negeert ze me compleet. Voor een tiener ben je oud op je twintigste, dood op je dertigste, een zombie op je veertigste, een skelet op je vijftigste en een rol perkament op je zestigste. Voor wat daarna komt is zelfs geen beschrijving meer.
En toch zijn er piepjonge meisjes die op ouwe lullen vallen. Het zegt iets over die meisjes, nog meer over het mannelijke geslacht in het algemeen, maar pas ontieglijk veel over het tragikomische wezen dat 'mens' genoemd wordt.
Twee verdiepingen voor mij stapt het meisje, zonder de minste vorm van beleefdheid, uit.
'Ook een goeie avond,' mompel ik tegen mezelf terwijl de lift zijn weg alweer vervolgt.
Wanneer ik op mijn beurt uitstap, word ik overweldigd door een uit het niets opduikende vermoeidheid; niks nieuws, een logisch symptoom van een zoveelste dag vol passiviteit dat ik gewoontegetrouw bestrijd met een verkwikkende douche.
Ik kleed me uit in de woonkamer, loop zonder kleren, alsof mijn naaktheid enige estethische waarde heeft, naar de keuken om een biertje te halen, drink een paar slokken en begeef me naar de badkamer.
Lauwe waterstralen storten zich over me heen; hun helderheid past niet bij mijn doffe huid en dus vluchten ze begrijpelijkerwijs in de vorm van ontelbare druppels weg naar de afvoerpijp.
Ik speel even met mezelf, stop, herinner me dat Chayenne vandaag gaat hardlopen en dat we mekaar dus maar even in het park zullen treffen, en begin opnieuw te masturberen.
Ik bezit Chayenne, staand, onder de douche, met haar rug naar me toe gekeerd. Haar borsten drukken zich tegen de natte tegels, het water gutst op onze lichamen en spat naar alle richtingen. Warme dampen brengen ons in een roes, mijn tegen haar kont aanbotsende, kwabbige buik maakt smakkende geluiden. Plots zie ik bloed langs haar benen naar beneden sijpelen om zich te vermengen met het in de vorm van een kleine draaikolk in de afvoer verdwijnende water. Ze menstrueert. Jammer, maar des te opwindender. Ik vernel en verstevig mijn stoten, zie mijn lid alsmaar bloediger worden terwijl Chayenne's kont en billen steeds roder kleuren.
Sperma kan gemiddeld drie dagen in een vrouwenlichaam blijven leven, onvoldoende om de hindernis van haar maandstonden te overwinnen, maar dat zal me er niet van weerhouden mijn ejaculatie met volle kracht in haar te jagen.
Ik kreun, het lijkt of mijn hele wezen zich naar mijn fallus stuwt. En dan springt mijn zaad met weinig kracht tevoorschijn, terwijl mijn genot verzuipt in de ontgoocheling dat het slechts verbeelding was.

Ik trek frisse kleren aan, eet een hapje, kijk naar het journaal en zap tot het tijd is om naar het park te gaan. Beneden merk ik dat er een brief in een blanco envelop in mijn brievenbus zit. In een oprisping van paranoïa denk ik aan Patrick, de hyena, die een tweede schokkend nieuwtje heeft te melden, al kan ik me niet inbeelden welke verrassing de dode Birgit na zoveel dagen nog voor me in petto kan hebben.
Het briefpapier is pastelgeel en van prima kwaliteit. Het handschrift is sierlijk, duidelijk, maar me onbekend. Tot ik begin te lezen.

"Theo,

Ik ben er een paar dagen tussenuit om even het één en ander op een rijtje zetten. Ik laat beslist binnen enkele dagen opnieuw van me horen. Het heeft geen zin me proberen te contacteren, want ik ben niet thuis en ook niet van plan mijn mobiele telefoon mee te nemen.
Tot binnen enkele dagen.
Groetjes, Chayenne."

 

feedback van andere lezers

  • muis
    De klucht ooit 'werk' is weer zeer origineel met een sarcastische ondertoon:)
    Theo is op seksueel gebied weer de oude zo te lezen:) Het werd wat gewoontjes:)
    Wat gaat hij nu doen zonder zijn Chayenneke?
    Een super stuk!
    groetjes
    koyaanisqatsi: thnks
  • SabineLuypaert
    pfieuw zeg, heb toch nog even tijd voor ik zombie word (smile) wat een gelukkig gevoel geeft dat hahah,weer hevig genoten van dit stukje, vooral deze zin geeft weer die heerliujke tussendoorse humot die jou eigen is, omdan lekker dagelijkse dingen te beschrijven op een manier dat het beetje anders lijkt ->...mijn naaktheid enige estethische waarde heeft,
    koyaanisqatsi: thnks
  • aquaangel
    opwindend douchen... ja ja...

    x
    koyaanisqatsi: jaja...
    xxxx
  • Wee
    Ben even zelf weer aan het dichten geslagen maar begin gauw aan een nog niet gelezen verhaal van je hoor.
    x
    koyaanisqatsi: ;-)
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .